Alle inzendingen over liefde

het vuur verdampt het water het water dooft het vuur zo geven zij zich het vuur en het water elkaar bevrijdend keer op keer vertederd aan elkaar zo zijn zij telkens weer elkaar…

Niemand gaf de zwerfer een blik waardig, niemand wist dat hij ooit een duurbetaalde registeraccountant was. Niemand zag hoe zijn ontslag zijn leven brak, hoe zijn vrouw hem verliet hoe hij diep in zijn vuilniszak nog altijd een foto van haar bewaarde. Niemand zag hoe de alcohol hem stukje bij beetje kapot maakte, Niemand zag hoe in die gebroken…

Zij ziet mij zitten, starend door het raam, Tot mijzelf komend voor stromende taal; Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam Van kromme wegen en verzonnen praal. Ik laat mijn leven bloeien op de site, Aan alle lezers met blijvende dorst; Daar, voor de hoogste harten, waar het draait Om kloeke zinnen als smaakvolle worst, Waar ik de droogste…

Ik wil je zien. Ik wil met je lachen. Ik wil samen met jou een cadeau uitpakken. Soms te snel, dit leven. Soms te traag, dit leven. Wil je met mij jong blijven? Wil je samen vrienden blijven? Wil je samen herinneren aan de mensen die er niet meer zijn? Wil je je hart openstellen voor alles wat nog op je pad komt? En kijken hoe de tijd…

Til me op Omring me In wiegende cadans Sla als een vestingmuur Een deken om ons heen Zing over wankele dromen In godvergeten tijden…

Ware liefde Is onvoorwaardelijk, Kent geen jaloezie, Is louter geven.…

Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt. Er is een beweging die niet meer gebeurt, maar wel blijft hangen als een lichte…

één blik zegt meer dan duizenden woorden maar wat als mijn woorden niet durven spreken, en iedereen denkt dat het klopt. maar snachts met duizenden vragen zit, die geen antwoord krijgen. overdag voelt het licht. maar s'nachts word het zwaar. dan denk ik: kies ik voor haar om dat ik ze wil of omdat ik niet meer alleen wil zijn. mijn hart fluistert…

beste Vriend, jouw laatste mail betrof onmatigheid je sloot af met een - tot - morgen, die ochtend kwam helaas nooit als beschermelinge had ik onterecht een streepje voor en onze intense vriendschap was onvoorwaardelijk wat zich zeer zelden vertoont in deze verkilde maaKschappij er gaat geen dag voorbij en nog steeds vraag ik je om raadgevingen…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

Voordat alles begon was er geen belofte nodig. Toen kwam iemand met een groot boek waar alles in zou staan. Alles waar ik nooit naar zocht. Men leerde mij beloven, maar de bedoeling bleef mij vreemd omdat niemand daar iets over zei. Ik stapelde belofte op belofte die ik niet nakwam. Ik beloofde trouw eeuwige liefde en meer…

wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals de…

wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals…

En dit is het dan, de laatste bladzijden over jou. Hierna begint er een nieuw hoofdstuk zonder jou. Eentje waar jij ver in het verleden ligt, en eentje met meer licht. Meer vrijheid, meer blijheid. En daar pas jij niet meer tussen. En dit dit was het dan...…

verlangend naar haar in vervoering zijn blauwe hemelkoord afdalend naar haar en dan de val de val in vrije val de val in haar donkere diepten de diepe val omhoog naar haar…

Mijn ogen dwalen over haar zijn, Strijken langs haar lippen, Om dan haar borsten te strelen, Op weg naar haar diepste wezen. Er aangekomen hen voeren Naar een waarlijk hof van Eden, Waar ’t zalig is vertoeven, Tot ’t eind der tijden willen zijn.…

weet je wat ik had bedacht mijn lief het snoeien van jouw liefde het plukken van je schroom, de zachte dadels in je ogenschijn en de klanken waaraan je bent getafeld meewarig voor alles die jou als een stalen frame in een ogenschijnlijke jargon van mededogen bezien daar zou ik iets van willen snoepen het verheerlijken in de geste…

Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen, verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit, dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad, het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…

