Alle inzendingen van M

Dat ik levenslang lesbisch ben, is een ondraaglijk geheim, dat een oude dichter, niet veel langer, dragen kan. Het begon al met mijn moeder, waarvan ik nog zielsveel hou. Ik hou van elke Madonna, omdat ze, eeuwig trouw, vrouwgebleven, moeder is. Verborgen in gedichten levend, kan ik niet langer verhullen, dat ik als jonge dichter,…

Biologen, die verliefd worden op het leven, kunnen dat leven niet begrijpen. Theologen, die te fanatiek in God geloven, weten niet of Hij echt bestaat. Schrijvers, beseffen heel trefzeker, dat zelfbedachte verhalen, moeten worden losgelaten. Dichters, omdat woorden spontaneren. Omdat wat losgelaten wordt, een eigen leven leiden gaat…

Tussen sterven en onze doden, van wie we menen dat we zijn, worden we opnieuw geboren. Voorbij onbegrepen verdriet, groeien pasgeboren jaren, die hemeldragend trillen. In bevlogen gedichten. In snaren van violen, die elke dag weer, te horen zijn. Er bestaan nabije werelden. Een jonggebleven dichter, die tijdloos koffie drinkt, garandeert…

Wat mensen mogen ervaren, is van wonderlijke waarde. Zijn hemellichamen, die samen bewegen. Zijn kinderen. Zijn wij. Via energie van de zon. Door instrumenten. Door gedachten. Door muziek. Door trauma. Door liefde. Waarnaar dichters luisteren, is lichter dan duisternissen. Gaat door zwarigheid heen. Is wat minnaars voelen willen.…

als ik op mijn PC werk voel ik mij soms als een hond met parasieten in mijn vacht en aan mijn kont hackers met beperkte sociale kwaliteiten wroeten als vlooien in je mobiel en pc pikken je inspiraties, foto's, werk geld, contacten en creaties mee voor hun eigen infantiele rariteiten hun onnozele argument is: 'omdat het kan' de vrijbrief…

Boeken die bij me wonen, willen me terzijde staan, zolang ik leven mag. In boekenkasten. Mijn eigen bundels volgen me, later, tussen de zes plankjes, van mijn boekenkist. Ze bieden me antwoorden, wanneer ik met vragen zit. Verlichting in problemen, die meestal niet bestaan. Vandaag komen Billy's van Ikea, ons meer levensruimte bieden…

Leven kun je niet begrijpen, maar wel ervaren. Liefde kun je niet bezitten, maar wel degelijk verstaan. Ieder mens bezit gelijk. Strijden heeft geen zin. Alle mensen varen saamhorig, in goddelijke luchtkastelen. Laat ons, steeds opnieuw, met twee ogen open, uit vliegen gaan. Amen…

Emoties trillen in verre bomen. Angsten zie ik als wolken, die verdamping zoeken. Zie ik drijven naar een horizon, waar mensen moedig worden. Waar nieuwe wouden zijn. Waar vrije vogels zingen, als violen in een bos. Waar leven opnieuw begint. Ooit begon.…

De kosmos kan niet anders zijn, dan hier en dit en nu voor mij. Zoals jouw wereld muze is. Misschien. Nergens anders heb ik je lief, dan in ons hart dat altijd klopt. Zo nabij voel ik het leven hier. Waar je je nu bevinden mag. Ver weg van mij vandaan. Altijd ben je muze. Altijd nu en hier.…

Het lijkt gedaan, maar is nog gaande. Gaande was het begin, dat men geboorte noemt. Gaande zal ook ons sterven zijn, wanneer sterft wie we denken. Wie we denken dat we zijn. Hoe wij ons ook verzetten blijven, gaandeweg begint elke dag. Elke dag opnieuw.…

Onvrije relaties verknellen ons, tussen kaden en schepen. Wie angstige kinderen blijven, bereiken kant noch wal. Vertrouwen verbindt ons mensen, zoals bruggen en schepen doen. Wanneer verlangen liefde wordt, gaan we weer op avontuur, door tegenwind en storm. Willen we met trouwe schepen, sterke waterbruggen bouwen. Willen we vrij maar…

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder, bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed. Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ? Wat later: kindje ik word veel te oud. Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig uitgestapt en in de ruimte…

Goedbewaarde geheimen, die in edele koffie schuilen, wachten op ontdekkingen. Op liefde voor onze natuur. Op liefde van koffieboeren, die koffiekiemen planten. Die koffiebessen oogsten. Op koffiebonen wachten. Goddelijke geuren, wachten in koffiebonen. Op passie van branders. Koffieminnaressen en, liefhebbers van koffie, wachten op…

Een oudgeworden bioloog ben ik. Een uitgedachte filosoof. Zoals gouden vissen zwemmen, wil ik niet overleven. In een kom. Zoals kanaries mogen vliegen. In een kooi. Zoals kippen scharrelen. In een hok. Ik wil, met fouten en gebreken, beslagen ramen open breken. Hersenspinsels laten waaien. Wilde haren groeien laten. Met mijn jaren…

Gisteren, maar vandaag opnieuw, hebben mensen verdriet gevoeld, in het verlangen van violen. In de smart van violisten. In dichterlijke dromen. In poëzie van muziek. Hebben ze de pijn gehoord, in het diepgaand verlangen, naar vrijheid en samenheid, terwijl de jaren klimmen. Goddelijk verlangen ervaren, naar het bewegend stilstaan, van…

