Alle inzendingen van esther

Heel lang gelee, in Bethlehem, Daar groeide eens een boom. Vol trots was hij, en waardigheid, En dit nu was zijn droom: “Mocht ik ooit moeten vallen Door houthakkers sterke hand Maakt men van mij een schatkist De kostbaarste van ’t land.” De boom werd inderdaad geveld Maar tot zijn groot verdriet Werd hij verwerkt tot voederbak: Zó wilde…

We hebben geen doden, we zijn alleen denkende weefsels in het heden die zich denkende weefsels herinneren, vertalingen maken zoals u bent nu tien jaar dood - tien jaar dood zijn bestaat niet. Wie herdacht wordt verdween vanuit het eigen perspectief dat er niets is tegelijk een miljard jaar en een seconde geleden. Verdween totaal. Er is dus…

Glazig kijkt ze uit het raam, Waar de landschappen aan haar voorbij zoeven. Amper bewust van haar omgeving. Amper bewust van zichzelf. Duizenden gedachten, Vliegen door haar hoofd. Daar waar het voorheen zo veilig was, Is nu een plek van onheil. Ze durft er niet meer te zijn. Ze durft niet meer te zijn. Duizenden gedachten,…

Een vernietigende storm en stukjes gebroken hoop vervagen in de wind Scherven gevoel onzekerheid de chaos verblindt Maar de warmte van ontferming lijmt de stukjes aan elkaar uitzonderlijke inzet maakt die storm bestuurbaar…

Je hebt me geplayed ook al zeg je van niet Wees eens eerlijk Dit verdien ik toch niet Ik was volkomen blind Ik luisterde niet naar vriendinnen Ze zeiden: hij geeft niks om je Maar ik negeerde ze Zo creatief ben ik nou ook weer niet Toch zit ik dit te schrijven In de hoop Mijn pijn te kunnen verdrijven Ik dacht alleen aan jou Wilde…

Het leven leek je aan te staren. Het leek alsof je weer verder kon. De zon probeerde je op te warmen. De sterren brachten jou geluk. Toch besloot je weg te kijken. Te vermijden wat je tergde. Donkere donderwolken verschenen in je hoofd. Het bliksemende, het knetterde, het brandde. De pijn was onaanvaardbaar. geen kracht, geen hoop…

Ik zou toch net zo goed een kind van mijn ouders moeten zijn. Maar het voelt niet alsof ik dat ben, waarom heb jij mij zo laten vallen, heb ik jou wat gedaan waardoor je niet meer in postitieve zin over mij kan praten? Elke nacht denk ik aan je, elke dag ben jij in mijn hart. Waarom heb jij me zo in de steek gelaten? Ik ben toch net zo…

Gebed van Maria Ik kreeg mijn zoon net in mijn armen Mijn God, wat ben ik blij met hem. Ik Zal hem wiegen en verwarmen En toezingen met zachte stem. Wie ben ik, dat ik hem mocht baren In dit koude, verre oord? Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren: Heer, mij geschiede naar Uw woord. Eens zal mijn zoon Uw rijk gaan bouwen Een baken…

"Vervlogen, als sneeuw voor de zon.. De duisternis heeft gewonnen, het licht verloren.. En toch heeft het licht ergens gewonnen.. Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster.. Zodat je altijd over jullie mam, pap en jullie Manon kan waken, vanaf je wolk zo ver.." --------------------------------------------------…

Houden van is een groot iets.. Je kan van iemand houden.. Als man/vrouw.. Als ouder/kind.. Als vriend/vriendin.. Houden van.. Geeft een goed gevoel.. Als het oprecht is.. Als het wederzijds is.. Als het puur is.. Houden van.. Kan ook verkeerd uitpakken.. Beklemmend.. Beangstigend.. Kleinerend.. Houden van.. Soms…

Ik wil niet praten.. Ik wil zwijgen.. Ik wil niet dat JIJ zwijgt.. Maar ik zwijg wel.. Ik wil geen pijn naar boven halen.. Ik wil het achter me laten.. Ik wil geen nachtmerries meer.. Ik wil rustig dromen.. Ik wil geen slapeloze nachten.. Ik wil lekker kunnen slapen.. Ik wil niet dat ik er aan onder gaat.. Ik wil vooruit.. Is het dan…

Ogen zijn spiegels van je ziel.. Je leest er veel uit.. Verdriet, pijn, zorgen, vreugde, angst.. Je ogen verbergen niks.. Al probeer je het uit alle macht.. Vaak zijn je ogen helder.. Helder als een sterrenhemel.. Vol leven..en kracht.. Je ogen vol geluk, vreugde.. Je ziet het meteen.. Schitteren als een diamant.. Soms zijn je ogen…

Wat heeft het voor zin Altijd over het verleden te praten... Soms doe je er beter aan Om het verleden het verleden te laten. Vaak zijn het dingen Die er gebeurd zijn Die je maar beter kunt vergeten. Doen immers vaak nog veel pijn. Het is niet altijd goed Het verleden naar boven te halen. Soms ga je er aan kapot. Is dat de prijs die je…

We zien je langzaam worden wat je bent We houden de weg open naar je geluk en we zullen trachten te verhinderen dat je probeert te worden iets wat je niet kunt zijn Weet, dat al wat we voor je zullen doen, voorlopig is Je hoeft niet te doen wat wij niet konden Je moet worden waarheen je zelf wijst: Je eigen wonder…

Hier dit deel van mij gekregen van jou neem het terug en leef Nee, niet gaan ik ben er nog niet aan toe ik had je zo graag het leven cadeau willen doen…