Heb mij zo lief, mijn zwoele schat, want heel mijn wezen heeft jou gevat. Ik draag jouw naam in elke nacht, als een vlam die brandt en naar jou wacht. Kom dicht bij mij, raak mij weer aan, laat onze harten samenslaan. Jouw warme mond, jouw zachte huid, wist alle eenzaamheid in mij uit. Wanneer jij mij omhelst, zo diep, wordt…

Alleen. Tussen eenzame harten Onbegrepen anderen begrijpend Met aandacht, mijn wachtwoord en de hoofdsleutel in mijn genen Spartelend had ik al aandacht Verder kon ik nog niets als baby, en als volwassene zou niemand het moeten afleren en zou niemand het moeten opeisen wanneer hij zich gekwetst voelt door gekwetsten, verongelijkt is door…

lege houten stoel het avondlicht bewaart al je afwezigheid In het zachte bereik van je aanwezigheid, waar stilte zich vouwt rond een nog ongeboren woord, blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte. Soms lijkt het alsof je naast me ademt in de ruimte tussen twee gedachten, een onuitgesproken nabijheid die mijn hart met…

Van afwijzing is geen sprake je staat ook nooit in de rij Niemand weet toch van jouw gevoelens en je bent altijd in je eentje blij Je bezighouden met beantwoorde emoties doe je niet daarvoor weet je te veel van te dragen verdriet Niet alles hoeft in de praktijk te worden gebracht Mensen zijn altijd anders dan je verwacht…

Ik schrijf 'n gedicht op je huid, Waarin ik mijn liefde voor jou uit, Als aaneengeregen woordenstroom In een sonnet van vier strofen. Woorden die mijn liefde kerven In de vezels van jouw huid, Daar diep in jou binnendringen, En meestromen in d'adren Naar jouw voor mij kloppend hart, Waar jouw liefde wacht, Het bewaart tot in de eeuwigheid…

Ik ben bang als een snelvarende trein die op mij afkomt, want de jaren tellen mee en ik word steeds ouder. Geen liefdeshart in zicht, alleen een leeg gevoel dat naast mij neerploft. Geen muzes aan wie ik mij wil binden, en misschien ben ik te kieskeurig. Er zijn bij mij niet zoveel vissen in de zee waaruit ik kan vissen. Alleen de ziel van…

Jij bent mijn droomkoningin, Die mij elke nacht bezoekt, In steeds andere gedaanten, Steeds met ’t zelfde zalige Lijf en zacht strelende handen, Die mij voeren in wolken Van heerlijk geurende parfums Onder klanken van violen In een orkestrale symfonie Van betoverende melodieën, Die ik niet weerstond en Mij stuwden naar hemelhoge Euforische…

Wij leefden gedroomde jaren In het landschap van de liefde Wij legden ons neer Tegenover de hemel Onder de oude bomen Tussen de bloemen Een licht vuur liep door onze huid In somber ochtendlicht Weet ik niet Waar mijn liefste is Zijn stem stil en ver In de lucht op trage wieken Een roerloos evenwicht De leegte die onder mijn voeten…

ontmanteld stil en zacht ploffen nu de bommen van weleer in onze witte stilte neer zacht en teder in onze diep doorvoelde nooit meer voorbije stilte neer…

Lege stoel bij mij toch schuift de ochtend langzaam nieuw licht naar binnen In de stilte na je stem beweegt een dunne breuklijn door mijn borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid. Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd…

Zij dacht niet meer aan toen Zij van hem kreeg onder d’oude beuk Van hem haar allereerste zoen, En dat vond hij dus niet leuk, Toen hij haar bij de super tegenkwam. Zelfs niet toen hij dat haar verhaalde, Herinnerde ze zich het niet, Waarvan hij dus ontzettend baalde, En ook dát raakte haar niet. Zijn voorstel om samen wat te drinken,…

het is een droom: wij samen en Jezus in het midden de kamperfoelie geurt jouw hand streelt zacht de mijne in de vijvers van onze ogen weerspiegelen zich lichtende sterren uit een venster ver weg klinkt vioolmuziek santissi-tissi-tissimo de wijn is zoet en rood nu en dan schenken wij elkaar een woord van binnen de milde wind wist…