inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

GAUW TEVREDEN

ik ben al gauw tevreden
je hoeft maar een beetje van me te houden
maar houd lang van me


ons kind hoeft niet per sé
te scoren op het veld
de deur piept, alles gaat een beetje kapot
je trapt op mijn beduimelde bril
en maakt de sleutels kwijt
we zien het door de vingers

je ruikt soms naar een nestje jonge katjes
die slapen in het hooi
een lichtstraal uit het diepst van de zon
die in april onder de juiste hoek
op je slapend gezicht valt
de kast, de vaas en het gordijn,
een mini Stonehenge vormend


alweer een nieuwe lente
toch weer, toch weer
nog steeds het leven wat geeft

... Een gedicht over intimiteit, huwelijk, liefde, tijd. ...


Zie ook: http://twoballoons.123website.nl/411544537

Schrijver: Simon K.
14 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: vrouwen

5,0 met 44 stemmen 79

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Wilma
Datum:
23 jul. 2020
Dit is zo'n fijn gedicht. Vooral de regel: "ons kind hoeft niet per se te scoren op het veld," doet mij veel, omdat wij ook een kind hebben met een beperking.
Maar dat wil niet zeggen dat je toch niet gelukkig kan zijn.
Dank je wel voor dit prachtige gedicht!
Misschien mag ik het gebruiken op mijn Facebook?
Als u dat goed vindt?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)