inloggen

Alle inzendingen van Rien de Dichter

1 resultaat.

Sorteren op:

Oudheid

netgedicht
3,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 71
Er dwarrelde een kind mijn leven binnen, één en al lente en vrolijk jolijt. Haar leven moest nog beginnen; Het mijne was al bijna uit de tijd. De frisheid van heur haren danste om mij heen, bedwelmde mijn zinnen en bracht mij terug naar tijden lang heen. Vervluchtigd, Verloren, Vergaan in de tijd. Haar lipjes, zo roze, weken vaneen…