Mystery Kitten
netgedicht
We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.
Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers…

Bezig met laden