Mag het weer ietsje minder zijn?

Het is een waar genoegen zowel het PostNSnelsonnet van Wim te lezen als de lyrische uitbarsting van Eric over snelle Belgen...

...toch vraag ik me af hoe sterk een efficiënt logaritmisch gekostumeerde marxistische, kromgebogen eenzame fietser vervreemd raakt van zijn eigen stuur, Eric....
het doet mij net iets teveel denken aan die gehate algebraïsche vergelijkingen en rekenkundige staartdelingen...

De beroepsrenners van Bpost

Goeie benen of niet, steeds plichtsbewust
stampen ze koen het vereiste tempo
Lezen de koers, reageren con brio
Zonder applaus is karakter een must

Iedere dag maken ze het weer waar
Armen dan ook niet meer fluks in de lucht
Na de tigste afgeronde solovlucht
Een minimumloon maakt hun koers best zwaar

Jassen vlassen duwen trekken vallen
Toch blinkt en rinkelt de kassa niet voor elk
Tegen het weekend zijn ze echt van hun melk
Grimmig grimassend dagelijks knallen

Voeren ze soms nog eens iets tastbaars rond
Een belangrijke brief, een bruikbaar iets
Ze zijn vaak afvalleveranciers per fiets
Dat glossy promopapier leest geen hond

Bij klanten verliezen ze veel respijt
Dash en drive geroemd door hun minister
voelt die vos-Reinaertlof eerder sinister
Want een warme babbel kost te veel tijd

Hun rondes door de chrono geframed
Ritten efficiënt logaritmisch gestuurd
wordt werkellende modern geborduurd
Net gekostumeerd marxistisch vervreemd

Zeg niet dat postbodes nietsen
Ik zie ze vaak met volgeladen fietsen
links rechts, achter, voor
op dijkjes, tunnels door
In regenpak en al in wind en zeikjes
Oranje-zwart gekleed
Wat ik dan vind, ‘k voel leed:
‘t is voor onze ouderwetse brieven, van bank, belasting, oude vriend
misschien, misschien van die ene wel die spijt heeft van zijn grieven

Mooi geschreven!

Werken bij PostNL?
Nou, dan weet je het wel!
Je krijgt nog minder loon
dan je jongvolwassen zoon...