inloggen

Alle inzendingen van irene verkerke

86 resultaten.

Sorteren op:

slagaardelijke bloeding

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 256
oliegolven die de zee bedekken de zo zeewaardige en aardige vissen en vogels nekken land moeras en stranden vervuilen als aanklagende gedenkzuilen ondertussen blijft moeder aarde lekken in slagaardelijke bloeding haar levenssappen ter nagedachtenis hoe wij...…

Valse toonregisters

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 237
We offreren gepeperde broden en schenken duister bitter de uren worden almaar witter de sauzen worden gehekeld met een zuur dat al eeuwen staat te rijpen slijt in karakters op den duur zo ook met dichters in valse toonregisters.…

Het woord dat ontwaart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 244
In de tuin van gedachten waar gedichten op wijze vleugels wachten als het kruid niet fluit het wendekind niet meer zingt de schuwe sterft van schrik bij een onvertogen woord, het wringt het is het beeld in andermans ogen niet het is in het woord dat ontwaart.…

Het is de dauw

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 263
Het is de dauw van het crematorium die verschroeit de huid er ontbreekt een lach een liefdevolle warmte in ogen en gulheid in tijd en ruimte net als de bril op het gezicht met het gewelddadige gewicht van gedode beeldende dromen een onsterfelijke werkelijkheid in verlangen het blijft wat in dromen sterfelijk blijkt.…

Zo'n vers

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 215
Net gedicht onderweg zag ineens je gezicht zo jong als boterbloemen in de berm zo vers hoorde ik door jou haar stem op weg naar als de boterbloemen bloeien ja dan .... zo’n vers.…

4 mei halfstok

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 248
In de vlag halfstok geschreven verhalen van hen die het nog steeds beleven de verschrikking angst woede onmacht onderdrukking uitsluiting achtervolging uitroeiing waanzin ondenkbare aantallen verlies in beelden ................ de vlag halfstok gedenken wij in rood in wit in blauw internationale rouw.…

oranje noodlot

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 186
In tweeduizendnegen werd vanwege de zeven de vlag van de top naar halfstok gestreken het doodsbleke feest in rouwband geweken. Gedenk hen in kringen van verlies die pijn en littekens dragen hun noodlot in oranjedagen.…

heupgewiegde tijd

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 302
Het gedicht krijgt een gezicht op muren van eeuwen schreeuwen onder oude lagen op te graven bericht slijpt, schuurt, tast zoekt het contouren van de wondere heupgewiegde tijd harde zetels staan op wacht bij fresco's oogstrelend zacht.…

wankelbaar evenwicht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 241
Zonder puurheid aan te tasten dragen wij de lasten van onze natuur driften eilanden bodem zoekend losgeslagen in de branding vulkanen barsten onder pressie in agressie overstromende rivieren even wijd als diep breuklijnen onder zoute zeeën in het licht van een wankelbaar evenwicht.…

Schelp

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 924
Ik zoek mijn gezicht in een gedicht op het strand in de schelp van jouw hand.…

verbeelding in mijn hand

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 120
Als het stormt over het strand het losse zand over de duinen waait het oog in de wind een illusie baart de droom zich lachend voltrokken heeft en zich naakt uitstrekt in het zand dan ligt er verbeelding in mijn hand.…

laat een woord drijven

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 556
laat een woord drijven op mijn vijver stil de dorst laat een woord zweven door de wolkenlucht als een zucht leg de klei aan mijn voeten ik zal het koesteren en vormen naar jou en mij schrijf een woord van vuur zodat we ons kunnen warmen in dichterlijke armen…

ik ben het leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 369
ik ben de wind om je oren nog voordat je werd geboren ik ben de zee aan je voeten de blauwe luchten en de wolken ik ben de aarde onder je benen de oever die het meer omrandt het verlangen dwars op alle stormen ik ben het leven al eeuwig doorgegeven…

ik wil vrij zijn

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik wil vrij zijn vrij zijn van mij vrij van pijn vrij van wie ik ben geworden en wie ik wil zijn.…

het verdronken land verhorend

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 373
zij ligt verloren op het verdronken land zoekend naar sporen van de zee op het strand de baleinen snijden zinledig diep een dodelijke staart geeft de laatste zwiep met brak water spuugt uit het middenrif een lijfeigen Jonas op het klif verdwaalde een walvis op de vloedrand als een zeewaardige verwant zoekend en sporend van…

