Ik worstel

Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej

Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na

strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken

lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens
zilte zachte koelte

toch... slechts een maanverschuiving kan het tij keren
oostwaards bewogen door de westwaards komende
hart verpand aan ander land

ontheemd kleurt de lucht mijn invallende verwarring

de zon zakt met de dag die erop zit

waar hij ook is
met het ochtendgloren komt de Zeeuw op

Schrijver: Ruud Blom, 8 november 2026

ruudmblomgmail.com

Biografie van deze schrijver

zeeland weemoed

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1