103 resultaten.
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
401 Je zwaait nu ik nader kom
en in de luwte jouw stem
weer herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige…
Dappere dolfijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Kom je bij me vraag je
voor wat gelukzaligheid en plezier
in sobere nuchterheid
koester je het donkerblauw
je hebt in een droombestaan
voor mij betekend
wat een man nodig heeft
om door te gaan
dappere dolfijn
diep in blauwe zee
blijf voor altijd in die vrijheid
en doe de groeten aan de meeuwen.…
Schaduwen en rondingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Je zwaaide
toen ik nader kwam
langs de contouren
van beschaving
in de berusting
van voorgevoelens
als een kleine god
sprak je me toe
nabij de grenzen
van bezinning
door de gevoelens
diep in mijn hart
en ik aarzelde
tussen schaduwen
en rondingen
de ruwe kwast
met donkere verf
in mijn hand
jij was mijn land
mijn schilderij…
Hyacint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
404 Je hebt de wetmatigheden meegemaakt
van mannen die te vaak dronken zijn
de leerschool van het liederlijke leven
hijgende stemmen en slechte manieren
je weet als geen ander alles
over de onderkant van de samenleving
de subtiele verschillen
tussen arm zijn of rijk
je komt tot leven als het lente wordt
welriekend, fris vol goede moed
sta…
Echo van een zomerdag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
365 Een zeldzame bloem
ontwaakt uit een droom
in een zinderende zomer
meeldraden trillen
stuifmeel poedert
om ons te louteren in naaktheid
is er nu vrede in het mensenhart
Getuige van een passioneel verlangen
om in de liefde van die bloem te zijn
bloembladeren verkleuren
rood wordt langzaam roze
Je probeert het in het ritme
eb…
Getekend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Onderweg naar een nieuwe droom
in herinneringen drijf ik terug
getekend door mijn rugzakje
naar de zee achter mijn rug
op het strand van een ver land
de whiskyfles nog in mijn hand
met in die fles een lange brief
sorry voor het ongerief
en een tekening vol schoonheid
werelds wonderbaarlijke weidsheid.…
Droomnatuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 De eenzame droom schilderde
het stille landschap
veel kleurrijker dan zijn herinneringen
konden vertellen
om de betekenis te duiden
diep in zijn duisternacht
een kleine kwast in zijn handen
om de wereld even te veranderen
in de fantasie van zijn gedachten
onderweg naar een nieuwe droom
en het fantasie landschap woekerde voort
de…
Nooit meer lui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Je haalt alles uit jouw mogelijkheden
riskeert veel met jouw onmiskenbare talent
nooit meer lui, hoor ik je zeggen
en je schrijft opnieuw een enerverend gedicht
de blauwe maandag is een maand geworden
de zon en de maan hebben een gezicht
nooit zullen woorden muren worden
je zoekt contact met een herkenbaar gedicht.…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.632 Wat was het landschap teer en fijn
Vannacht in droom bij zilvren schijn:
Een sierlijk brugje, een stralenbeek,
De berkentwijgen rank en bleek,
Huivrend, maar zonder ritseling.
En wijl ik peinzend glijdend ging
Over de lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen…
Zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Door de arbeid van de nacht
voelt het vochtig aan, de sokken
door het lopen in de bakkerij
de geur van vers gebakken brood
vult de ruimte met voldoening
zweet loopt van jouw voorhoofd
je hebt gewerkt om mensen
van een ontbijt te voorzien
jouw lichaam is moe
zweet omdat het zomer is
het ruikt zowaar naar kattenpis
zweet omdat je moe…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.254 De sterren glommen stil en breder
Als parels in der neevlen zee,
Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder,
Wij liepen zwijgend en tevree.
Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.
