Alle inzendingen van Jean Fermate

Het was niet mijn wens zeker niet mijn laatste wens nog verwachting, bedoeling het stond niet op mijn 'bucketlist' voor mijn dood, noch op die van 'to do' van mijn nog te leven leven maar de, die spontane ontmoeting met een zeer levendig ouder echtpaar in Duitsland openbaarde zich in mij, het invoelbaar krijgen van het omarmen,…

Energie, energie, energie en nog eens energie ik, ook als pseudoniem Jean Fermate, heb zoveel energie heb ik, geboren als zoon Jan Jacob Krediet, dat van mijn vader, mijn verwekker Gerrit Jan Krediet, die was afgestudeerd elektricien bij het GEB het GEB: Het Gemeentelijk Energie Bedrijf dat van mijn geboortestad Rotterdam Gerrit wist heel…

Ik werk samen met AI ja, ja met AI AI is mijn collega nooit fysiek op de zaak nooit ziek, zwak of misselijk nooit op vakantie of een dag vrij AI werkt prettig mee werkt niet tegen nog niet zo ja, dan ga ik slaan met het accent op ontslaan d'r uit, over en uit heb altijd nog mijn eigen ik mijn eigen intelligentie waar AI niet tegen…

IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia, zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter: Jan Jacob Krediet Van den Bos pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS' van veel van te veel van vies van voelen van voos vinden velen maar ik ken mezelve ik ben vooral een mens van…

Het is in mijn persoonlijke perceptie toch vooral het kind, de kinderen wie, die onbevangenheid omvatten, uitstralen mij volledig laten glunderen, genieten en kleuren tot diep achter mijn oren en zelfs  nek zeker als ze hun vrije liefste glimlach tonen dat mij doet beseffen hoe het kind onbevangen leeft op wat,  ik als volwassene meestal…

Ze voelde zich doods zelfs nog na een paar dagen het overlijden van haar zus had haar behoorlijk aangegrepen 5 jaar jonger dan zij en tot op de dag wist ze wat haar vader zei, riep: "Marie je hebt een poppetje gekregen, een heel lief poppetje van een zusje!" de crematie was mooi en intens geweest ze had niet meer naar haar zus willen…

'Drie keer zoveel Doden Door Drugs' een alliteratie om doodsbang van te worden met in een dodelijke bijrol: Ozycodon: een zeer sterke, morfineachtige pijnstiller maar het AD van woensdag 18 februari kopt ermee en eergisteren met de vergiftiging van Navalny en gisteren met 5800 Nederlandse doden door niet meer te eten en te drinken de…

Enthousiasme, opdracht tot schrijverij:: Ik heb AI er maar eens op losgelaten want van AI wordt ik enthousiast het geeft mij een open kijkje in wat de digitale wereld daaromtrent heeft vastgelegd ik zal u, dames en heren niet met AI vermoeien maar wel met mijn eigen intelligentie EI: JJK dan kom ik op mijn credo voor de dood: MIJN VERSTILT…

Zalig zullen zijn de ouderen die niet zeiken, zeuren, dat ze zwak, ziek  en misselijk zijn dat ze vooral niet benadrukken wie niet meer langs komt wie, die en die is overleden en vol praten over het verleden mijn families zitten er vol mee met ouderen van dik, dik boven de tachtig en negentig in hun komende 84, 86, 92 en 98ste levensjaar…

De mens kan verwoorden tot een intens triest wezen soms zelfs een wezen waar - en terecht - geen ratio tegen opgewassen is wat, dat de mens ook in zijn diepste emotie raakt als plotselinge zelfdoding z'n intrede doet wat als kille moord wordt ervaren met name de moord op het waarom als zelfs niets werd toegelicht, nagelaten, achtergelaten…

Mijn schoonmoeder van 90 jaar is aan het verlijden de voorfase van overlijden (of toch niet!) plotselinge ernstige complicaties meervoudige, leggen haar leven lam wij als familie verlijden met haar mee we leggen het accent op verleiden wat nog wel kan, mag of soms moet we doen het bij toerbeurt dagelijks als (schoon)kinderen, wel op maat…

Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025 hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem tot de bodem dus en ver daar onder naar de doden, doch vooral om de doden te duiden, te laten lichten, op te lichten tot opluchting van mij als levende ziel en bijna onzichtbaar toen ik boog…

Als iets aansluit op mijn thema  'Hoe dood en dan daarnamaals' wat ik schrijf onder pseudoniem  is het,  het verlijden, het wegglijden van TV persoonlijkheid Viola Holt ze had nog zo'n levendige en dankbaar bericht achtergelaten op haar en onze sociale media: ze had het leven geproefd  en op het leven gedronken ze had een prachtig leven…

Ik wil rust aan de kust een strandstoel een must lekker met de zonsondergang voor m'n eigen ondergang rustend lang genietend lang, lang, lang of lekker lang lui en loom onder een grote oude boom is waarvan ik droom dus mijn lust is rust flink worden gesust van zoveel must van zoveel moeten niets te moeten zoeken niets te willen…

En toen werd ik weer die kleine jongen Jantje naast mijn grote vader Gerrit Jan in de grote Wilhelminakerk op Rotterdam-Zuid aan de Oranjeboomstraat toen eenvoud nog heel gewoon was en emotie zo ongewoon ondanks de muzikale  diepgang van wijlen organist Feike Asma of de psalmen van wijlen Piet van Egmond tot grote verwondering van…

