voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.444):

Brakke grond

Geen ontkomen is er aan,
de groene amsterdammer trilt
en beukt nog na op brakke grond

Ik laat de bundel waaien, lichtend
in het late luchtdichte ijle
zuchten boven atmosferisch
hoge amazonebomen

niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.

niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans

Schrijver: Max & Moritz
Inzender: MdL, 19 september 2026


Geplaatst in de categorie: individu

2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: