inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 31.269):

in witte uren

ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans

een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels
en lommerijke gaarden
zilver omfloerste nevel
je bent mijn liefste bron
van verse verzen
die ik in mijn zinnen vond

Schrijver: irene verkerke, 9 februari 2010


Geplaatst in de categorie: algemeen

3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 110

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)