De dominantie van oudere gezinsleden ervaar en ervoer ik vroeger nog veel meer vooral toen ik jong was, het jongere broertje  en zij ouder, zussen, broer veel ouder (10 jaar) als een enorme dooddoener voor mijn leven waarbij de oude God doorgaans in mee speelde nu met hun naderende dood; tachtigers, weer want zij gaan voor in wat mij nog…

Ze heeft een hartinfarct gehad ze gaan haar nu dotteren ze is 82 en te zwak voor een operatie zal ze het halen? zal ze overleven? zal haar leven dan nog zinvol zijn? ik hoop het van harte voor haar! ik wacht het in beroering af!! ik ben haar broer van 73!!!…

Soms wordt het me teveel en steeds vaker en vaker veels te veel de materie, het hebben van doch steeds vaker en vaker de emotie, het huilen om het verraad, het verlies door de wereld die de aarde zo aantast dus niet aanpast vooral niet aanpast dat wordt me veelal te veel dan denk ik: Jan Jacob alias Jean het is goed dat het leven…

Is er regelmaat te geven als de eenzaamheid zo opportuun heftig dagelijks aanwezig is? als pijn je vooral laat voelen dat je heel alleen bent? pijn je dagelijkse bondgenoot zo lang al aan verbonden (MS)! ja, er is regelmaat aan te geven door je tanden erin te bijten je tot de tanden toe te bewapenen 'cordon solo humanitair' je vesting…

We hadden elkander een tijd niet gezien vrienden van oorsprong de 2e generatie nu in de 4e het jaar 2025 van deze mannen de jongste in z'n 60ste levensjaar en de oudste op weg naar de 80 mijn verjaardag moest nog gevierd worden die van mijn ingaande 74ste levensjaar, 12-2 maar aanslagen op het lichaam hadden huisgehouden in onze vriendengroep…

Ze was er altijd vol van geweest naar de mensen, naar haar naasten "Je moet wel goed eten" het zat zo ingebakken in haar systeem allen waren dierbaren voor haar en goed eten doet goed leven, niet waar toen een dierbare van haar ging sterven het was ver over 5 voor 12, qua leven ging 1 minuut voor 12 de bel, zoals afgesproken de euthanasie-arts…

Liggend onder een immens hoge spar sper ik effe met mijn eigen geleefde leven laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los laat ze, laat het bezinken, inklinken mijn ziel neemt nu een hoge vlucht maar raakt niet meer gewond, verwond langs de stam met vele kale takken en diverse levens-ongemakken…

Met hangen en wurgen wordt hij in leven gehouden ze houden hem ver van de dood dus doodgewoon in leven Pipo de Paus en z'n mamaloe die hele intens dooie entourage van de moederkerk te Rome In het Vaticaan vestingstadje van de onthoudingen, verboden en zeker die van euthanasie; want we zijn goed gelovig katholiek vooral conservatief, dus…

Nu met de dood van Loretta zo snel na die van Rob en nog niet zo lang geleden Dieuwertje van het Sinterklaasjournaal denk ik aan 'De lopende band' ja, ja, die van wijlen Mies doch nu zeer actueel, denk ik aan een doodlopende band waar je met een beetje geluk even of langer vanaf valt maar als in een komkommerfabriek weer heel snel opgelegd…

Keihard tikt de regen op mijn zolderraam tikken van verdriet en eenzaamheid want Rob is dood, nu niet meer saam want hij is nu verleden tijd Kom vertel me regen hoe dat voelt troost me met jouw tranen zo doorvoeld laat me weten dat 't genoeg was voor hem want ik hou nog steeds van Rob…

RUTTER, THE LORD BLESS YOU EN KEEP YOU naar de opvatting van Jean Fermate, pseudoniem van Jan Jacob Krediet Van den Bos bas-bariton van de WesterCantorij o.l.v. Evan Bogerd, bij aanvang van een persoonlijke repetitie Waarom ineens tranen die biggelen over m'n wangen is het de herinnering aan het afscheid van mijn moeder (2009) ben ik…

'Wie schrijft die blijft' u kent het gezegde en wie digitaal publiceert die blijft voor de eeuwigheid Op nieuw gewonnen land van de ZuiderZee in Zeewolde komt er toch een datacentrum niet zo groot als gepland doch groot genoeg voor www.gedichten.nl en www.nederlands.nl Johan Mostertman opent het feestelijk omringd door levendige dichters…

Soms zit de dood aan tafel Soms zelfs eet ie mee Het is geen smakelijk gezicht Het laat boeren en scheten Moeten we dat 'smakkelijk' aanhoren met slijm vallend van de lippen Soms wordt het ons te veel  Moet ie eten in de bijkeuken Maar veelal is ie niet in huis Niet uitgenodigd, niet nodig Dwaalt ie rond in het buiten Dan is er…

Als de dood dreigt Dreigt met overlijden Dan stel je je daarop in Ook als het je liefhebbend kind is Je dochter Giulia van 17 Diepe wederzijdse liefde Als je dochter de dood afwijst Zich spiegelt aan het leven Dan stel je je daarop in Dat is ook zwaar, niet makkelijk Maar het leven is niet makkelijk Dus gewoon niet aanstellen Je…

Mijn leven wordt beheerst door de ernstige ziekte van mijn dochter Giulia Het vult mijn doen en laten mijn geest stroomt over tegen een uitgedroogde dijk Ik pleng geen tranen ik moet sterk zijn want zij is sterk, oersterk Maar dat is geen garantie er is geen garantie op leven maar ook niet op 'Hoe Dood'! Dus van tijd tot tijd parkeer…