Alle inzendingen van Zywa

Plooi je als een kussen in mijn rug, vorm je lichaam zacht naar het mijne, dan zakt de pijn erin weg, in de omarming van jouw genegenheid, je mag me strelen licht over mijn schouder, dat is alles wat ik je geven kan als je belooft om niet te bewegen, meer kan ik niet aan, mijn open bloem blijft gesloten Soms brandt ze van krampende pijn…

Ik kwam voor jou, niet voor het hout dat je me laat betasten, gladgeschuurd met hier en daar een scheur goudgevoegd -- de eenvoud-schoonheid van het lied van de tijd op de luit van het leven, jouw leven Je laat me de kiekjes zien en rekt de avond, je rekt je uit tot het welterusten in de gang In het logeerbed streel ik het hout van jouw…

Heerlijk vagevuur: lijden met een vooruitzicht -- van niets dan Goedheid!…

Ik dien, ik geef -- ruimte aan bezieling en bezwaren ik vul me met wensen en giet ze uit in besluiten tot er tevredenheid overvloeit Klagers hoor ik niet klagen maar aanmoedigen, zo verdwalen ze nooit in verwachtingen De winst is maar een saldo van afrondingsverschillen lasten worden baten in de ruimte van het samenleven waar iedereen…

Trillende flanken, te paard in een leeg heelal -- vallende sterren.…

Leef in het heden, dan is doodgaan voor jou niets -- geen gebeurtenis.…

Woorden passen soms bij iemands situatie -- als een diep inzicht.…

Bomen langs de berm groeien gewoon door alsof -- er niets gebeurd is.…

Ik wil graag reizen, maar bijna niemand kan mee -- om het te delen.…

Mensen zijn te kort oud en te lang jong, ze worden niet zo wijs als kabouters Ze hebben weinig profijt van de lessen die ze trekken uit vreugde en verdriet, en van de lessen die ze negeren omdat ze liever geloven in wat de wereld belooft omdat ze liever geloven dat het binnen bereik is en het vooruitzicht het waard is om te blijven…

Ik vertel graag wat ik heb beleefd op mijn vlucht -- als geworpen steen.…

Liefde Apart Tezamen, ieder eigen muziek, eigen gewoonten, de mijne wil ik best veranderen voor iets fijners, maar niet zomaar voor jou, niet zomaar voor anker gaan in het kabbelende water van een haven, geen golven meer breken met het schip aan mijn voeten mijn borsten onaanraakbaar begeerd, niet meer de boeg zijn die de handen van…

Leun rustig jouw hoofd vol tranen op mijn schouder -- dan wordt het lichter.…

Vandaag ben jij aanraakbaar dicht bij mij, jouw geur een wang tegen mijn wang onze handen vrij op elkaars warmte zo voelt vriendschap zonder woorden zonder meer Er is altijd zoveel om te delen, zoveel dat we weten en niet durven weten, niet durven wanhopen Het gaat nog goed genoeg, we willen het niet missen, blijven herhalen…

Zwijg, ook morgen, vertel geen verhalen, geen illusies geef me liever niets De werkelijkheid is genoeg zoals ze is, onbenoemd vrij van etiketten Als ik dat ooit leer zal ik wijs zijn en zelf het bekende zien ook wat onbenoemd is waarvan ik moet raden wat ik ruik, wat ik voel en hoor en zie ook jij die gekend wil zijn Zwijg,…

De honden zijn de stad uit, weg van de rollen prikkeldraad in de straten, ik loop krom met mijn neus boven hun spoor naar de vrijheid en het gevaar van hun tanden Dat kan ik aan, als jij, zul jij kom jij ook, op blote voeten in vrede, onze nachtenlange liefde bewaakt door de honden en jouw buik zwanger van toekomst? Ik lig wakker, luister…

Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…

Zijn zoals ik ben, met jou in het rommeltje -- van onze liefde.…

De robots laten zich bedienen door mij, ik heb geen keus Ze piepen afgrijselijk als ik het niet goed doe Dan hoor ik de mensen die tekort komen Ze hebben recht op hun dosis elektronische alcohol en op een mooie ontplooiing van hun planten, groei en bloei met kunstige geuren geregeld in de kamer hiernaast Na de dranksensatie is er keuze…

Ik ben een vreemde voor hen, ik heb geen humor – die dat overbrugt.…

Ik ben nergens echt alleen als mijzelf: altijd – wacht hij weer op mij.…

Aha! Speelt geld geen rol? Dat is een bekentenis! Jij bent een vijand!…

Ik ben oud, ik drink wijn van een naamloos veldje – om ooit heen te gaan.…

Op het eind expres een fout maken, deemoedig – toppunt van hoogmoed.…

Hij concentreert zich: eerst gaan zijn benen trillen -- daarna zegt hij iets.…

Ik draag zomaar wat, liefst ruime kleren, ik ben – naakt van nature.…

De professor stelt vragen en laat ze rijpen – tot de breinpluktijd.…

Een wurm in mijn hoofd wil mijn lot betuttelen – ik word er gek van.…

Mijn mooie uitzicht bescherm ik tegen rovers – Met zware luiken.…

Er valt zoveel goeds te doen, denk ik wel eens, tsja – soms denk ik wel eens...…