Koffie

Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond

geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen

van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.

Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te kruipen.


Schrijver: Caty Moerman (1976)
Uuit: Tongbrekers (Uitgeverij P, 2026)

... Over troost die jezelf uit de grond moet halen en je wegkruipt achter je sombere gedachten De zwaarte van het bestaan ...

verdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3