Alle inzendingen van Rudolf

O Olympus droom van extatische vervoering roes van mythos een wereld zoals die was O Olympus aangetaste eenheid door een bewogen logos van vervallen rust en evenwicht O Olympus een tragedie is geboren…

de dood is bang voor 't einde verstomd in 'n stenen woord zoekt ze haar weg de hoop niet vergeten te worden daarom zeg het voort gedenk te sterven gewoon zoals het hoort.…

Iemand, die materialistisch denkt, gelooft zo gauw dat men alleen met abstracte begrippen in de dingen kan doordringen; het kost hem de grootste moeite om tot het inzicht te komen, dat de andere krachten van de ziel minstens evenzo nodig zijn voor het begrijpen van de dingen als het verstand. Het is niet alleen maar beeldspraak, wanneer gezegd wordt…

De oude boom buigt zich nog eenmaal diep voor de aanzwellende wind wolkenmassa’s hollen gezwind grauw aan hem voorbij Gefluit hoorbaar ver gedragen een verschrikkelijk scheuren is zijn lot geknikt en gespleten tot het bod de ziel gebroken Jaren van rotting weelderig bedekt met zwammen de kale boomstammen het nieuw leven proces…

Mensen, die zich praktici noemen, menen dikwijls dat zij handelen volgens de meest praktische gezichtspunten. Bij nadere beschouwing zal echter blijken, dat dit zogenaamde 'praktische denken' dikwijls niets met denken te maken heeft, maar uit niet veel anders bestaat dan uit een verder zwoegen met overgeleverde opvattingen en aangeleerde denkgewoonten…

De materialist gelooft dat hij een mens pijn doet als hij een steen naar hem gooit; daarentegen meent hij dat een haatgedachte die hij koestert t.o.v. zijn medemens, deze laatste geen pijn doet. Wie echter de wereld werkelijk kent, die weet dat veel, veel sterkere werkingen uitgaan van een haatgedachte dan ooit door een gegooide steen kan worden veroorzaakt…

(Kort fragment uit het werk van het grootste genie aller tijden.) Men kan in deze tijd op zeer scherpzinnige wijze uiterst radicale zaken bewijzen, bijvoorbeeld het leninisme, maar even goed het tegendeel ervan, of alles wat daar tussenin ligt. Elk punt van welk programma ook is waterdicht te bewijzen. Het is alleen wel zo, dat hij die het tegenovergestelde…

Wie in het leven goed om zich heen kijkt zal zien dat de mens die niet in edele woede kan ontsteken over een onrecht of een dwaasheid, ook nooit tot ware mildheid en liefde kan komen. Wanneer u om u heen kijkt zult u zien dat de mens die het voor zijn vorming nog nodig heeft om in edele woede te ontsteken wanneer hij geconfronteerd wordt met onrecht…

.5 `Ich möchte gerne mit dir schlafen,' zei ze. Ze moest met haar man hebben afgesproken dat ze dit zou doen, dat kon niet anders. `Nein, nein... Ohne Kondom,' zei Maria, toen hij een beetje nerveus het pakje Featherlight uit zijn achterzak haalde. `In der nächsten Woche werde ich meine Tage bekommen, wir brauchen uns keine Sorgen zu machen, du…

.4 Robert-Jan was hem dus na al die jaren in deze verre universiteitsstad tegengekomen. Samen kuierden ze met hun drankvoorraad, Klaas Nieboer met zijn kratje bier en Robert-Jan met de fles jenever die hij had gekocht voor een indrinkingsceremonie later op de avond, naar een oude stadswijk met lage sombere rijtjeshuizen van donkerrode baksteen.…

.3 Urenlang bleef hij naast het ontzielde lichaam zitten, dat nu, luchtdicht verpakt in doorzichtig plastic, met de benen schuin naar beneden, het hoofd ter hoogte van de vensterbank, ruggelings op een oude kastdeur lag, die Klaas Nieboer en hij uit het fietsenschuurtje hadden gehaald waar de vorige bewoners hem hadden achtergelaten. Zo hadden ze…

