Alle inzendingen van Jan

Baudetteren: te vroeg pieken om te pakken wat uiteindelijk niet wordt gepikt! Baudetteren gaat de van Dale halen en wordt het woord van 2020!…

Het blijft altijd leuk te spelen met woorden maar ook zeker met cijfers morgen is zo'n dag 2-2-2020 of 2-2-20 2-2-2002 of 2-2-2 was zo'n dag de trouwdatum van WA en M. en nog vele zullen volgen 12-2-2020, 20-2-2020, 22-2-2020 of zonder toevoeging van die 20 eeuwen na Christus 12-2-20, 20-2-2-, 22-2-20 en dan moeten we wachten tot…

Ach er komen wel weer bloemen. Heb je ooit zoveel honger gehad als nu? Als er weer bloemen komen zal het brood zijn. Dan komen alle dromen terug. Boze dromen van honger zullen weer terugkomen. Er komen weer bloemen van lente en angst voor de winter. ------------------------- uit: Vrijgezel', 2003…

It is the date (31-1-20) it is the hour( 23.00, Engelse tijd) it is the Big Ben (slaat ie of slaat ie niet) it is over it is exit it is out maar onthoud eiland Groot Britannie het vaste land Europa laat u niet los we zwaaien u wel uit op al onze stranden van Zeeuws Cadzand Bad tot Gronings Rottumeroog meer dan 500 kilometer lang met…

De boeken zijn erg moe ze staan maar in de kast maar worden niet aangeraakt praktisch niet gelezen laat staan verslonden sommige maagdelijk onaangeroerd geen enkel ezelsoortje ze zijn dus maar gaan liggen dat geldt ook voor De Bijbel het boek der boeken dat ligt meestal, opengeslagen stuk gelezen op onderdelen maar niet helemaal, het geheel…

Met uitzicht op overlijden gaan ze ruhrren, bijna rellen over hun relatie met hun ouders de kinderen nu volwassenen als ouders, grootouders met hun verwekkers ‘oh wat hadden ze een goede of slechte band’ maar ik zeg als broer Jan Jacob van en tegen mijn 2 broers, 5 zussen (1 is dood) “jouw ouders zijn de mijne niet” ik heb mijn ouders…

(fragment) Ik zweer! ’t zal eenmaal mij gelukken Itaalje! uw heilge grond te drukken, Ik daal van de Alpen af, in uw gezegend licht; ’k Zal in uw landouwen o Tiber! de eeuwge Stad aanschouwen, Op zeven heuvelen gesticht. o Wat, wat zal mijn hart gevoelen, Wat vuurstroom door mijne adren woelen, Als mij, o Rafaël! een geest, tot mij gedaald…

Hoe is het met je innerlijk kind? nou dat kind hindert: dringt zich veelvuldig dwangmatig aan me op dagelijks ja, ja, dat kind van vroeger, ja, ja, dat kind ben ik verwekt zomer 1951, geboren winter 1952 ik werd volwassen en kreeg zelf een kind, een dochter oerverlangen bevredigd, nieuw kind, nieuw leven, nieuwe kans ik wilde niks…

Op de melodie van: ‘Joy to the world’ Dank Marnix bad we zijn weer nat de dank daarvoor is groot op dinsdag lekker bloterig veel ruimte dus niet stoterig het water lekker warm massages lekker lang dus danken en danken wij het Marnix bad!…

Ik wilde alleen zijn met mijn droefenis En ik verborg mij in 't gewoekerd gras. Maar tevergeefs: mijn droefenis verried mij, Mijn smartkreet overstemt de roep der vogels. Waarom kan men niet lijden ongehoord En ongezien, terwijl men toch alleen, Alleen de lange levensweg moet gaan, En toch nooit eenzaam leven kan: altijd Zijn broeders, zusters…

Voor zij die nog willen leren voelen Hoe leer je voelen als je nooit gevoeld hebt als je nooit echt en hecht gevoeld bent als je ook niet geleerd hebt te voelen ongewoon door, gewoon door jezelf aan te leren te voelen voel maar aan je handen zeker ook aan je voeten en vooral je grote teen voel vooral ook aan je gezicht maar ook je benen…

Het echte nachtdier is niet te temmen en haar naam is Ryanne van Dorst ze jaagt in de nacht maar niet op een prooi maar wat haar spontaan bracht aan zacht, kracht en macht van de nacht! een waarachtige opvolger van Deelder als eerste vrouw de nachtburgemeester van Rotterdam, in feite van alle steden!!…

De pijnboom, eenzaam, Op steile spits, De storm rolt rotsen Voorbij zijn stam; En diep daaronder, In 't dal, de kruinen Die vrede aadmen, In dommel suizlen ...…

De wind, het licht en de zon, waren hun vriend geworden hun lieve takkenvriend en als ze, de takken, de grond zouden raken dan zouden ze spontaan wortel schieten en zich verheffen tot bomen!…

hij de Zalmtoren in aanbouw had haar de Hoge Erasmus 90 meter al direct gezien, zien staan, zien schitteren zelf nu nog een hele kleine jongen werkend aan het fundament van zijn toekomstig bestaan hij de Zalmtoren 215 meter de Zalmtoren koestert de Hoge Erasmus en zal haar van grote hoogte blijven koesteren, liefhebben alhoewel…

