Alle inzendingen van Gabriëla Mommers

Het einde van een oorlog herdacht Nederlands-Indië van Japan bevrijd Een einde dat een begin was van een nieuwe oorlog een vergeten oorlog de oorlog waar men niet over praat de oorlog waar men zich voor schaamt Mensen 'bevrijd' uit de Jappenkampen vielen in handen van vrijheidsstrijders of guerillastrijders afhankelijk…

Ik zag je liggen opgebaard Was je echt dood dat kon toch eigenlijk niet Niet jij Gisteren leefde je nog was je nog warm nu koud Er lag een dekentje over je heen alsof je in een bedje lag Ik haalde het weg en streelde nog een keer dat lieve lijfje dat me zo vaak met knuffels getroost had De tranen die je van mijn wangen likte…

(Op de wijs van 'She's the One' - zie link.) Zij is jou Zij is mij Zij is ons Zij is vrij Wie zal haar beschermen Haar beste beschermers Dat zijn wij (Wie zal haar beschermen Haar beste beschermers Dat zijn wij) Want zij lijdt Zij heeft pijn En zij strijdt Om te zijn Haar regen en tranen Zijn de oceanen Dat zijn wij…

Zijn jeugd is gestolen Door 't oorlogsgeweld Misbruikt en gemarteld Wordt hem dan verteld Dat als hij wil leven Hij eerst doden moet Gedwongen te schieten Te wennen aan 't bloed Zijn vriend die is dood nu Gedood door zijn hand De drugs en de drank Verdoofden 't verstand Als dit leven is dan Wil hij liever dood Die wens komt snel uit Daar…

Nog steeds timmert Unicef aan de weg om meisjes te redden van hun lot, geboren te zijn in een cultuur die het niet goed vindt dat je als vrouw een seksueel wezen bent. Hun lustknopje wordt weggesneden, met alle gevaren vandien, verschrikkelijke pijn en verminking voor het leven, nooit te kunnen ervaren dat de aardse lust met liefde verbonden…

We hebben een nieuwe planeet ontdekt, Kepler 452b is zijn naam. Hij is de grote broer van onze Moeder Aarde. Hij draait om een Zon, net als wij. Dit geeft hoop. Hoop voor de toekomst. We kunnen gaan verhuizen. Zodra we onze Moeder Aarde volledig hebben verstikt, gaan we bij Oom Kepler logeren. De wezens die daar wonen, die zijn toch…

De gedichten 'Spin!' en 'Worm' van Trawant, en de reacties daarop van Adriaan van Dam, inspireerden mij tot het volgende versje: --- --- --- Het gevaar loert overal Van rupsen en van wormen Agressie op ied're hoek In hele rare vormen Uilen zomaar in je nek En slangen om je been Spinnen die heel giftig zijn Daar kun je niet omheen…

De golven rolden heen en weer tussen mijn blote voeten en mijn opgerolde broek bovenaan mijn kuiten. De zee nam mijn gedachten mee naar onbekende landen. De wind waaide de wandeling in een onverwachte richting toen ik je zag. Vanaf je strandlaken keek je me aan met de ogen van een man, de wimpers van een vrouw, en het hart van…

Er is geen mooier en sierlijker dier dan de trotse zwaan die gracieus met haar glanzende veren over het water glijdt, haar jongen beschermend tegen alle gevaren en ook nog trouw en monogaam, kom daar maar eens om bij de mensen, en dan zijn er van die mensen die dat mooie verheven dier durven mishandelen, zichzelf verlagen tot beulen,…

Droomde ik als meisje wel eens van een jurk als Sissi En stond ik vroeger wel eens voor een etalage Te kijken naar van die niet te betalen witte jurken, bloot en romantisch Ik wist precies welke ik hebben wou Maar toen iedereen begon te vragen Wanneer gaan jullie trouwen, is dat al gauw Toen hadden wij er al een punt achter gezet Alleen nog…

Hij zit gezapig op de bank een koelfris bier te drinken En maalt er niet om dat zijn voeten overmatig stinken Zij praat wat aan de telefoon al zuchtend en al kreunend Haar benen in een dikke kous want dat is ondersteunend Ze zijn nu dertig jaar bijeen, zowat hun hele leven Het was niet altijd fijn en gein, 't was nemen en 't was geven De…

Als de dagen langer zijn En de nachten heter Kan ik heel de slaap niet vatten Kouder vind ik beter Graad of twintig vind ik best Maar niet ver daarboven Als het bij de dertig komt Is het snel een oven Daar gedij ik heel niet bij Het is overleven Koude douches op een rij Muggenspray gewreven 't Is een graad of twintig nu 't Gaat voor…

Opeens was ze zwanger Ze wist niet dat het nog kon Die tijd was voorbij, dacht ze Maar het was de overgang niet Er was een tweede levenslicht in haar aangegaan De groei van een nieuw leven, een nieuw wezen, een mens in wording, die zich daar zelf nog nauwelijks van bewust was Die nog steeds met haar hele ziel en zaligheid…

In antwoord op 'Zadelpijn 2' - van Adriaan van Dam: Een onderwerp, inderdaad, Wel wat intiem en delicaat Maar nu we dan toch bezig zijn Voor ieders lering en de gein Wil ik er nog wel over kwijt En dat is toch een vaststaand feit Dat het me altijd heeft geboeid Hoe dat een penis werkt en groeit (En als je er wat leuk mee stoeit…