.2 Robert-Jan kon maar niet begrijpen hoe het zover was gekomen. Een uur geleden was hij met een doos bonbons de kamer binnengestapt. Maria had zich met moeite in de kussens opgericht en zacht kirrend gezegd: 'Ach mein lieber Junge, haste Süssigkeiten für mich mitgebracht? Dann hab ich auch etwas Süsses für dich! Komm mal her.' En meteen had ze…

.1 ‘Ik denk dat ze dood is,’ riep Robert-Jan schor toen hij, slechts gekleed in zijn onderbroek, bijna bovenaan de zoldertrap stond. ‘Ze is erin gebleven.’ Klaas Nieboer, die zijn krant zat te lezen in het kleine, afgetimmerde vertrek, legde zijn pijp op de rand van de wasbak vanwaar deze erin kletterde, en hij liet de krant voor zijn voeten…

Het was Doktor Ludwig von Gebstattel uiteindelijk gelukt door middel van genetische manipulatietechnieken een kruising te verkrijgen tussen een keizerarend en een mammoet. Dagenlang liep Herr Doktor door de laboratoria van het biologisch onderzoeksinstituut met een aangenaam warm, broerig gevoel van heimelijke trots zoals Oostenrijkers dat slechts op…

"De dood," riep hij toen. "Ik lach erom! Laten de gereformeerden toch ophouden met bidden dat hun gruwelgod mij zal straffen, dat hij me plotseling dood zal slaan. Er is geen God! God is niet thuis! Kijk maar. Als ik roep `God verdoem mij!' of `Almachtige klotegod der christenen, ik vervloek U!' gebeurt er niks. Geen bliksemflits of enorme vuistslag…

Nog één vraag dan maar: Wat schrijft u momenteel? "Een deconstructivistisch verhaal," zei hij. Prachtig zo'n woord: `deconstructivistisch'. Of wat dacht je van `intertekstualiteit'. Z'n toehoorders lustten er wel pap van. Daar waren ze voor gekomen: dikdoenerij, gewichtigdoenerij. "Een deconstructivistisch verhaal getiteld Ghott, met een h…

Hij bladerde de papiertjes door. Het waren voorspelbare vragen. Sommige had hij eigenlijk al beantwoord: Hoe schrijft u? Wat gebeurt er precies als u schrijft? Hoe komt u in de juiste stemming? Waar haalt u de stof of inspiratie vandaan? Hoe word ik zelf schrijver? Welke Nederlandse of buitenlandse schrijvers bewondert u of dienen u als voorbeeld?…

Voor hij zich bij het secretariaat meldde bezocht hij de afdelingsbibliotheek van de letterenfaculteit. Deze was geheel uitgestorven op een enkele schim na die zich verderop tussen de rijen boeken zacht schuifelend uit de voeten maakte. De zaal had de doodse stilte van een aula in een crematorium. Zachte orgelmuziek zou hier passend zijn. Hij verwachtte…

Thuis opende hij de brief van Dini. Ze was iemand die hij nog niet zo lang geleden via Loes had leren kennen. Een pittige tante met uitgesproken ideeën. Het soort vrouw dat wel enig ontzag inboezemde. Hij had in haar al direct een blood sister of een soul mate herkend. "Ik heb net je ziekenhuisverhaal gelezen dat Loes me heeft toegestuurd," schreef…

Er lag nog een klein stapeltje brieven voor hem op het bureau van de uitgever - de enige plaats waar men hem schriftelijk kon bereiken. Vier echte brieven waren het en een uitnodiging. Van een van de brieven herkende hij het handschrift; het was van Dini, de arts die hem geholpen had met z'n ziekenhuisverhaal en met z'n eigen medisch probleempje.…

