Appels
Op mijn vakantie in het buitenland
Verbleef ik in een tuin met appelbomen
Het rijpe fruit verscheen in al mijn dromen
Met zeven Adams, etend uit mijn hand
Maar thuis is het snel over met die roes
Wel heb ik nog zes potten appelmoes
... Met een knipoog naar Inge ...
Schrijver: Hanneke van Almelo, 10 september 2016
Biografie van deze schrijver
Appels 3.6 met 9 stemmen 
855
855
Er zijn 8 reacties op deze inzending:
Waarom is Eva voor de slang gezwicht?
En wat verleidt mij nu tot dit gedicht?
Wat onderscheidt ons bloed van appelsappen?
Wie 't bloed met dichten elke dag ververst
Wordt nooit door valse Goden uitgeperst
Een prachtig vers, qua inhoud en qua vorm;
zo vloeiend - om je vingers af te likken.
Verleidingen..., we laten ons steeds strikken:
we stuiten op een virus of een worm.
Zo blijft, getuige deze conversatie,
de appel steeds een bron van inspiratie.
Ik was laatst even in het Paradijs
het was er wonderschoon maar uitgestorven
en om de Boom der Kennis stonden korven
met rotte appels, 't gistende bewijs
dat sinds de Mens verleid werd en verdreven
de Apple tot een godheid werd verheven..
Als zeven staat voor hemelse perfectie
En voor het paradijselijke oord
Waar menigeen op aarde graag van hoort
Dan staat de zes voor wereldse perceptie
En appelmoes, dat zou je willen weten?
'k Heb geen idee. Die is al opgegeten!
Dat ik alleen maar appels eet ;-)