inloggen

Alle inzendingen van Ids Blaauw

8 resultaten.

Sorteren op:

biljartspel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.029
in het verzorgingstehuis loopt het bestaan tot het uiterste toe zwijgend af en staat tegelijkertijd ingehouden stil als een onbezette stoel. het biljartspel is zeker een der overbruggingen in de dood, tussen de afwisselend omgebogen ruggen der geblevenen klinkt het ivoor onomstotelijk nog tweemaal. het bestaan is als een loper tussen de…
Ids Blaauw14 december 2003Lees meer…

de zee van het gezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
de golven werpen zichzelf voorover over de boeg van het dan gelijktijdig zich terugtrekkend water toevallend op het strand, ondergaand, een geweldige ruis ontstaat waarvan men niet opkijkt en waaraan men zijn stap niet aanpast gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe zowel zij…
Ids Blaauw10 november 2003Lees meer…

de zee

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 362
opent en sluit haar bladzijden voor ons. paal 16: niets geeft ze prijs van wat haar aan deze wereld bindt, maar de zonsondergang is zeker achterwaarts gebonden. (sissend in het ijswater dalend) zo kussen wij boven het koude duinzand. de dag ligt op de rug de mensen gaan de nacht in. in hun verlicht knusse tenten. paal 16: niets.…
Ids Blaauw14 oktober 2003Lees meer…

totnogtoe

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
hebben de voetstappen ons achtergelaten en het besef ervan in een eigen tekening meegedragen en bepaald. de elementen buiten, gaan tekeer onbaatzuchtig in een zee die zich neerlegt met haar golven. betrekkelijk is het te blijven lopen, meelevend te lopen, blijvend meegeleefd achter de duinen. de zee geeft, ja niemand door in heel…
Ids Blaauw13 oktober 2003Lees meer…

alles in de taal.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
wat weet men van het leven vanwaar eigenlijk weten de mensen dat er vrij weinig is als zekerheid? -heeft gisteren de leegte zich gedragen? ze doet het met ons. verward maar overzichtelijk, dit ongevraagd voortduren. (tussen haakjes) het is tijd voor wat zich aan ons niet voordoet maar terug doet slaan als troost, warmte, vergeten etc…
Ids Blaauw23 september 2003Lees meer…

zie,

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
achterweg de opstapeling van autokerkhoven speelgoedwinkels drukt de wind de door regen omwonden gezichten een straat uit. onbeeindigd is de belangrijkheid die deze wereld voorstaat ergens. cursief. en toch breedvoerig rechtop als lucht. het windleeg gevulde niet van dit kerkgestalte van een landschap besloten in een nietsbezittende…
Ids Blaauw23 september 2003Lees meer…

(geen titel)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
de zee is niet zuinig met haar golven noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit maar laten wij nu uitzien inzien naar haar zuinige golven dat alles tevergeefs herinnert aan het uitzicht van ons de zee onbehulpzaam omdat de elementen onbehulpzaam en buiten blijven ze ziet vooruit noch ziet ze iets ze komt ons toe en schuift ons onder…
Ids Blaauw16 september 2003Lees meer…

hij staat in het huis waar

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond om allerhande achterstallige inzichten op te eisen vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken die gehaast teruggereikt worden aan een stam geen heeft naar buiten toe een belang een slinks verwijt leeft even of het valt terug naar het ongeloof waarvan het nuchter licht boven de bomen…
Ids Blaauw11 september 2003Lees meer…