Alle inzendingen van Johanna

Ik wou, ik wou wat iedereen wel wilde, ik zag en voelde terwijl ik rilde, ik dacht ik zag ik droom maar toch, met open ogen is alles weer gewoon. Ik wou ik wou, dat ziekte niet bestond, ik zag ik zag, gewoon in het rond, dat er mensen doodgaan, zomaar. Ik droom een droom, waarin alles heel gewoon, normaal en synchroon lopen zal, maar…

Stel je voor, dat je niks voorstelt, hoe leeg is dan het zijn?…

Pas wanneer je me zegt, niets meer om me te geven, ga ik, pas als je het gezicht van me afdraait, vertrek ik, pas als je me verklaard, dat er niks meer is, pas dan, verdwijn ik in het niets, alleen dan!…

Het wiebelt, zwaait heen en weer, ‘Damocles’ zwaard hangt aan een zijden draad, maar ze stapt door, het beweegt, ze wandelt onverstoorbaar, in haar gang het zwaard als een schaduw achter zich aan wetend, slechts een verkeerde beweging en het dendert naar beneden. Maar vooralsnog, hangt het er het zal haar worst zijn.…

Beter is het, ’t lot in eigen hand te nemen, dan een ander over jouw lot te laten beschikken!…

De woorden op het schaaltje, legden net niet genoeg in gewicht neer, zodat de schaaltjes nu alleen maar zwiepen, heen en weer, heen en weer!…

De dag, na de ‘dag van de arbeid’ is het goed rusten.…

Wat weemoedig kijkt ze naar de bloempjes, sierlijk en lief staan ze in ’t gras, want vroeger, heel vroeger, toen ze nog een kleine meid was, plukte ze handen vol. Bukken, gaat nu moeilijk meer, knielen doet haar teveel zeer, vingers doen ’t ook niet meer, en dus, kijkt ze wat weemoedig op die bloempjes neer, die sierlijk staan…

De meerkoet verdedigt met vleugel en snavel, haar territorium ofwel haar nest, ze laat met fors geluid weten, niet gediend te zijn van indringers, haar eieren zijn haar heilig. Er komt geen onvertogen woord aan te pas, laat staan grof geweld, wat is het dierenleven toch schitterend!…

De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet. Maar de ketel, die boeit dat in 't geheel niet. Het zal hem worst wezen of anderszins dat verwijten niet wit maar zwart is!…

Wanneer de stilte oorverdovend wordt, doet hij zijn gehoorapparaat uit!…

Ik pak wolken van de grond graaf bloemen uit de lucht pak sterren van de straat ’t is de maan die hoog staat. Ik graaf bloemen uit de lucht pak wolken van de grond, want stel je voor, dat er iemand met zijn lompe poten opstond?…

Soms denkt een mens wel eens, kon ik het maar overdoen, soms denkt een mens wel eens, was ik maar wat ouder, nu wordt dat uit handen genomen, want we zijn zonder het te voelen, een uur opgeschoven!…

Het wordt wat eerder licht, de dagen worden langer tenzij ik me niet vergis, lopen de bomen uit. Seringen geuren heerlijk, als voorbode van de Lente, de zon doet er een schepje op en ik ben vol verlangen, naar de Zomer.…

Van daken zou ik willen roepen, in de straten zou ik willen gillen, deze narigheid moet een mens, van zijn leven toch niet willen!…

Die enorme maan, aan de hemel dat verschijnsel dat slechts eenmaal per twintig jaar voorkomt. Stel je voor dat dingen gelijk lopen, zodat we al die tijd, dat die enorme maan in ‘beeld’ komt ‘t net zolang rustig blijft in de oorlogsgebieden, maar dat: Zal ijdele hoop zijn!…

In tijd van nood, leert men vrienden kennen, ik zit in nood en heb niet eerder zoveel vrienden gehad.…

Wanneer liefde zo groot is als men beweert, zie ik dan de zaak verkeerd, met zoveel haat en nijd, in de tegenwoordige tijd?…

In mijn onwankelbare vertrouwen kwam een onherstelbare deuk, nu is mijn beschadigde ego omvergeblazen.…

Ik zou in elkaar willen schrompelen ik zou miniem willen zijn, ik zou maar wat graag weer gewoon, zonder die rot- ziekte willen zijn. Ik zou als in dat liedje Margootje willen zijn, zo miniem zo iel, zo ongelooflijk klein, in een lucifers doosje willen zitten, zo klein, zo iel, zo zonder ziekte, zo zonder dat waardeloze woord, wat…

Iedereen zou ik een engeltje willen sturen, aan jou, omdat je klaarstaat, aan hem omdat ie me vreugde schenkt, aan haar, omdat ze zo alleen is, aan die man daar, die optornt tegen de wind. Aan iedereen zou ik een engel willen sturen, aan het kind wat zo lief zit te spelen, aan de oude man, die zijn hond een aai geeft,…

Vriendinnen van je man dat kan. Want je kan je vriendinnen alles vertellen. Dat kan thuis niet, Want zij weet hoe je bent. Wat een vent. Vriendinnen willen graag geloven hoe geweldig hij is. Maar dat is even, daar is mee te leven. Als vrouw wens je zo`n vent.…

Als ik kon, zou ik je bellen, als ik kon, zou ik langsgaan, als ik kon zou ik zeggen, wat ik nooit meer zeggen kan, het is te laat! Terwijl ik dacht alle tijd te hebben, terwijl ik dacht het komt nog wel, terwijl ik aannam dat je er altijd zijn zou, is de tijd op! Nooit meer zeggen, ik heb alle tijd, want die, raakt…

Hij heeft me te pakken, hij heeft me te grazen, hij kwam zag en overwon nu denk je misschien, dat mens zit te dazen, maar niks is minder waar: in mijn lijf huist de sluipmoordenaar! Vergiste zich in de deur, had niet bij mij moeten zijn, had god weet wie, ‘n ander lijf moeten nemen, maar nu is ie hier en niet meer daar, in…

Wanneer haar tranen gemeten zouden worden, zou er in haar leven, een emmer worden gevuld, echter: de ongeschreide tranen, zijn die stromende beek! Dus als je dat water stromen ziet, denk dan even aan haar stille, ongetoonde verdriet!…

Nooit heb ik je zo gemist, als juist nou, nooit heb ik je meer nodig gehad, dan juist nou. Nooit, nee nooit eerder dacht ik zoveel aan je, als juist nou, juist nou. Nu ik je zo vreselijk nodig heb, ben je er niet meer, en dat, terwijl ik je zo nodig heb, ik mis je zo, juist nou!…

Wanneer je zonder moeite, iets kunt omschrijven als: dooie boel, zit je vast en zeker te wachten op een ietsie meer gevoel!…

Wanneer een druppel, slechts een leven is, ‘n kopje vol een aantal, ‘n emmer vol, een dorp en ‘n vijver een stad, enig idee hoeveel levens een zee of oceaan er had?…

De storm buiten, doet zich te goed aan alles wat los en vast zit en zat. Wat een geluk dat we binnen alleen maar het geluid meekrijgen!…

Ik versta je niet, maar vergeet te luisteren, als ik aan de buis gekluisterd zit, toch is het geen misverstand, alleen, is mijn aandacht niet bij jou, maar bij dat, wat er in mijn hoofd zoemt. Ik versta je niet, omdat mijn hoofd vol zit met nare gedachten, die ik moet verwerken, dus lijkt het alsof ik tv kijk, lijkt het alsof…