(Op het Weense wals ritme van 'My favorite things' refrein 2x van Julie Adrews): 'Tot alle sterren de danszaal verlichten' Dat inspireert mij vandaag tot dit dichten Op de muziek van een ritmische wals Klinkt dan het metrum van dit vers niet vals Een twee drie, een twee drie, zwevende voeten Draaiende rondtes en armen ontmoeten Linksom…

De hittegolf is nog niet begonnen, of het zweet breekt me al uit. O wacht, het is een opvlieger. Ja, wrijf het er maar in. In de herfst van het leven vallen de bladeren alle seizoenen, laat de meedogenloze zwaartekracht de schoonheid genadeloos vallen, tot humus vergaan. Om in een volgend leven pas weer op te staan.…

Er liep een keer een ooievaar de trap af naar benee Hij had een kindje in zijn bek, dat bracht hij met zich mee De ouders vond hij boven niet, dus moest hij naar beneden Maar halverwege op de trap, toen is hij uitgegleden Het kindje kwam nog goed terecht, het landde op zijn veren Zo zie je maar, een ooievaar kan ook nog steeds wat leren…

Heimwee naar jezelf. Maar je weet niet meer waar het ook alweer was. Daar, waar je jezelf ooit was. Ver weggestopt ergens. Goed verborgen zodat niemand erbij kan. Zelfs jezelf niet. Ik ga maar eens op zolder kijken. Wie woont daar ook alweer in al die dozen. Misschien iemand uit het verleden. Of misschien kom…

Zo'n week waarin je eigenlijk niet echt iets hebt om over te schrijven omdat je eigenlijk veel te veel te schrijven hebt en je niet weet waar je beginnen moet, laat staan dat je weet hoe je alles wat in je beweegt, een plek moet geven. Binnenin je schreeuwt het, van pure onmacht, maar je weet, je kunt niets doen. Niets. Gewoon maar doorgaan…

Een mug zat al een poos of wat om de vrouw heen te zeuren 'Waarom', dacht zij al half in slaap, 'moet mij dit weer gebeuren' Ze deed verwoede pogingen het beestje snel te pakken Maar steeds als ze hem bijna had, liet hij zich pijlsnel zakken Hij beet haar in haar blote kont, dat kwam hem duur te staan Met een klap op haar billen was zijn…

Hij was een dominant narcist, zij wilde graag plezieren Dat leek bijeen te passen op verschillende manieren Hij kwam wel aan zijn trekken maar dat ging hem vlug vervelen Zij werd snel leeggezogen en had toen niets meer te delen Uit zelfbehoud moest zij weggaan, om nog te blijven leven Hij zocht rap weer een nieuwe vrouw, om dit te herbeleven…

Vergeven zijn alle gesproken en verzwegen onvertogen woorden Vergeten de momenten waarop wij elkaar niet hoorden Onvervulde verlangens met diep verstilde wensen Stromen afwaarts de rivier naar nieuwe plaatsen en mensen De mooie momenten blijven ons bij, de geur van een rijpe vrucht Ze komen en gaan, als een uur…

Ik zou je willen beschermen tegen alle demonen Tegen alle pesters die in en om je wonen Ik verjaag ze en vraag ze om bij je weg te gaan Met de wijze hulp van de Godin van de Maan Ik brouw 'n toverdrankje dat uitkomst zal brengen Dat geluk met rust in je leven zal mengen De eerste ingrediënten zijn Liefde en Licht En 'n lok van 't haar van…

Te midden van het zwarte woud naast eeuwenoude eiken Beoefende een oude heks geheime schrijfpraktijken Haar toverwoorden vlogen rond een donkergroene ketel Al pruttelend op 't grote vuur met soep van pad en netel "Met jambe!", riep het heksenwijf en maakte zich wat groter "Met lettergrepen twee dozijn en veertien lepels boter!" Zij…

's Zondags in de zijkapel, vooraan de eerste banken Zaten Jan en Mien de Heere trouw en vroom te danken Na de Mis gelijk naar huis, voorbeeldig als zij waren Nimmer trof hen een verwijt of enige bezwaren Eenmaal thuis klonk geen geluid van leven door de muren Geen uiting van passie in ochtend- of avonduren 't Was wel zeker, zo dacht men…

Spanning stijgt ten top In bolbroek of blote jurk Onze broek zakt af…

Ze waren een voorbeeldig stel Geen kreukje te bespeuren Ze wisten precies hoe het hoort Nee, niets kon hen gebeuren Des zondags altijd naar de kerk Vooraan de eerste banken Hij nette broek, zij stijve rok Geen vlekje of wanklanken Het huis was altijd spik en span Daar at men van de vloeren Er kwam ook alleen chic bezoek Nee…

Nee, uitgenodigd was ze niet Maar dat hield haar niet tegen Er was een feest, daar moest ze heen Door storm en wind en regen Ze kon daar fijn haar zegje doen Want zij wist alles beter Ze won al menig prijspakket Voor de beste betweter De gordijn een andere kleur Maakte de kamer groter Zo legde zij met verve uit En smeerde nog wat boter…

Het wordt altijd weer licht Ik hoor de vogels fluiten Een lied als een gedicht Ze roepen mij naar buiten Het zwart wordt donkerblauw De liederen zwellen aan Nog voor dag en voor dauw Is 't levenslicht aangegaan…

Als het leven zwaar is Als je niet weet hoe je verder moet Ga dan naar buiten Kijk naar de zon Zelfs als het licht zeer doet aan je ogen Kijk naar de bomen Die de storm hebben overleefd Kijk naar de vogels Die overal zijn geweest Kijk naar jezelf Het licht binnenin je De stormen die je hebt getrotseerd Je staat er nog Met alle takken gebroken…