Koffie
gedicht
Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.
Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te…

Bezig met laden