ik ben al gauw tevreden:
goed is goed genoeg.
je hoeft maar een beetje
van me te houden,
maar: houd lang van me.
ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld.
de deur piept, alles gaat kapot.
je trapt op mijn beduimelde bril,
maakt de sleutels kwijt,
we zien ons door de vingers.
je ruikt naar een nestje jonge katjes,
heerlijk slapend…
kijk, hoe daar je spullen staan uitgestald
dingen die aangewaaid zijn
in je huiselijk landschap en gebleven
gestapeld in een dode hoek
jazeker, ik heb geleefd
hoe ik heb gegeven, geleden en vergeven
brood en boter op de tafel
(je vaste lasten stijgen jaar na jaar)
start de opname en actie!
een scene met een kind en vrouw: take one
ik herinner…
---------------------------
---------------------------
Wie zijn hier verdwenen
en hebben deze
volle tafels achtergelaten?
De bronzen meisjes in bikini
zijn ergens anders nu,
laten openingszinnen
landen op hun borsten,
komen toch altijd thuis.
(alle meisjes leiden zonnige,
kleine levens, de avondwind om elke
zachte hoek, zuchtend om hen…