Bomen geveld de bermen…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
426 Is hij onzichtbaar, anonieme burger
die vergeten is zijn nummer te trekken
bij de Apotheek voor zijn medicijnen
hij heeft geen haast
het beste gedicht van de dag
ligt onder zijn bed te dromen
volgt hij de dag aan de rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 Op herinneringen drijf je naar de zee
via de rivier die men het leven noemt
alsof je in een lied van Bob Dylan bent gaan wonen
je trekt de zoete lakens over jouw verlangende borsten
op de achtergrond klinkt muziek uit de oude transistor
belangrijk dat je het nu gaat voelen, die gouden toverdoos
nu je bent afgebeeld op een schilderij van Picasso…
Mentrum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Vroeger waren de mensen
bij de geestelijke hulpverlening
mensen met een luisterend oor
en waardering voor de klant
tegenwoordig zijn het mensen
die het liefst zelf praten
niet meer luisteren
en regelmatig
denigrerende opmerkingen maken
ze hebben geen belangstelling meer
voor de zielenroerselen van de klant
alles draait om hun eigen…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 Nooit gedacht dat hij wanhopig zou worden
omdat hij de liefde zo lange tijd moest missen
eenzame man in de nacht, voor het beeld Maria
nooit geweten dat hij de moed op kon geven
omdat hij zich niet gewaardeerd voelde
door zijn omgeving aan verandering onderhevig
nooit kunnen vermoeden dat hij de hand
aan zichzelf sloeg diep in de duisternood…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
335 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Zon
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
542 De zon werd geschilderd
door zijn naakte minnares
die op het strand lag
om het zand te voelen.
De stralende hemelplaneet
die haar blote lijf verwarmde
verdiende meer dan een eerbetoon
een aandenken voor de eeuwigheid
zo vrolijk speels in haar gedachten.…
Klein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
Zonder kleren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 Uit geluid van taalgebruik
is in een onbestemd verleden
uit liefde voor Moeder Aarde
de behoefte om te zwijgen ontstaan
in de stilte die daarna is blijven hangen
deed de mens zijn kleren uit
uit liefde voor Moeder Aarde
en ging voortaan naakt door het leven
onder het helderblauwe hemelfront
allemaal tegelijk in blote kont.…
Avondnieuws
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
305 Dorpsmussen kwetteren
op het grasplein
de avondvlinder
valt van een bloem
het regionale nieuws valt zwaar
op de maagdelijkheid
de waanzin van de schemering
is de waanzin van de eeuw geworden
over de natuur niets dan goeds.…
Verdraagzaam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
341 In de lawaaierige natuur
van de wildernis
uit het geluid van de liefde
is, in het begin, een taal ontstaan
het kreunen en het hijgen
het zijn de woorden
uit de begintijd
toen taal nog niet verdraaien was
en lichaamstaal verdraagzaam.…
Bij het schilderij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
368 Ze leerde hem de werkelijkheid
te aanschouwen bij het schilderij
in een wereld die veranderd was
de sombere kleuren mysterieus
op de gegeselde lichaamsdelen
deden pijn aan de ogen
de jongeling voelde wel
maar kon er met zijn verstand
niet bij, dat iemand dit vertelde
bij het schilderij, dat hij aanschouwde
als onderdeel van zijn jeugdige…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
394 De ochtend lag naast me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast me uit bed
toen de wolken voor de zon verschenen
de…
Nachtschaduw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Alles is neder
onder het sterren gefemel
dromen beschaduwen
de bijzondere zomer
nu de woeste rivier in stilte
naar een waarheid zoekt
in de beginne smaakt de bezinning zoet
door wat daar gaat, heel ongerept
een bloemengeur ruikt naar de dood
Nachtschaduw maakt de bomen groot.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Zwervelinge
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Komt en gaat de zwervelinge
heerlijk als een libelle
fleurig, zwierig in de rondte
teruggevlogen naar het beginnen
weet zij de man te beminnen
tot een hoogtepunt te brengen
gaat en komt de zwervelinge
om een liedje samen te zingen
op het gras, bij de seringen.…
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
356 Geen maat houden, kon hij
die geen maat kon houden
mateloos verliefd op de nacht
desolate romantiek vreemdeling
ritme, ritme en nieuwe woorden
in de gewaarwording diepere zelf
gemaakte melancholieke melodieën
mateloos verliefd op de romantiek
ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
341 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Hier zijn we dan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 Hier zijn we dan
in het nabije verleden
dankbaar voor wat geweest is
onbeschreven naïef gebleven
hofnarren en dieven bij de vleet
nijverige huisvrouwen met smetvrees
anderhalve meter dichter
of verder weg bij de waarheid
zonder ommekeer met koude vingers
van een zwerver en de warme voeten
kleine God op weg naar de afsluitdijk…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.550 Was niet hun beider teerste droom, het kind te aanschouwen
Dat uit haar reine schoot zuiverste Liefde schiep?
Betastte hij niet zacht, en voelde hij niet diep
Verscholen leven daar, het lijf der lieve vrouwe?
Hoe kon zijn zaligheid zo plotseling verflauwen?
Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep
Het warm vertrek, waar aan…