inloggen

Alle inzendingen van H.C.

17 resultaten.

Sorteren op:

Exterminare sluit elk discours

gedicht
2.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 9.077
Honden doorzoeken het gras in verpauperd habijt, Erven zijn leeg, Leeg ook de huizen van wevers, Verbrand en gebeten. Zeker, het zuiden is leeg Als een schede en rood. En domini canes snuiven met wellust Het adembenemend parfum van hun pij. In het droge gras van Tam slapen De vrouwen van Albi. ----------------------------------…

Winterzin

gedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.786
Een grijze lucht die urenlang op sneeuwen stond, zich inhield, schuchter toen een handvol vlokken zond als een belofte voor de nacht waarin je wakend lag te slapen tot de dageraad het sneeuwen niet meer tegenhield en je gonzend van geluk de dag begon en uit het zolderraam de eeuwen en de witbestoven akkers naast de landweg overzag,…

DE STAD

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
1. Uit donkre gang van het station uit dompe mensenmassa kwam ik in het licht; daar sloeg de felle zon in mijn gezicht ik stond er stil en knipte met de ogen… Daar was het plein, de brede straat met hoge gebouwen, daar was beweging: fel door elkander was het woelen trams en auto’s in koele schuiving glijden aan tussen de mensen, die, zich…

Hoe is het om nu te leven

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.452
Hoe het is om nu te leven te midden van te midden van geschonden geesten en verwarde vrienden die ontheemd in eigen huis, beroofd van al wat breekbaar en waarachtig is, de zweepslag van een nieuwe knechtschap incasseren. Hoe het is om nu te leven – door verleugening en kromspraak uit de taal verjaagd te worden…

Oude huizen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 325
Aan d' overkant van 't water stonden d' oude huizen. Het water was heel stil, een witte rand van pas gevallen sneeuw lag voor de huizen. 't Was alles broos en fijn, voor strakke lucht met sterren. De huizen stonden oud en stil....van verre kwam dof gedreun: het ruchten van de stad, dan was het, of de huizen nóg groter stilte hield omvat…

Grauwe zee

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 321
Nu zijt gij, zee, het ondoorgrondbaar wonder, het tartende geheim. - Gij maakt mij bang: ik hoor het doffe dreunen van uw zang, aanzie uw glanzenloze grijsheid onder grauwe luchten, gij sarrende verkonder van onze kleinheid; 'k voel een diepe drang u fel te haten, 'k vloek de vreemde dwang waardoor ik, weer gevangen, u bewonder.…

Amstelstation 7.1.76/9.15 uur

gedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.919
Je hebt me in de trein opnieuw getroffen er is geen beeld, er staat een scherm van woorden dat je aan het oog onttrekt hoewel door jou gewekt en twintig jaar geschaduwd wist je altijd ongezien te blijven men mocht niets meer van je weten dat je in je brieven schreef ”Ik ben geschonden en gebeten maar ik leef” je schreef…

de andere slaap

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.590
Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht langs ijle belijning van wijkende bergen op het hemelse paard uit fergana gekomen en nu aan de rand van verstijfde moerassen zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau: denkbeeld van damp om bereden nomaden, flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…

dorp in lentestemming

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.344
Nu de wijven Schutteldoeken uit het telraam Van hun mager a b c Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel Bij donker alleen met de rook Het gebaar voor de spiegel De baltsende vogel vergaat In het vuur van haar bloot Ah de muis in haar hand de beminde Die klautert en klimt In haar adem Het lichaam staat groot…

Aanvliegen over de sont

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.791
Aanvliegen over de sont, over donkere kommen van finse meren scheepgaan in de kajak der gestorvenen drijven op de wateren tussen taiga en toendra oog en oor zuiveren aan leegte en verte zich voeden met bessen, met hoed en geur van de goddelijke paddestoel dromen de droom van het eeuwige heden als arktiese beer weer tot sneeuwblinde…

De laatste modernist

gedicht
3.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.278
Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen maar dronk een glas wijn bij het vuur. Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land. Hij moest nog een meesterwerk scheppen maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen. Hij droomde een mes in de strot van de poolvos maar…

Slechtzittend gedicht

gedicht
2.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 12.028
Achter brillen met geschilderde pupillen worden doordeweekse daden uitgedacht. 'Hoe eensgezind spannen zij samen.' Blank gebolsterd, ruw van pit weet men zich op zondag voor de heer verschoond en opgewit; de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels en bloedeigen boerenwijven. 'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert' Beter…

HOELANG

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Hoelang… Voetstappen sterven weg, een stem eindigt als enkele fluistering herinnerend aan toen… Stilte trapt pijnlijk op mijn hart niets is nog te horen alleen de tijd die meedogenloos rimpels van ouder worden achterlaat… Een leegte vult de kamer de woorden van ‘nooit meer zijn’ bonzen ongedurig op de deuren, ik laat ze binnen……
H.C.6 augustus 2003Lees meer…

BLAUWE DIEPTE

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 667
Je gezicht is als een doek van een schilder vol emoties je handen zijn zacht als frisse rozenbladen je mond oneindig als de horizon in de verte maar je ogen, dieper blauw dan de oceaan, nemen me mee naar een diepte waar ik verdrink……
H.C.25 juni 2003Lees meer…

VLAMMENTONGEN

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
Ontloken in de duisternis dansen vlammen als tongetjes van vuur op een lied wat voor mensen niet te horen is. Monotoon als de wind dringt de melodie door in gedachten en dromen waar ze de diepste gevoelens vindt. Gevoelens van gisteren, vandaag of morgen die haar niet kunnen ontwijken die vechten maar verliezen aan haar die voor ommekeer…
H.C.20 mei 2003Lees meer…

ZOUTE BITTERHEID

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Een regenwolk is geboren en zacht gedreven door de troosteloze wind omdat een persoon is verloren aan zij die onoverwinnelijk is. Regen sijpelt op de aarde als tranen vol zoute bitterheid die een hogere kracht bewaarde om te verzachten wat niet te helen is. Engelen zingen je welkom, in harten ben je gegrift en nooit meer uit te wissen…
H.C.18 mei 2003Lees meer…

Onsterfelijk

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 901
Daarbuiten, waar grenzen niet kunnen worden overschreden omdat ze er niet bestaan waar eeuwigheid en sterfelijkheid in elkaar vloeien waar afstanden onmetelijk zijn en wegen verlicht met sterren waar planeten, zonnen en manen ons in het minieme mensendom blijven boeien waar de tijd niet bestaat maar slechts een benaming is voor de…
H.C.17 mei 2003Lees meer…