inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie van A.C.W. Staring

1767 - 1840

Laatst toegevoegde poëzie (nr. 53):

Herdenking.

Wij schuilden onder dropplend lover,
Gedoken aan de plas;
De zwaluw glipte 't weivlak over,
En speelde om 't zilvren gras;
Een koeltje blies, met geur belaân,
Het leven door de wilgenblaân.

't Werd stiller; 't groen liet af van droppen;
Geen vogel zwierf meer om;
De dauw trok langs de heuveltoppen,
Waar achter 't westen glom;
Daar zong de Mei zijn avondlied!
Wij hoorden 't, en wij spraken niet.

Ik zag haar aan, en, diep bewogen,
Smolt ziel met ziel in een.
O toverblik dier minlijke ogen,
Wier flonkring op mij scheen!
O zoet gelispel van die mond,
Wiens adem de eerste kus verslond!

Ons dekte vreedzaam wilgenlover;
De scheemring was voorbij;
Het duister toog de velden over;
En dralend rezen wij.
Leef lang in blij herdenken voort,
Gewijde stond! geheiligd oord!

----------------------------------
uit: Gedichten (1820)

Schrijver: A.C.W. Staring
Inzender: Redactie (H), 30 mei 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 4.498

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Esther , 2 jaar geleden
De 3e regel uit dit gedicht
“De zwaluw glipte ‘t weivlak over”
ga ik morgen gebruiken als eerste en laatste zin in mijn afscheidstoespraak voor mijn gestorven vader.
Pa hield niet van gedichten, maar wel van vogels.
Ik vind het een troostende vers-regel.
Clemens , 3 jaar geleden
Dit gedicht heb ik in de jaren '60 op de middelbare school voor straf uit m'n hoofd moeten leren en kan het nu nog steeds declameren. Behalve het laatste couplet want dat kende ik destijds niet...
p.roubos, 20 jaar geleden
Lang heb ik gezocht naar dit gedicht uit mijn jeugdherinnering.
Fragmenten wist ik nog, maar eindelijk, dankzij uw site, heb ik het gevonden!

reageer Geef je reactie op deze inzending: