Alle inzendingen van adriaan

Zijn strak getrimde groen gazon Is vrij van kruid en vreemde kleur Geen Madelief verspreidt er geur ’t Is maagdelijker dan een non Maar gister in de morgenstond -Hij zou net aan het sproeien gaan De tuinslang hing al aan de kraan- Lag daar die hoop met zwarte grond En dat werd niet getolereerd Dus zette hij een mollentang In ‘t midden…

Je hebt een kat voor de gezelligheid, maar ook om muizen grondig te verjagen, voordat ze het behang aan stukken knagen of zich tegoed doen aan ’t velourstapijt. Zo niet bij ons, beken ik tot mijn spijt. De poes die wij met Kitekat behagen, verrekt het, zich als roofdier te gedragen en voert een onbegrijpelijk beleid: Ze gaat de tuin in om…

~Mijn jongste zoon is een verstandig kapelaan Hij weet het antwoord op de meeste levensvragen In zijn parochie wordt ie op de hand gedragen Men spreekt hem dagelijks met Weleerwaarde aan~ ~Mijn oudste zoon bestiert de hele kerkprovincie Hij woont in Utrecht want daar is ie kardinaal Maar ook in Rome kennen ze hem allemaal Hij wordt door…

Van Eierdam valt niet zo veel te zeggen: Alleen dat er de kippen prima leggen. En dat heeft weer ontstellend veel te maken met kloeke hanen die de klok rond waken. Maar komt de klok er ooit eens stil te staan dan is het met de leg voorgoed gedaan. Men heeft daarom een hoge ambtenaar bevorderd tot Stads-Klokkensleutelaar. Hij moet dag in…

Er was er eens een dichter die maar niet goed kon onthouwen of hij vanuit de man schreef, of veeleer vanuit de vrouwen. Dat maakte hem van streek en deed hem menig maal benauwen, zodanig dat de twijfel aan zijn geest begon te knauwen. Het viel hem reuze zwaar steeds bij zijn versjes te bepalen: ~Moet ik hier nu de borsten of de ballen bij gaan…

Wanneer het duin des zomers vol konijn is krijg ik vanzelf een eindejaargevoel. U snapt niet helemaal wat ik bedoel: Ze doen me altijd denken aan de Kerstmis…

Hij staat in de vitrine, mooi in ’t zicht Ooit schoot ik met hem menig hemellicht Vandaag de dag heeft niemand hem meer nodig Door satellieten werd hij overbodig Maar steeds als ik het instrument zie staan Waan ik me midden op de Oceaan…

~Ik ben beslist geen anti-Islamiet - al zijn ze voor geen stuiver te vertrouwen en zeer bedreven in het hoofd afhouwen - maar in ons land moet ik die gasten niet. Dan noem ik en passant nog de Koran: die roept slechts op tot haat en grove moorden van naastenliefde rept hij geen twéé woorden. Hoe eerder des te beter dat ze gaan. Maar islamieten…

Jantje zag een vechtspin hangen Als een Deense dog zo groot Dacht ~die engerd wil mij vangen~ Jantje schrok zich welhaast dood. Toen zag kleine Jan zijn vader Staand onder de pruimelaar En hij riep ~Papá kom nader Want mij dreigt een groot gevaar. Wilt u mij behulpzaam wezen Stuur die griezel dan toch heen Ik vrees hier met grote vreze…

Het was een stille nacht in ‘t Weensewoud waar Mozart in zijn eentje liep te dwalen. Hij dacht aan sprookjes, sagen en verhalen bedekt met spinrag, vele jaren oud. Al was het somtijds niet zo heel vertrouwd -er zaten rovers die je bruut bestalen bij nacht en ontij in het Weensewoud- toch liep hij moederziel alleen te dwalen. Zacht hoorde…

Zo langzaamaan wordt het te gek voor woorden dat ouwenelen over Zwarte Piet. Verbleekt zijn kleur of blijft ie als grafiet hangt straks nog af van de regeerakkoorden. Geert Wilders, juist, die politiek gestoorde -gebukt gaand onder boosheid en verdriet- die laat het eerdaags niet bij enkel woorden, nee hij stelt daden rond de Zwarte Piet.…

Het gaat toch door zo las ik in de krant dat Zwarte Piet de schoorsteen moet verlaten, compleet met roe en gard en versjes want die zijn te ouderwets qua tekst en maten. Het marsepein dat blijft, net als fondant en over zwarte drop wil men gaan praten. Taaitaai mag wel zo las ik in de krant maar Pieter zelf die moet het feest verlaten.…

De snelle trein die mij door ‘t leven jaagt loopt op een vaste tijd vrij van vertraging met ongekende vaart zonder bevraging of mij die barre snelheid wel behaagt. Ik had het jaren lang niet in de gaten hoe snel de trein me door het leven reed ik was nog jong en had van tijd geen weet bemat het leven met de ruimste maten. Maar nu met rimpels…

Als knaapje moest hij steeds zijn speelgoed delen, dat zorgde meest voor oeverloos verdriet maar voelde hij zich weleens onbespied, ging hij alleen met schep en zandvorm spelen. Zijn neefje die dat nooit heeft kunnen velen, werd dol van drift als Samson merken liet zijn speelgoed niet met hem te willen delen en schoot dan vol met agressief…

Al honderdvijf maar hij hoeft nog niet dood. Lichamelijk valt er haast niets te klagen, de geest vertoont geen sporen van vervagen en ‘t libido is ook verrassend groot. Hij neemt zelfs Mien de thuishulp op zijn schoot die hem met regelmaat zit uit te dagen. Bij hem verveelt ze zich nog lang niet dood: drie keer per week, nee haar hoor je niet…

