Alle inzendingen van kerima ellouise

Je gaat op de vlucht voor jouw eigen leugens, je praat met alle winden mee. Je slaat een bladzijde om in een boek, je gaat me gewoon voorbij. Je schrijft zelf verhalen waarin je waarheden verdraait, je gelooft je eigen woorden. Ik huiver zo van jouw drang om mij verslindend te kwetsen, verlang je dan nooit naar onze dromen ? Besef je…

Ik zing in mijn hart een stille noot, van mijn emoties geraak ik soms in ademnood. Geen mens die zonder een lied kan leven, het zijn de woorden die warmte geven. Stiltes die je bereikt op de klanken van muziek, trillende snaren beroeren je verdriet. Geluiden waarmee de wereld wordt verblijd, teksten worden geschreven met een…

Ik dwaal gebroken langs verdorde bloemen, zoekend naar een heldere ster. Droefheid verbergt mijn tranen, de dag wordt oud, mijn stem reikt niet meer zo ver. Ik sluit de knarsende poort, graven brengen mijn leven naar een eeuwige dood. Op de avond van mijn leven doven kaarsen in oude kandelaars op grijze, marmeren stenen. De nacht…

Leugens vinden geen rust, tranen worden gesmoord Moede ogen en dode woorden sterven duizendmaal tussen sussende stiltes Mijn ziel is al gestorven, leeg is mijn lichaam, kleuren worden uit mijn stem gestolen Zuurstof wordt uit mijn adem geperst, ik stik in een onbedaarlijk huilen, ik sterf duizenden dagen Er is geen waarheid, alleen…

Al jaren geef je mij spiegels in alle mogelijke vormen. Al jaren wijs jij mij op vernederende scherven. Al eeuwen heb je mij mijn beeld laten vervormen. Steeds zag ik een broos gezicht met bange, pijnlijke ogen, vertekend door een eigen haat, in een bevlekte, grijsgekleurde ziel. Misschien wordt het wel eens tijd dat ik de spiegel doorgeef…

Ik schrijf duizend warme woorden om jou te vertellen hoe graag ik je zie. Ik praat duizend zinderende zinnen om jou te zeggen hoe lief ik je vind. Ik geef duizend zachte zoenen om jou te voelen. Ik tast duizend hopende handen om jou te strelen. Ik wil jou zo graag herkennen, ik wil alleen maar wat dichterbij. En wanneer jouw lichaam…

Wouden om door te dwalen, verloren paadjes dagenlang, niemand komt je tegemoet, ik blijf nog even dralen. Bizarre kronkels in je gedachten, omringd door herfstige rivieren, turend naar dorre, geelbruine bomen, ik blijf nog even dromen. Schaduwen trillen door stervende bladeren, ritselend door een vage wind, De stilte waait over natte wegen…

Ik schreeuw mijn zorgen toe aan het water, de wind waait de teleurstelling uit mijn lijf. Tranen vermengen zich met de zilte golven, ik weet met mijn verdriet geen blijf. Twee voetstappen verdwijnen in het vermoeide zand, ik ga nu wegdrijven naar een witstralend land. Ik ga nu echt, maar weet, ik had je lief ...heel oprecht.…

Ik trek me terug in de duisternis, waar eenzaamheid en verdriet mogen bestaan. Ik ben mijn houvast in het verleden kwijtgeraakt, durf mijn kinderjaren niet herinneren. Op de rand van gisteren en vandaag bouw ik een leven op een berg van tranen, eigenaar van mijn bestaan. Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn, met sprookjes en geheimen…

lief, mijn lief, ik heb je lief zacht, mijn lief, streel me zacht teder, mijn lief, voel me teder tast mijn lichaam in de wolken schrijf mijn leven in het licht smelt mijn stem in de wind drink, mijn lief, verdrink in mij rust, mijn lief, rust in mij…

Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tranen zijn gebeiteld mijn vleugels versteend Ik…

Je verdient elk woord, elk compliment, omdat je bent wie je bent. Je naam staat in de regen geschreven, even geen woorden, omdat je gevoelens worden begrepen. Ik wil zo graag slapen om je in mijn dromen nooit meer los te laten. Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met elke dag die ik met jou mag beleven. Laat me op…

Halve nachten praten, te ver om elkaar aan te raken, te dichtbij om elkaar los te laten. Ik probeer je te bereiken met woorden, gevoelens over te brengen zonder akkoorden. De avond verandert wenend in de nacht. De nacht kruipt moeizaam naar vroege uurtjes van de dag. Ik stik in elk woord, in elk gebaar, verloren in het diepste van elkaar…

Wanneer lichten bezwijken onder rode daken vermengen regendruppels zich met tranen op mijn wangen, wonend in een bui van verdriet. Strompelend in een wirwar van donkere straten, verbijsterd om de duisternis, zoek ik helderverlichte huizen, die mijn sterflijke nacht kunnen omsluiten. Verlangend naar een warmte, wentelend in het schijnsel…

Ik kijk naar het zachtblauwe van de regenbogen en denk aan jou Ik kijk naar het tederrode van rozen en voel jou Ik kijk naar het zoetgele van een zon en verwarm jou Ik kijk naar het fluweelwitte van madeliefjes en hou van jou Ik kijk naar de zon, de maan en de sterren en ik omarm jouw wereld Ik kijk naar mensen om me heen en zoek jou in…