Amsterdam, vrijdag 20 december 2019 persoonlijk in de foyer voorgelezen aan Jeroen Pauw, ik wil je (be)danken voor de prachtige veren welke je steeds (ver)toonde je liet ze goed zien en als ze, ze niet zagen gaf jij ze een bril niet dat ze die altijd opzette blind op eigen vertrouwen 'doorwouen' maar de mooiste veren die je toonde…

Kerstmorgen vroeg... De prille jaren vijftig leden buiten voelbaar onder de winterkou, de rode kolenkachel was nog amper lauw, maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden hun best, de kleine jongen wreef zijn handen, maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht, zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht, waardoor het nét leek of…

Deelder is dood maar zijn schrijverij blijft als muziek in de oren klinken jazzmuziek wel te verstaan!…

Ik leefde ook liever monogaam, Maar ik ben veroordeeld als nomade, Tot geen gestage echt bekwaam, Steeds af te wijken van de paden Door elk van wieg tot graf bewandeld, Strak afgewend van 't boos instinct: Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld, Hun drift verdrongen en verminkt. 't Geluk, dit smadelijk verdrag Toch te vergeten bij een…

Je bent een held wanneer je voorkomen kan dat de dijken doorbreken. Als je van geen wijken weet. Je bent een held als je bijsturen kunt, niet opnieuw de bocht uitvliegen wilt. Versnellen kunt, vertragen. De dromerige nachten, de lege dagen, vullen kunt. Je bent een held als je vanuit de diepte weer mens weet te zijn aan het oppervlak,…

Je zit op een terras. Flarden schoonheid flarden lelijkheid, ze trekken aan je voorbij. Het mozaïek ligt in scherven op de grond, links van je, rechts van je. Je neemt het waar. Een poging tot integratie tot een geheel, is een gedachte. Deze dag belooft iets, een uitlopende passiebloem op je balkon kondigt dat aan. Een helikopter boven…

Nog zweven liedren op de wind En gaan van mond tot mond, Van ouder op kind. Maar ’t speeltuig ligt in ’t stof geworpen En hij die ze er aan ontlokte Is nu een afgestompte, verstokte Dronkaard geworden in de laatste dorpen. Nog zweven liedren op de wind...…

Dat geld en macht het communicatieve handelen verkorten, de waakhond van de democratie wist het al. Ga daarom nooit na twaalven naar een avondwinkel, waar je tussen beschonken klanten een afzakkertje en wat te roken wilt halen, om een lange dag mee af te sluiten. Gestresst snauwen ze je af terwijl je je buit binnenhaalt. Probeer er dan nog maar…

Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan, Rondom in duizend geheimzinnigheden, Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden En schuw op donzen voetjes henengaan... Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan? Spélden zij wat daar kome na dit heden? Brachten zij tonen uit een vér verleden? Ik weet niet - of was alles droom of waan? 't Kan zó niet…

De dag is weer geopend als een boek, eerste pagina bedrukt met wolkenveld en mensen duiken somber en gekweld ergens warm in droog beschutte hoek luid mopperend op wind en regenvlaag dieren blijven schuil in hun warme nest de horizon blijft grauw van oost tot west of zon vandaag komt is nog maar de vraag. Ach, wie weet staat er op pagina…

Het was het reizen naar de verte Gewoon een vlucht als met vogelzang De tijd die mij noch riep Noch tot in de lengte strekte Was in mijn jeugd van enig belang Ik had mijn nest verlaten Gevlogen met de wind in de rug Kwam ik niet verder dan de verre zee Daar was de tijd om te keren Door branding en felle tegenwind Zag nog aan de einder…

Zie de foto van zijn kunstwerk, mijn gevoel toen ik er naar keek als volgt verwoord: Als regenbogen zich zouden kunnen verbeelden dan roept dit buigende beeld zoveel kleuren op waarover je je mag buigen!…

Heden voelen mijn voeten zich goed in hun sokken en die weer in hun ruime maar nog niet sloffende schoenen. Waarom dan niet de paden op, de bergen in, de velden over bij deze stad vandaan waar stegen uitlopen op steigers niet meer door boten gebruikt. Wel kan men daar gaan staan uitkijken over het eeuwig veranderlijk zichzelf blijvende…

Wat kom ik graag buiten Amsterdam, waar het leven nog zo autentiek is zeker niet antiek of opgepoetst nou daar zat ik dan met partner en man, vanuit de culturele hoofdstad van de wereld Amsterdam in Oostzaan, in hun theater 'de Kunstgreep' de zon scheen buiten maar binnen werd ik in de greep gehouden van de imperfectie maar vooral van de…

Z’n moeder blijft z’n moeder Ze liepen allemaal weg met hem Ze sturen hem nu weg, exit Ze waren veel te veel geworden Ze de jonge meisjes, de mooie vrouwen en de zeer foute Epstein Zij en hij rijden paard in Schotland in het zwart gekleed Zij is Elisabeth en hij haar playboy-party-zoon Andrew Zij is de Koningin van Great Britain ook na de Brexit…