inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

wie zijn hier verdwenen en hebben
volle tafels achtergelaten?
de bronzen meiden in bikini's
zijn nu zeker ergens anders
daar waar de praktische mensen zijn
(alle meisjes leiden zonnige, kleine levens
de avondwind in elke zachte hoek
zuchtend om hen heen)

mijn sigaret is een klein licht
en ik denk
over liefde, verlatenheid, geloof
ik kijk naar de Noordzee, en mijmer
over alle parallelle werelden
onder het licht van dezelfde zon
en ergens daar ben jij

ik schiet een denkbeeldige gedachtenkogel
naar het brandende westen
maar ik raak niets,
misschien slechts een gebrandschilderde engel

mijn verstand zoekt
naar het verborgen verband
de formule van alles,
de formule van alles,
moet heel simpel zijn
moet heel simpel zijn
die zal alles verklaren
zal alles verklaren
in slechts één
super elegante formule
die altijd klopt
zelfs als je dood bent of uit elkaar

al lang ben je weg, maar
in een droom zag ik je weer,
omringd door koele bloemen
zwaaide je naar mij
in een filmische pose gezeten
op een praalwagen die
die heel langzaam mij voorbij trok
gedurende duizend jaar
wat wil je daar mee zeggen?
laat me toch met rust!

we proberen het maar
het gaat niet
we hebben alles
en toch verloren
ik zou willen geloven
in engelen om ons te leiden,
onhoorbaar fluisterend om ons heen

... Een gedicht over teruggaan naar plaatsen waar je gelukkig was, maar nu alleen. ...


Zie ook: http://twoballoons.123website.nl/411544537

Schrijver: Simon K.
12 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

5,0 met 3 stemmen 38

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)