Alle inzendingen van Henk

Heb meelij met de dichter die na weken contempleren, de hersens nat van 't zweet een avondje van drankzucht, de woorden weer vergeet.…

Eenieder draagt haar met zich mee je krijgt het dan als je geboren wordt De achterzijde van de medaille van het leven als een schaduw reist hij met je mee Voor velen als een last gevoeld Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij Waar komt het toch vandaan ‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets 't gevoel geen angst te kennen voor…

Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

O, masker, een heel jaar heb ik je gedragen, Tijdens het werk en soms ook thuis was ik meer gast. O, masker, soms was het moeilijk te verdragen Al was het zwaar, ik dacht, ik draag zo toch mijn last. Met de Vastenavond, zo gezegd, Als het feest van de omgekeerde wereld wordt gevierd, Worden díe maskers afgelegd, Dan weet ik dat dit masker ook…

Te paard, te paard riep de strijder en sprong op haar ros De overwinning kwam er, in 2002 in het Abbekerkse bos. Een verbeten strijd met een overwinning op het volk deugniet. Dit jaar op het plein klonk voor de heldin het Abbekerkse volkslied. Er was geschiedenis geschreven door een meisje zo mooi en frivool. Haar leger bestond uit 3 man en…

Missen doe ik je de hele dag. Missen tot ik bijna ween. Missen vanaf de dag dat ik je zag. Missen en aan je denken, met zijn tweeën en toch alleen.…

Liefde is wat ik voor je voel. Dichten met maar één doel. Schrijven wat mijn hart nu zegt. Ik mis je zo en mijn gemis is echt.…

Ik weet niet wat ik denken moet. Ik weet niet wat ik missen moet. Ik weet niet wat ik voelen moet. Eén ding weet ik zeker dat leven zonder jou pijn doet.…

Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

Gauteng stad van zware kledij; goud met vuur Prachtig! Plek van werkende mensen alleen Samen vallen bladeren van het stadsdak Hoogten naar laagten. Zwart en blanken zijn gelijk toen, daarbinnen Zout der wonden, maar als de pijn... en ook nog Wereld van een tengere vrouw: Johanna Zang van de aarde. Gauteng stad van jou en de rest van mijzelf…

Ik zag een prachtige vlinder een boek lezen. Op elke bladzijde zag zij slechts één letter. Bladzij voor bladzij woorden tot één zin vormend viel er op mijn licht beslagen bril een spetter. Een zuchtje wind deed de vlinder rustig vluchten. Het boek viel en lag daar zacht opengeslagen. Ik pakte het; zette de letters op een rij, wat ontstond vervulde…