Als knaap ben ik er meermaals voor gezwicht om ’s nachts wanneer ik lag te hanewaken mezelf tussen de liezen aan te raken totdat zich er iets fier had opgericht. En fantaserend in het schemerlicht bedacht ik allerhande wulpse zaken die ik vooreerst wel diende mee te maken voor ‘k zeggen kon: ~ Ik ben als man gesticht.~ Maar op een dag, ik…

Onlangs heeft hij een eega uitgekozen die sprekend op zijn wijlen moeder lijkt. Haar blik heeft iets van dat meedogenloze die vrouwen krijgen als de tijd verstrijkt en liefde niet veel meer wordt dan een pose, ontdaan van gloed; en hoe je ’t ook bekijkt, er ook geen kans is op metamorfosen waaraan de maat van schoonheid wordt geijkt. Hoe…

Máximakanaal Den Bosch lekt Willem-Alexander van Oranje -ja inderdaad de baas van ‘t Koningshuis- leek indertijd in ~WATER~ aardig thuis maar nu blijkt: dat was niet veel meer dan franje. Want wat ik heden las is al te gek: ~’t Kanaal van Máxima blijkt danig lek.…

Een tochtdeur en een stoere wenteltrap die gingen op een dag eens hand in hand -niet naar het bos de heide of het strand- maar uitgebreid in Amsterdam op stap. De mensen in de stad lachten zich slap het tafereel was zeker amusant: Een tochtdeur en een stoere wenteltrap flanerend langs het Damrak, hand in hand. Carmiggelt die het ook zag…

Wijs: Hoe lang zal ik bedroefde minnaar blijven. Wel daar ben ik recht pover afgekomen, Wat was die meid een sier en spijtig ding, Ja zij scheen zelf mijn dreigen niet te schromen. Omdat ik maar een kleinigheid beging, Heeft zij terstond een talhout opgenomen, ‘Acht gij mij dan, dus sprak zij, zo gering. Wel snode vent! ik voel mijn…

Berend Vrolijk uit Zuid Laren telde bijna honderd jaren maar kon zich nog goed verpozen met een glas en minnekozen. Op een dag -voor hem geen fijne- moest hij voor de Heer verschijnen; en toen bleek dat hij met sparen een miljoen wist te vergaren. Neven, nichten, nooit gezien dachten ~als de rouwdienst klaar is gaan we mee naar de notaris…

In ‘t oude dorp, het is niet groot, bloedt de Fanfare langzaam dood door structurele ledennood, zo’n twintig vacaturen. De jeugd gaf het al heel lang op. Ze dreunen Metal, zweten Pop of Hippen hier en daar wat Hop tot in de kleine uren. De oude leden, grijs of kaal, ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal. De embouchure slonk fataal,…

Het schrijven van eenvoudige sonnetjes pleziert hem als een zuigeling de borst die honger heeft en ook een flinke dorst. Hij tult wat af en boert zijn binnenpretjes. Het schrijven van een swingend partituurtje bekoort hem als een maagd de jonge knaap wiens libido hem verre houdt van slaap en dromen doet van menig herdersuurtje. Dus velen…

Vandaag was het dus droefenis en tranen. De cavia die ademde niet meer en legde stil haar harig lijfje neer. Hoe leid je kinderleed in goede banen? Je zegt niet ~ach zij heeft de geest gegeven, voor jou is dat natuurlijk niet zo leuk maar door haar vlooien had ik altijd jeuk, van mij had ze veel eerder mogen sneven~. Je kan ook niet een…

De mooiste boeken die ik heb gelezen? Dat valt me om de bliksem nog niet mee. Beslist geen negenhonderd moet ik vrezen al zijn het er toch wel iets meer dan twee. Maar laat ik me in dit verband beperken tot een begrensde lijst van de auteurs -al schreven zij niet allen meesterwerken- die ik beschouw als kundige fraseurs. Van Dis…

Lach er om doe niet zo zuur het verhogen van de huur mag dan aan je geldbuul vreten -wat betekent minder eten- maar dat went wel op den duur lach er om en doe niet zuur. Lach er om doe niet zo zuur want je huisbaas zal vol vuur -'t is wel haast een vast gegeven- jaarlijks naar verhoging streven 't past precies in zijn cultuur: ~Nooit…

Taaltechnisch heb ik echt een groot probleem: ik zit altijd te tobben met de spelling, is ‘t ~ei~ of ~ij~, het is een ware kwelling, ook ~ou~ of ~au~ belaagt me vaak extreem. Het ei van kip of kraai wordt kort gespeld, maar dan weer lang in ’t Amsterdamse IJ. De logica gaat echt aan mij voorbij, ik snap niet welke regel of hier geldt. Met…

Een rot vloek links of rechts maar meest van voren hij deelt ze gratis uit, de hele dag, haalt menigeen het vel over de oren maar denkt uitstekend aan zijn eigen hach. Zijn tonen blaast hij van de hoogste toren, geen Air, laat staan een fugaatje van Bach. Wat hij de wereld meestentijds laat horen brengt ergernis en tranen, nooit een lach.…

Ik zeg u wat mij aan McDonald's stoort, -’t is wel niet veel maar toch moet u het weten al is ’t alleen maar dat ik word gehoord- is dat er zo godsgruwelijk wordt gevreten. Iets extra’s af en toe, nou ja, akkoord, maar wat daar niet naar binnen wordt gesmeten, is wat mij aan McDonald's danig stoort en dat mag u van mijn part best wel weten…

De stier stond in z’n uppie in de wei door eenzaamheid geplaagd heel hard te loeien en voelde tranen in zijn ogen gloeien. Het beest was dan ook helemaal niet blij. Want in het weiland aan de overzij daar graasden wel zo’n stuk of veertig koeien maar hij stond in z’n uppie in de wei en dat deed hem door eenzaamheid hard loeien. En bovendien…