Bevers hebben een dam gebouwd, in onze gedachtenstroom, die stil geworden is. Er is een liefdevol meer ontstaan, waarop we samen drijven willen. Waarin we diep willen duiken. In dat bewustgeworden meer, dat onze diepste gronden kent. In dat maanbeschenen water, dat bron van liefde is. Waarin we leren zwemmen, als vissen in het water…

Wanneer twee mensen fuseerden, en deden wat ze moesten doen, was dat heel erg erg, volgens de liefde, van de kerk, van toen. Vandaag de dag voelt het erg fijn, om elkaar aan te kunnen raken. Om elkaar gelukkig te zien, en heel nabij te zijn.…

Kosmisch Galactisch Solair Planetair Globaal Oceanisch Continentaal Nationaal Provinciaal Regionaal Locaal Lichamelijk Organisch Cellulair Organellisch Moleculair Atomair Nucleair Elektronisch Energetisch Amoreel Amoraal Poëtisch Muzikaal Zijn wij. Ben jij. Ben ik. Waar staat ons huis ? Waar wonen onze Goden ? Waar wonen…

Geloven kan ik het niet. Ook kan ik niet ervaren, dat liefdeslicht dooft. Moeder gaf haar geest aan mij, en ik heb haar doorgegeven, aan mijn twee dochters, die ook Moeders zijn. De urn van mijn Moeder, heb ik zelf begraven, in ons familiegraf, waar wij samen, rusten gaan. Zo kan onze levensenergie, die ook levensliefde is, onmogelijk…

Mijn woorden zijn onmachtig, om gevoelens te beschrijven, die mensen delen willen. Liefde vindt geen verhalen, om gevoelig uit te drukken, wat ik vandaag weer voel. Geen gedicht. Zwijgen is de allerliefste taal, die verliefde mensen spreken. Elkaars ogen zien, die praten. Die lachen en kunnen tranen. Die het liefste luisteren, samen naar…

Vandaag werd de toekomst, van gisteren. Vandaag zal de toekomst, van morgen zijn. Wat we vandaag doen of laten, bepaalt elke dag opnieuw. Groen en rood en blauw. Alle kleuren samen. Alle regenbogen. Wat we nu samen doen bepaalt onze toekomst. Hoe we samen kiezen, bepaalt wie of wat we morgen zijn. Onze wereld van later, begint…

De bloedrivieren, die door onze levens lopen, leiden bloed dat ook kruipt, wanneer het niet kan gaan. De zenuwbanen, die mijn gevoelens voeden, verbinden angst met moed. Moed leidt tot besluiten, die ik zelf wil nemen. Blokkeer levensstromen dus nooit, die ons bewuster in leven laten. Laat ons naar woorden zoeken, die elkaar niet misverstaan…

Tussen slapen en waken, bestaat niemandsland. Wat oud geworden is, wordt er weer nieuw. Gedachten kan ik er sturen, terwijl hier niemand stuurt. Zelf ben ik niet aanwezig. Hier is niets en iedereen. Er is hier geen leider, die ons leidt. Tussen slapen en waken, ervaar ik eeuwigheid. Wanneer ik ontwaak, geldt hier tijdigheid, die mijn…

Een avond valt in Limburg. Gebeurtenissen gebeuren, die niet toevallig zijn, in en rondom ons heen. Ik zie en luister. Bomen zie ik elkaar vinden. Een vlucht vogels hoor ik, die niet vluchten willen, maar rustig vliegen. Oneindige sterren verschijnen, die door de schemer breken. Ik hoor geluiden fluisteren, die niet van onze wereld…

Leven is samen leren vallen. Is opstaan met de brokken, die geen gebreken zijn. Is van elkaars fouten leren, die geen echte fouten zijn. Is slimmer verder gaan. Met samenleven.…

Mijn naam is Tokio. Ik kom van heel ver, maar ben van hier, waar teven lopen. Ik ben een reu. Dat de toekomst hier niet is, weet ik zonder dat ik denk. Dat hier losse teefjes lopen, ruik ik met mijn hele lijf. Ik wil hier blijven. Ik zie een blauwe hemel nu. Geluiden hoor ik van veraf. De toekomst is een horizon. Is de zee die ik nu…

De energie die we niet horen, maar die werkelijk bestaat. Straling die niemand ziet. Iedereen ontvangt. Zenden kan. Voelen. Muziek is het. Snarenspel. Leven. Onzichtbare trillingen zijn het, tussen vioolsnaren en ons oor. Het is een wereld van liefde, die je niet begrijpen kunt. Niet grijpen kan. Werelden die blijven veranderen,…

Omdat ik tijdloos koffie drink, neemt koffie me mee op reis, terwijl ik door de ramen kijk. Door het venster van de tijd. Ik droom van oude koffiehuizen, die heden nog in Mekka's staan. Een koopman van de VOC zie ik, opnieuw naar Mokka gaan. Terwijl ik geurige Birdsong proef, hoor ik Panamese vogels zingen. Peet is weer terug in Holland…

Dat mensen uitdrukkingen zijn, van zichtbare materialen. Dat we onbegrepen uitingen zijn, van onzichtbare energieën. Dat we zonder onze toestemming, onze eerste levenslichten zagen. Dat we zonder onze instemming, weer terug moeten keren, naar onze levensbron. Dat zijn feiten. Dat we verantwoordelijk, denken te moeten zijn, omdat we indien…

Tijdens het genieten van koffie, vertraagt de dolgedraaide tijd. Tijdens het proeven van geluk, staan gedachten rustig stil. Verandert mijn koffietijd, in wat ik aandachtig wil.…