Een berg van licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 143
het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden tot zij de spiegel gedragen letternamen zond eenmaal stond het beeld op de kade waar het nu stromend standvastig waadde zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor tot haar eigen diamant…

als wij

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.224
als wij samenkomen in balans onze berg berijden de ravijnen afsnijden de passen vermijden in de dans recht in het hart van onze passie verkeren in de ontlading van het verlangen een nieuwe oeroude wereld creëren als wij ons intens gedeelde moment als we samengekomen zijn elkaar deinend in de ogen kijken in onze glimlach gevangen…

ragfijn nervende bladeren

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 128
het kriebelt in mijn handen het hunkert naar een kwast om je in beeld te vangen nee geen woorden maar een ander vast gegeven het voelt als blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart als olijven purperen wijsheid blauwgrijze tinten kruipen wingerend langs de bast bind me daar in kleuren…

leven in die zin

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 118
als alles dood lijkt is er weer leven waar de dood voor wijkt als voedingsbodem naar nieuw leven reikt mijn vriend dat nieuw leven dient hier ben ik groei bloei in de bodem van die zin is de kern levenszin wortelt daar in een schijnbaar zinloos ding die zinnen waard zijn in tegenstelling met de pijn die schoonheid is overweldigend…

kom dichter bij me

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 135
ik kan mezelf niet vinden niet in jou en niet in mij vergeef me ik ben geen wonder en toch kan ik niet zonder vind me alsjeblieft zing mijn lied speel me op de piano zoek me in de tonen in de snaren van de gitaren ergens in de dood ben ik verloren en word opnieuw geboren laat mijn schreeuw daar waar het resoneert in een bevrijdende…

in witte uren

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 110
ochtendnevel zacht en koel vochtig veebont in witte uren flarden zweven de tijd voorbij langs bomen gras en grond de toekomst in een vochtig glas het is ondoorzichtige huid in verhulde openheid een zwevende dans een overduidelijke kans op liefde en hoop in de bedauwde ochtendglans zweeft daar in nevelen door dalen en heuvels…

in ontheemde tijd

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 107
schone eenzaamheid waterruimte die het al omvat grijzende adem blauw getinte zee in zilverlamee vlakke zachte golven van winden ontdolven luchtende ruimte oogstrelende zichter zoute geur berichten ploegen watergolven aarde bewegingen rollend verglijdt de strijd in ontheemde tijd horizonten water voelend reinigende…

daar ligt mijn schaduw op het zand

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 171
daar waar de branding buldert de wind loeit de golven kletsen op het zand het schuim waait over het strand waar de wolken vliegensvlug veranderen in staalblauwe luchtdromen daar is mijn oog en hart beland in het schuim van de woeste baren de eeuwig durende verandering ontwaarde in alle vrijheid en onveranderlijke eenheid zeemijlen…

al eeuwen lang de seizoenen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 131
ik ben de gouden gloed van de zon en kus iedere aar op het land in groei en bloei in de gouden glans van de zomer en streel de grond waarop het groeit de aarde voren dieper ik hoor hier alle wortels groeien maai me in de rijpheid van het graan ik aai de stoppels die blijven staan en bevries en verstil gedwongen door de ijzige winterring…

heimwee naar ijsbloemen

netgedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 197
kristalbetovering witte ragfijne vleugels van winterfeeën zonder teugels verdwaalde vrij in het wintersprookje van de vorst een winter zonder kou de zomer zonder hitte mijn herfst zonder bladverlies en een lente met jou heimwee naar ijsbloemen…

dierbaar mensch

netgedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 212
dierbaar mensch je glimlachte -verzachtte al de trekken van pijn en de ernst op diepe groeven van achtergelaten doodssmakken- de pijn voorbij…
Meer laden...