Mystery Kitten

We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.

Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers van jezelf, waar nooit licht heeft gebrand.
Wij leven van hetgeen niet kan, en daarom blijft het stromen.

Maar soms denk ik aan jou, als iemand tegenover mij...
Een mens, fysiek bestaand, van geur en vlees en bloed.
Een jas, een blik, een hand, een geest die de mijne voedt.

En soms vraag ik me af wat harder aan ons knaagt...
Het nooit echt samenzijn, of wat echtheid van ons vraagt.
Het is winnen én verliezen, in wat we nu ook doen.

... Worden we echter, of blijven we veilig en anoniem in deze diepe verbinding? ...

Biografie van deze schrijver

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 6