Blauwe Morgen
netgedicht
Ze rust waar het zachte licht valt,
stil als het aanbreken van de dag.
Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.
Haar donkere haar valt over…

Bezig met laden