Alle inzendingen van Hubert+Voorhoeve

Het is een drukte van gelang in het te koop zijnde kinderhuis. Advocaat Advocaat is er met drie koters die nu al electronisch hun voorkieskamer ontoestapbaar maken. Dat kan makelaar Kind niet over zijn hoofd laten gebeuren. Hij opent de meterkast om de stroomoverlast te hinderen. Niet dat iets helpt natuurlijk. Makelaar Kind is al tweeënvijftig…

Hoedt u voor de tijd hij sluimert namelijk niet als u vlinders vangt of beukenhagen snoeit In minuten bent u uren verder, niet meer te achterhalen In adviseer u: sta rechtop, geen spiegels, geen diepzeeduikhorloges Alleen maar kijken Ik garandeer u grote rijkdom maar niet dat u zo een maaltijd krijgt…

Na de glaasjes, vergezeld van worsthandjes op egelprikkers, klimt de roosvisite onder veel rokkabaal in de engelenkast, waarop de tegelfantast heeft geschilderd: 'Tatortcriminelen'. Maar geen moord is nog gepleegd. Toch komt inspecteur Inspecteur in zijn Moldau het dorp binnen rijden. Hij is alleen, want zijn makkestent is wegens gehoorproblemen…

(naar 'WATER' van Nachoem M. Wijnberg) Iemand verzamelt veren. Iemand veert op na lang nadenken. Wat mogelijk is vliegt hoog over in geordende vlucht. Omzichtig toon ik een gevonden vleugel. 'Aan de hand van filosofen laat ik je graag de beginselen van het vliegen zien.' Mijn droom van vleugels wenkt aan de wind in…

We dwaalden van het pad op zoek naar leven, geen spoor was nog te vinden in verdriet dat borst en buik dooraderd ons verliet. De sparren rondom stonden dicht geweven. Maar rode naalden vielen, kropen vlug van alle kanten over onze voeten. We zonken, trokken bomen mee, we boetten in schaamte scheurend lijf dat even stug ons nog verbonden…

Iemand telefoneert over de beste plekken voor mannen die willen vallen. Op het station rennen vrouwen op zoek naar hun minnaars, die ze de avond tevoren in onberispelijk tenue hebben achtergelaten. Pluimachtig strijkend varen zeeschepen het tegenlicht binnen. Op de gangboorden klinkt het roffelen van glimmende herenschoenen. Feestelijk…

In speels verdriet en luchtig mededogen ziet elfje Elsje dat het niet meer gaat al is het teder zweven nog zo'n daad, gegroeid uit eeuwenlang poëtisch pogen. Het strijken over zachte wimpers laat verveling toe: alleen de meisjes mogen, gebogen over vijvers, opgetogen de lelietjes-van-dalen aangepraat. Van vliesjes wil zij sterke vleugels…

In hoge vierkante eenmanstenten van bamboe en kunstdoek oefenen steltlopers camouflage, verzinnen schoudertentriemen, bereiden schermutselingen, begeven zich in het gebied van de grote waadvogels Na drie dagen en nachten kleppend beraad op het strand getergd door zwevende garnalen en zachtjes scharende krabben, roeien de snavels…

in deze stad ben ik van huis geen brug die spant of buigt alleen het staande water boten liggen zwaar langszij de statiegevels als portretten van berekenende burgerij alleen de kabels aan de schepen schuren geur van teer en wier op nauw bemerkte deining stroomopwaarts kunnen varen golven maken die basalt beroeren hoge bruggen bij een…

Te overwegen valt wat je weet onderin de wasmand te stoppen, op doktersadvies rotondes te mijden dat is je afvragen is een kraaiende haan ongelukkig anders dan een fluitende merel of met andere woorden zijn kinderen in de stad anders dan tegen de deur liggende kinderen? Stel geen vragen aan de dichters, zij wrijven zeep in uw ogen.…

Nu lokken de jaren van zwijgen Niet meer praten als een vrouw, geen gesprekken op de ijsbaan van de grote filosofen, nooit meer vergeten wat gezegd is Hij oefent oogopslag en voorhoofdsrimpeling op mededeelzaamheid terwijl hij niets te zeggen heeft Zinnelijk neuriet hij een liedje over luidop gapen in gezelschap wat onzedelijk…