Toen Ria even naar buiten keek zag ze de vrouw weer voor haar etalage staan. Van achter de kassa observeerde ze de opmerkelijk mooie vrouw: buitenlands type, honingkleurige huid, donkere ogen, sluik zwart haar. Alles wat ze zelf niet had en niet was. Zo had ze er zelf graag uit willen zien - als kind al -; het zou zo mooi hebben gepast bij haar boutique…

Woord vooraf: Dit verhaal(fragment) is enigszins gebaseerd op wat de auteur Rudolf Paul is overkomen bij de publicatie van zijn eerste verhalenbundel ‘Een wrok in de keel’. Hij heeft, toen de overgebleven exemplaren verramsjt werden, zo veel mogelijk boekjes opgekocht, ze thuis verscheurd, en er vervolgens papier-maché dieren van gemaakt. Deze zullen…

Het lukte niet erg die morgen. Het sf-verhaal over Ghott, een almachtige, moordlustige psychopaat die duidelijk trekken van Saddam Hussein vertoonde, wilde hem maar niet uit de pen komen. Vele malen stond hij op en liep rusteloos door de kamer. De afspraak met zijn uitgever was pas ‘s middags. Dat stoorde hem. Hij voelde zich niet vrij. Hij moest de…

Op de dag dat de enige goede Duitser, Willy Brandt, werd begraven, zat grootvader Henk met z'n kleinzoontje Raza aan tafel. 'Oom Dries en tante Hanny zijn even weg met de auto,' vertelde Henk het jochie. 'Maar wij kunnen ons ook wel vermaken,he?' Kleine Raza zat te geeuwen. Hij had weer een onrustige nacht gehad. Soms als hij een paar dagen bij…

Elf uur. Lavinia bestelde koffie met gebak. `Si signorina. Un cappuccino.' De kelner, een beleefde jongeman in een smetteloos kostuum, bracht het gevraagde naar haar tafeltje bij het raam. `Waar is Sergio, de eigenaar?' vroeg ze. De man keek haar verschrikt aan en mompelde: `Poveraccio, è morto.' Met een snelle beweging streek hij met zijn…

Vragend keek de docent de klas rond, en wachtte geduldig af. Zou echt niemand, helemaal niemand, hem het antwoord kunnen geven? Ook Agnes niet? Overal zag hij hoofden, afgewend of gebogen, een gapende mond, een afwezige blik in de ogen. Er heerste een doodse stilte in het naargeestige lokaal. "Niemand?" Hans kon het gepiep en gerommel in de buik…

Hoog bezoek zouden ze krijgen. Van het Zwitserse Rode Kruis. Althans dat hadden de mannen begrepen uit de woorden van de Japanner die een klein beetje Engels kon praten. Het hele Jappenkamp gonsde van geruchten. Alles zou beter worden nu het einde van de oorlog naderde. De neergeschoten Amerikaanse piloot die te lang in de zee had rondgedobberd voor…

"Je moet ze overtroeven. Zoals ik dat doe met af en toe een latijnse spreuk er tussen door te gooien. Dat verleent het gesprek een zeker cachet. Even over ze heen pissen om ze te laten weten dat je er bent, dat je een gymnasiale opleiding hebt genoten. Even je superieuriteit tonen." De man kwam de houten trap afgelopen. Ik had al heel wat over…

Voor het eerst bracht Erik de kerstdagen niet bij zijn vader en zijn stiefmoeder door. Hij wilde niet meedoen met het vieren van de geboorte van de grondlegger van de grootste waanzin waaronder de mensheid ooit gebukt ging: het christendom. De woorden van Huub Keizer -- WHO THE FUCK IS GOD? met grote, driftige halen op het bord van de godsdienstleraar…

Zonder te ontbijten verliet hij het hotelletje. Pas tegen half elf kreeg hij zin om ets te eten; hij kocht een broodje ham en een pakje appelsap en ging ermee op een bankje zitten tegenover een brede gracht. Langs de oude hoge huizen aan de overkant van het water zag hij een lange rij wachtende mensen, duidelijk touristen, langzaam voort schuiven, hij…