Fietsen is mijzelf naar
een andere werkelijkheid
begeven. Zweven wordt vliegen.
Tijd heeft hier een andere duur.
Geen seconde, minuut of uur.
Ik voel mijn benen, traag en krachtig.
Om mij heen veranderen de huizen,
bomen en `t gewas, als een schilderij
dat zich uitstrekt, maar nooit af.
Zich niet laat vastleggen. Zoals het
leven…
Het dichten, hoe dicht je
als woorden nauwelijks komen
en de rijm er niet is
Hoe dicht je, als je stilvalt
als niks ertoe doet
als niks even bijzonder is
Dan lees ik het gedicht
`De moerbeitoppen ruisten`
van Nicolaas Beets
En weet even weer
waarom ik het blijf proberen
keer op keer op keer…
tussen licht en duister zucht ik
`t is het eeuwig onbeantwoorde
geen mens zal het ooit weten
en alles wat geschreven
van vandaag tot het begin
blijkt tevergeefs verloren
elke poging weer opnieuw
zal nimmer ons doen vinden
opdat we blijven zoeken…
Mijn gedachten maken overuren
mijn handen graaien in het rond
mijn voeten dreigen bij te sturen
dat wat zij zo lelijk vond
Maar lelijk is juist wat het is
ik kan het echt niet mooier maken
het stinkt gelijk de kat z`n pis
en het resultaat van braken
Zo smerig als vandaag
zo was het immers nooit
het komt door haar geklaag
dat ik maar…
In de onrust van het wachten
vond ik het gedacht onvindbare.
De klok stond stil, onmerkbaar.
Ze zag me niet en wankelde.
Zoals goud en zilver opgepoetst,
fonkelde je glimlach in de ruimte.
Hij kraste met kromme krammen,
wist zich opgemerkt en spuugde.
Rogge, tarwe, graan en gierst,
als dorre takken in woestijnzand,
weigerden te groeien…
In begrijpelijke taal schreef
de onbegrepen dichter:
Bekijk het maar.
De onbegrepen dichter
schreef een vaag gedicht,
dat moest ook wel.
Charlotte van Abdeien
die ging een stukje rijen
met de fiets.
De dronkaard, zojuist
kwam hij uit de kroeg.
Het was nog vroeg.
De vlegel steelde een
stuk brood. De priester
gaf hem wat beleg.…
In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk.
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten.
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden.
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom.…
52
Bezig met laden