Alle inzendingen van Moritz

Geen ontkomen is er aan, de groene amsterdammer trilt en beukt nog na op brakke grond Ik laat de bundel waaien, lichtend in het late luchtdichte ijle zuchten boven atmosferisch hoge amazonebomen niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans. niemand hoeft van mij te weten als het niet voor…

De man was eenzaam hij schreef slechte gedichten en berichten aan zichzelf vol lof hij hunkerde naar erkenning en licht maar verborg zich met zijn denkbeeldige vrienden in de schaduw van hunnebedden.…