Een loodzwaar gevoel tranen branden een nieuwe dag zonder doel Wandelen langs het strand de herfst ademt een frisse adem uit de hemel traant zonder geluid Alleen, voorovergebogen huiverend, bedrogen de wind giert met me mee Gedachten buitelen in zee mensen passeren zonder groet aan mezelf heb ik genoeg Stemmen in de branding vermoeid…

Een zoektocht overleeft Eenzame dieptes Stormachtige laagtes Grijze ochtenden Inktzwarte nachten Zwervend in een roes Ik ben het niet waard Ik ben de waanzin voorbij Ik draag geen naam Een drempel wordt overschreden Ik ben zo moe gestreden Ik dwaal verdwaasd in mijn lichaam De wind drukt in mijn gezicht Een oneindig wenen Ik draag…

S trijdend tot de laatste ademsnik E enzaam vechtend om een waardig bestaan M aar brute kussen laten geen traan I s zij naar een vrije wereld gedwongen R esten van een waarheid worden gedoofd A fgelopen is haar leven, van vrijheid beroofd (Semira Adamu, een Nigeriaanse vluchtelinge, gestorven voor een zucht van vrijheid)…

Een zoektocht overleeft Eenzame dieptes Stormachtige laagtes Grijze ochtenden Inktzwarte nachten Zwervend in een roes Ik ben het niet waard Ik ben de waanzin voorbij Ik draag geen naam Een drempel wordt overschreden Ik ben zo moe gestreden Ik dwaal verdwaasd in mijn lichaam De wind drukt in mijn gezicht Een oneindig wenen Ik draag…

Verdoken gangen Leiden Naar Geheime kamers Treuren Om Een Verwonderd hart Gevangen dromen Breken In Rustende geheimen Tranen Door Een Wenend hart Verloren vluchten Drijven Langs Aangespoelde jaren Verscholen In Een Stervend hart…

Er zijn zo van die dagen dat alles tegenslaat, dat je stormen moet overwinnen, je voelt je zo opgejaagd. Je moet je pijn alleen dragen, soms meer dan je kan verdragen. Het liefst ben je dan alleen in het donker, wachtend op een houvast-wonder. Je vindt geen rust, je ziel wordt niet gesust. Je tekent vragen bij een niet-begrijpen en bidt…

Vervolg de tocht van je leven, vergeet mijn stilstaand heden. Scheur onze schuwe banden los, 'k leef wel verder in mijn eigen chaos. Laat me nu maar gaan, vergeet ik heb bestaan. Laat deze laatste cirkel van tranen vervagen, in een plas van tedere dagen. Laat ons nog één keer samen dansen in het sterrenlicht van blije en droeve verhalen…

ik herken jou in mijn blikken, ik versta jou in mjn praten, ik luister naar jou in mijn denken ik hou van jou in mijn hart, in mijn lichaam heb je gewoond, zo vol levenskracht jouw ziel schuilt in mijn ontroering, jouw verdriet zwerft in mijn ogen, jouw geluk weerklinkt in mijn horen, jouw stem groeit in mijn zingen een lied…

In de verste echo's van mijn verleden kom ik steeds mezelf tegen. Een naam, zonder meer, letters geschreven, het houden van vergeten. Spiegels glinsteren van verdriet, herinneringen lijken steeds te breken, scherven worden moeizaam gelijmd en weerspiegelen een vermorzelende pijn. Versterkt in een wirwar van jaren, kreunen ze onder bestaande…

Ik wil afscheid nemen, dicht bij jou, ver van jou, zonder jou We wandelen samen, zij aan zij, maar we komen elkaar nergens meer tegen Daarom is er maar één weg die ik nog kan bewandelen en dat is de weg naar de horizon Ik wil wegvluchten naar een droom, de enigste plaats die ik nog ken Een plek om nooit meer wakker te worden…

Hoeveel zelfvertrouwen Kan een mens verliezen Hoe lang duurt het Eer iemand breekt Hoeveel woorden moeten er vallen Eer je uitdooft in een eindeloze slaap Het is een struikelen Elke dag opnieuw Een poging om terug recht te staan Heb je niet verdiend Keer op keer striemen woorden In het diepst van je ziel Tijd om te helen, een blinde…

zwaar en beklemmend hangt het verdriet, zo ver weggestopt, in de kleur van mijn ogen je krijgt een plaatsje op de schouw, je wordt een foto, ik kan je niet meer horen elke dag sterf je nog steeds in mijn bijzijn, in elke stilte maak ik ruimte voor jouw herinnering, ik ben je verloren ik glijd af in een leegte en dreig te stikken…

vlinder vlieg vlindervrij verloren vleugels vergeten vlinder vandaag voelen vlindervluchtig voorbij verre horizonten in jouw blik één vleugelslag van jou vandaan verwarmend vlinder vrij vlindervredig één zomer lang verdwaald verhalen van vandaag…

Ik nestel mij veilig in de warmte van jouw handen. Ze strelen zacht de groeven in mijn ziel. Ik verbrijzel mijn angsten in de warmte van jouw lippen. Ze spreken dromerig het schreien in mijn slaap. Ik druk mijn gezicht in de warmte van jouw gebaren. Ze omhelzen zichtbaar de wanhoop in mijn rimpels. Ik vind mijn glimlach in de…

Ik zoek voorbij de duisternis en vind achter regenachtige dagen jouw aanwezigheid in mijn hart. Over grenzen heen zweef ik met de wolken mee en vind een grenzenloos vertrouwen, waaruit ik put mijn breekbare kracht. Ze leiden me naar hemelsblauwe tranen, die weerspiegelen op mijn gezicht, telkens wanneer ik geloof in jouw puur gedicht.…