Blauwe Morgen
Ze rust waar het zachte licht valt,
stil als het aanbreken van de dag.
Een Roemeense schoonheid in blauw kant,
waar schaduwen en zonlicht spelen.
Zijde als een gefluister op haar huid,
azuurblauw tegen het wit van de lakens,
de ochtend die zachte lijnen trekt
waar droom en ontwaken elkaar zachtjes ontmoeten.
Haar donkere haar valt over het kussen,
als de nacht die aarzelend vertrekt,
en in de rust van die kleine kamer
lijkt ze een levend kunstwerk.
Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.
... blauwe morgen ...
Schrijver: Ron van der Horst, 28 februari 2026Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!