Alle inzendingen van Douwe

Vogels vliegen hoog Waarom kan ik dat nou niet Denk ik als ik val…

Iedere avond keer op keer Huil ik me in slaap De volgende ochtend Is mijn kussen doorweekt Dan denk ik: ‘Alweer’ Iedere avond keer op keer Zak ik weer verder in het zwarte gat Mijn hoop om er uit te komen Is allang vervlogen Er komt bijna bloed uit mijn ogen Iedere avond keer op keer Lig ik op bed Dan denk ik: ’Wat heeft het nog…

Mensen kunnen jaloers zijn, die jaloezie bij zichzelf waarnemen en er zich voor generen. Juist op de plek waar de continuïteit met dieren elke geloofwaardigheid verliest, begint in romans diepte te ontstaan in de psychologie van personages. In die diepte resoneren onze gevoelens als lezer. Daarom lezen we.…

Het regent, mijn huid ondergaat de vochtige geseling onder stil protest; Het regent, goten worden tot rivieren waar doorheen papieren scheepjes een veilig heen komen zoeken; Het regent, de zomer huilt uitbundig om de haar onthouden zonnegloed; Het regent, ik knipper het prikkend vocht ongeduldig uit mijn klamme ogen; Het regent, soms ook…

Veerkracht: Gescheurde wolken, boven stille stad; Huilen hun ogen leeg, glimmen mat; Laten een streepje licht, tussen lange wimpers door; Gluren over daken, buiten ieders zicht. Schreeuwend hartzeer, diep van binnen weggestopt; Dikke keel, schor door luid geschrei; Schrammen op de ziel, laten onzichtbaar sporen na. Geschaafde knieën…

je vlijt jezelf voornaam in Frieslands platteland bevroren in het snapshot van de fotograaf als relikwie van het verdroomde leven toen de trots van een vervlogen tijd de mens aan ’t hoofd, de kop zoals de beeldspraak luidt maar nietig toch naast jouw postuur maar ach, een brand gesticht door ’t lot in handen van een klein kind bracht boer…

Een baby is geboren alweer een creatuur heeft licht gezien, z’n moeder heeft hem eind’lijk losgelaten de navelstreng voorgoed verleden tijd. Zal ik hem nog verbeteren dit schepsel mooier maken dan het is, een flappend oortje dichter bij het hoofdje, het neusje toch maar rechtgezet? Die malle kromme beentjes, ik kan ze spalken zo je wilt…

kwam je vandaag bij toeval tegen je foto’s en verhaal op een verlaten site een strijder voor het vrije woord in weerwil van een duist’re macht ontvang hierbij postuum mijn eerbetoon niet slechts de levens die je redde de richting die je velen bood in een op drift geraakte tijd noch dat wat je ons naliet als onbedoelde held die droom aan…

Jonas werd die ochtend vroeg wakker. Het was zover, hij ging voor het eerst in zijn leven alleen op vakantie. Kamperen in Belgie, wat voor een vakantie-met-ouders te minnetjes was, volgens die ouders, was een heel avontuur als je dat deed met een groep leeftijdsgenoten. Of dan toch iets wat daar voor moest doorgaan, terwijl de jongste dertien en de…

Ik wist dat het ooit ging gebeuren. Hij wist dat het ooit ging gebeuren. Iedereen wist het en niemand wist hoe we dat tegen zouden moeten houden. Maandag. Toby kwam na een week zomerkamp thuis met een diep ongelukkig gezicht. Ik vroeg me af, en mijn vrouw ook, wat er was. In de brieven en de telefoontjes had hij vrolijk geklonken en verteld over…

Marius was vrolijk, hij had na een paar leuke dagen met vrienden kamperen, weer eens genoten van het gevoel helemaal schoon te zijn en op een normaal bed lekker lang te kunnen slapen. Niets kon deze week nog stukmaken. Dacht hij. De massa schoolboeken die hij moest halen viel in het niet met de rampzalige ontdekking van zijn rooster. Hij had gedacht…

Frank liep naar het scheikundelokaal. Plotseling schoot hem het beeld van Kirsten te binnen. 'Je school is die kant op, Frank'. Ja, en scheikunde was recht vooruit. De deur door. Leraar links. 'Nou, Frank, dat was niet best.' 'Heb ik nog een voldoende, meneer?' Die had hij niet. Als Frans dan maar... drie vijven was er één te veel, maar het was…

Ik tel. Ik tel voor de zoveelste keer. Stel nou dat er bij ons 7 mensen blijven zitten, alles meegerekend. Dan in 3b 5, 3c en 3 d ieder 4 en in 3e 2. Dat maakt 23. Dus dan zouden er zeven moeten blijven zitten in de vierde om vijf klassen te houden. Van die vijf klassen hangt voor mij een hele hoop af. Sport. O ja, ik heb er op lopen schelden. Maar…

De jongen stapte van zijn fiets. Hij was bij het zwembad aangekomen en hees zijn gymtas van de bagagedrager. Nou eerst even dat gedoe met dat t-shirt regelen. 'Mevrouw... ik... heb niet zo erg veel zin om met meidenkleren te gaan zwemmen dus ik heb een T-shirt bij me, kan dat?' Ogenschijnlijk was er met Jetse weinig mis, gewoon een jongen van…

Langzaam vatten mijn hersens het verschrikkelijke (of prettige) idee. Ik heb 2 vrienden netto. Twee vrienden ook nog eens, waarvan de 1 ver weg woont, en 1 die ik maar eens in de week zie, en soms dat niet eens. Ik haat de jongens uit mijn klas heus niet. Maar ik mag ze ook niet. Er zijn 3 verschillende groepjes bij ons. Je hebt de grote groep,…

Als mist rond takken aan de bomen, zijn de haren rond uw hoofd; De geuren van uw lichaam, zo innig zoet, dat het me haast verdoofd; Ik druk mijn neus, in de lichte glooiing en zachtheid van uw vlees; En mogen dan wellicht, mijn handen op u rusten, zo even zonder vrees.…

Geen traan rest ons, om nu nog te verspillen; In deze ene nacht, geleefd voor een eeuwigheid; De wind die zacht en speels, ons beider hoofden streelt; En de aarde, de maan en tijd, staan voor ons heel even stil.…

Witte Kerst. Onder een KERSENboom werpt de kaars zijn hoekig licht van louter warme spijzen. IJS. Alleen aan tafel. Wind vervoert de kou in scherpe schijven.…

Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan. Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag, dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid. Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen? Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan. De grassen wuiven…

Als je het raam opent doe je dat wervelend en kleurrijk. Je trekt je daarbij niets aan van de regen diep in het bos, de geur van mos en dat frisse, in de lucht. Je groet neon. Het nachtdier lag op de loer en glimlacht nu vriendelijk, weet zich betrapt, sluit de kijkdoos en zet je terug in de kast waarin een sprookjesbos waarin een huis.…