Perpetuum
netgedicht
hij vond in het gras wat niet af was
ogen dicht oneindig vergezicht
begint het begin bij wat is,
wie hij is en wat dat is
eigen overstijgen en door anderen zien
ontdenken, doen wie we zonder zijn
achteruit dalend wenteltrappen,
diepten
niet betreden of moed indrinken
we ontdiggelen scherven tot vazen
stil even...
tot er van taal…

Bezig met laden