Alle inzendingen van g

Lang hebben mij de jaren niet geleken Heb ik je heus zo lang gekend Je liefde slechts een spel gebleken Mijn fijne vriend slechts de zoveelste vent…

gedichten zijn niet meer maar ook niet minder dan een eindeloze vlucht van wolken langs de hemel waartussen soms een zonnestraal tevoorschijn komt en mij recht in mijn hart raakt…

Mijn leven: één grote droom, één grote puinhoop. Slingerend naar alle kanten, voel ik mij als een paaltje in de wind. Nachten overvallen mij op zomerse dagen. Eén grote wazigheid in mij, waar ik verdoofd ben. Al die andere mooie dingen in het leven, kan ik niet zien. Het zou te moeilijk zijn voor een paaltje in de wind.…

ik heb het reuze naar m'n zin lig in bed, verroer geen vin laat de wereld verder draaien ik haal haar strakjes wel weer in…

Dwalend tussen muren kniehoog door oeroude straten overal geurende kruiden: aan mijn voeten afhellend naar het strand de stad. Boven mij éven de wind door de pijnbomen een hagedis ritselt het is stil en heet. Kijkend over de zee - onbeschrijflijk is het licht - weet ik van hier voeren drie Schepen naar Ilios.…

Een lied altijd in bomen bewogen zal je gedenken. Leef ongebroken: in de wind weet ik je adem. Regen zal in trage tranen om je schreien. Vaarwel.…

Kom zoete dood kom - schenk mij de genade die ik nooit in dit leven kan vergaren: terug te keren in de schoot van de miljoenen jaren.…

Negen steden groeiden hier boven elkaar. Negen steden: de zesde was Troje. Nu - een heuvel boven de vlakte. Ooit - binnen muren gaaf als huid de Stad. De machtige wachter. Fort langs de Bosporus: de weg naar de Zwarte Zee. Als bittere distels stonden hier de speren. Het landschap zegt men is niet veel veranderd. De Skamander doorsnijdt…

Xantippe - Alkibìades dat mooi brutaal stuk vreten heeft mogelijk in de wijnkelder gezeten tel de amforen - kijk de zegels na als er iets aan mankeert zal hij het weten p.s. - ik ben nog even naar de Agora terug rond zes - dag - Sokrates…

Zandloper Stemmen zijn in de schemering verstomd, de handen die hem keerden zijn vergeten: woestijnen tijd in zandkorrels gemeten. Het uurglas in zijn onaantastbaar weten mat fluisterend hun laatste maten rond. Scheepsrol Athene - Menestheus met vijftig Galeien…

Tot op hun fundament diep in de grond kraken mijn binten van de krachten: ik maal de uren tot gedachten, de tijdstorm jaagt mijn wieken rond. En als het waaien luwt sta ik te wachten of ik het knappen van de houtworm hoor, die eenmaal - naar ik zeker weet - de hardste balken tot de kern doorvreet. Liever gebroken door de storm dan in een…

Een vriend voor het leven daar kun je heel wat voor geven. Een vriend voor alle tijden waarmee je samen kunt lijden Een schouder geleend dat is voor een vriend niet vreemd Een lach en een traan naar die vriend kun je altijd gaan Vaak wordt je bedrogen en is de vriendschap gelogen…

's Nachts in het bos wordt er gedanst op het mos Door elfen en feeën wordt er lustig op los gevreeën Tijdens het dollen moeten ze wel oppassen voor de trollen Het feest is slechts van korte duur het is alleen tijdens het middernachtelijk uur Maar bij de eerste zonnestralen, zo luiden de verhalen, dan is het uit met de pret en gaat…

Leg de bergen die er niet zijn maar in de schuur die er niet staat zodat ze het landschap dat er niet is niet storen. En ook dit huis dat nog niet is gebouwd wordt nauwelijks bewoond. Enkel de geur van mijn handen hangt hier even in het rond.…