Zijn wij
broers maar geen vrienden,
buren en toch vreemden,
burgers van een opgedeelde stad?
Zijn we exen van geliefden,
al met nieuwe geliefden
of gedwongen geborgen in onszelf?
Zijn we voorbeeld voor anderen,
of droombeeld, drogbeeld,
spookbeeld, schrikbeeld?
Komen we van ver
maar met lege handen,
met gif als enige bagage,
gewond…
Ik weet niet wat me overkomt!
Ze lijken uit het niets te vallen
bij honderden, in duizendtallen.
Als fijne klank-en-beeld kristallen,
laat ik ze vallen door mij heen
en raap ze, om ze één voor één
te voegen in een nieuwe maat,
die met mij aan… de wandel gaat,
of beter: aan de haal met mij!
Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat…
Alles zonder onderscheid
met onschuld toegedekt.
De stad een wereld in het klein,
genoeg voor deze dag.
Ieder mens een medemens
met eenzelfde doel.
Goede wil, ongevraagd
dwarrelend van boven.…
136
Bezig met laden