Verwarde geest, door haar schaduw weergegeven Huilend tot in het diepste van haar ziel Ach, kwam de lieve heer mij nu maar halen Fluisterde ze in al haar kinderlijke eerlijkheid En de pijn kwam diep van binnen, zuiver leed In pure eenzaamheid verdronken Omdat geen mens begrijpt hoe haar gedachten Haar eigen geest haar zo bedrogen heeft Ik…

Als jij het even niet meer ziet en bewust of ondoordacht bij vreugde of bij groot verdriet Mijn Naam roept in de nacht: Vrees niet dat Ik je niet zal horen Mijn kind, Ik ben voor jou geboren. Als jij niet steeds het goede kiest of van de weg afraakt en zo steeds meer je doel verliest wat jou onzeker maakt: Aan Mijn hand loop je…

Als een morgenster Zo schitterend geweven In haar nachtkasteel Haar rode paradijs De warmte van haar hart Doet mij beseffen Er is een God En zij is het bewijs Als een koningin Haar troon van lichte zeden Haar lichaam naakt Zo lustelijk bemint Door lust gehaat Door jaloezie verstoten Zo lieflijk schoon Men noemt haar satanskind…

Ooit moet ik haar witte hoofdje in mijn hoofd haar kleine handen in de vorm van de mijne niet geweten hebben. Ik weet dat niet meer. Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader. Men zegt dat zij niet meer bestaat, dat zij door een ingreep, wat woorden, een blik, een intentie uit het heden verdampt is, maar ze moet als olie ontsnapt zijn…

De tuinman: Ach, weet u, daar blijft niets van over - zo'n kleintje, denk-es in, da's toch alleen kraakbeen? Zo'n kissie (grote handen) Nee, díé kome niet meer; denke liever aan iets leuks, een nieuwe, ofzo. ------------------------------ Uit: 'Bloem, steen', 1997.…

Geen rust Maar slechts de stilte Geen verdriet En ook geen pijn Maar de leegte De eindeloze leegte Van het niet-verbonden-zijn Niet verbonden Als een lichaam zonder leven Een leegte Zonder liefde, zonder pijn Maar in stilte Een eindeloos verlangen Weer te leven Te voelen en te zijn…

Ik zie een vrouw, haar gezicht vertrokken door pijn. Ogen vol verdriet. Ze voelt zich niet fijn. Hier en daar al een grijze haar, het bewijs van vele zorgen. Veel leed draagt ze mee. Ze voelt zich nergens geborgen. Haar mond lacht niet meer. Lachen is zij verleerd. Soms lacht zij enkel voor de schijn naar buitenaf, maar van binnen wordt…

Vlinder Mooie vlinder, zo licht als een veer, kleurrijk als een regenboog, je was zo klein en teer. Mooie vlinder, je vloog mijn leven in, lichtte mijn bestaan op, gaf mijn leven zin, Mooie vlinder, je was niet sterk genoeg, ik mocht maar even van je genieten, je vloog weer weg,veel te vroeg.…

Een jaar later... Een jaar voorbij, sinds jij mij verliet. Een jaar later, sinds jij mij achterliet met diep verdriet. Een jaar voorbij, sinds ik jouw afscheidskaart las. Een jaar later, maar het voelt of het gisteren was. Een jaar voorbij, sinds jij daar viel. Een jaar later, maar nog vers in mijn ziel. Een jaar voorbij, maar…

Rivieren stromen Zoute rivieren waaruit tranen komen En al het verdriet en de pijn voeren zachtjes met ze mee naar het diepst van de zee De stille smart -als een vloek, een last, een kater, de smaak van puur azijn- die langzaam in de zee verging Maar soms, in het stille zoute water proef ik de pijn van een bittere herinnering…

De taal der Elfen is de taal van de liefde Een taal die ik spreek noch versta Het Rijk der dromen en innig verliefden Ik zoek haar en ik spreek haar na Maar liefde is meer dan enkele zinnen Meer dan een stem of een tedere blik Het laat zich benijden en laat zich beminnen Misschien is het meer dan alleen jij en ik Het laat voor zich vechten…

Klein meisje, onbevangen Zo puur en zo sereen Een traan voor wat verdween In andermans verlangen Haar kinderlijke pracht Genomen door de wind Geen vrouw maar ook geen kind Gevangen in de nacht En 's avonds huilt ze zacht Tot haar dromen haar bevrijden Uit haar wanhoop en haar lijden En laten zweven in de pracht Ze wil alleen maar schrijven…

Een engel, stil, haar hoofd gebogen Puur en zuiver in haar zijn Zwarte doeken, rode tranen Ze voelt een diep intense pijn Huilen is haar stille antwoord Op haar lijden en verdriet Ze wil graag dansen, zingen, leven Ze wil wel maar ze kan het niet De Duivel uit haar diepste wezen Troost haar in haar diepste pijn Daar waar God haar heeft…

Leven is stilstaan is meegaan met dat wat is durven be-leven te be-wonderen. Leven vraagt lef, leven is wonderlijk.…

Ik mis mijn tranen huil nu zonder liefde. Heimwee naar het duister in het licht. In vrijheid gebonden en gevangen. Stil en eenzaam schrijf ik mijn gedicht. Ik mis de pijn en draag haar mee in stilte. Het lijden en het zwart waarin ik zweef. Ik lach en dans maar zonder diep verlangen. Vergeten wie ik ben en dat ik leef…