inloggen

Alle inzendingen van m

2119 resultaten.

Sorteren op:

Mensen van vandaag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Sigaren zijn als herfstbladeren, die eens zullen verteren. Ze zullen opgaan in rook. Ze zullen veranderen in as. Het aandachtig roken van sigaren, is genieten van het leven. Niets, nee niets, zal meer worden, zoals het leven vroeger was. Koffie brengt nieuwe moed. Sigaren troosten, mensen die genieters zijn. Mensen van vandaag. Mensen…

Zee van Tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 410
De zee verandert eeuwig, zonder te veranderen. Golven rollen af en aan. Wolken drijven spontaan, gedreven door de wind. En wij mensen? Kunnen wij stromen zoals water stroomt? Ons bloed. Kunnen wij leven van de vrije wind? Onze adem. Is het mogelijk om ons verzet te staken? Is het mogelijk om eens niet ons best te doen? Kunnen wij onze…

Thuis

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Wat een pracht. Wat een praal. De natuur komt naar ons toe. Neemt bezit van iedere tuin. Dichters komen ogen tekort. Maar al had ik er maar één. Merels zingen het hoogste lied. En ik? Ik spits mijn oren. Reizigers zijn naar elders onderweg. Reis van hier naar hier! In eigen huis en tuin, en nergens anders, voelen vermoeide reizigers zich…

Ongeboren wonderen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Vaak moet ik denken, aan mijn ongeboren broers en zusters. Aan kinderen die nooit geboren werden. Aan voorouders die het licht nooit zagen. Vaak moet ik denken, aan al die levenden die wel geboren werden. Aan hen die te jong gestorven zijn. Aan hen die het licht niet langer kunnen zien. Vaak moet ik denken aan ons stervelingen. Aan hen…

Dagelijkse verlichting

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 437
Het is nog donker. Het is stil. En weer word ik wakker, zoals ik altijd wakker word, en altijd waken zal. En weer begint een merel, zoals hij altijd zingt, en altijd weer beginnen zal. En weer komen gedachten in me op, die zoals altijd als vanzelf komen. Gedachten die ons ego niet bedenken kan. En weer begint een nieuwe dag, in een…

Geloof, hoop en liefde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Geloven, dat er méér is, dan je weten kunt, is weten. Hopen, dat het leven méér is, dan je kunt verwachten, is logisch. Liefhebben heeft met verstand niets te maken. Is weten. Met hart en ziel.…

Tao tao

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Zien dat we allemaal niet zijn, wie we denken dat we zijn. Dat mensen bepaald worden, door toevalligheden, die niet toevallig zijn. Ervaren dat we verbonden zijn, met alles en met iedereen. Dat chaos niet chaotisch is. Liefde onbegrijpelijk. Orde ordeloos. Tijd tijdloos. Zin zinloos. Tao tao.…

De merels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Met onze hoge heren, is het kwaad kersen eten. Dat is raar maar waar. Het vruchtvlees eten ze zelf. De pitten zijn voor het volk. Geef mij de merels maar.…

Roger en Rafa

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Roger Federer en Rafael Nadal zijn de grootste tennissers, aller tijden. Niet omdat ze geboren winnaars zijn. Omdat ze weten wat verliezen is. Omdat ze geen kleine rivalen, maar grote vrienden zijn. Omdat ze weten dat leven spelen is. Met hart en met ziel.…

De feiten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Vannacht werd ik overvallen, door de lichtheid van de dingen. Overvallen door heldere gedachten, die zomaar kwamen en weer gingen. Zo ging het altijd en zo gaat het nu, en zo zal het altijd gaan. Dat wij geen gedachten zijn, maar alledaagse werkelijkheid. Dat wij lichamen zijn, die ademen terwijl wij slapen. Dat ons bloed als vanzelf, door…

Dierenrechten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Wraak van bloed smaakt zoet. Een matador gaf zijn eigen leven, voor het welzijn van zijn stier. Dat hebben beschermers echt niet over, voor de rechten van een dier.…

Dorrevogels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Hans Dorrestijn is een zeldzame vogel. In het wild voelt hij zich onvrij. In het theater voelt hij zich bespied. Nog nooit heeft iemand hem betrapt, op het leggen van een ei. Een dorrevogel maakt depressief geluid, dat sommige mensen praten noemen. Vogelaars noemen het somber kraaien, dat soms op vrolijk zingen lijkt.…

Wolken, wind en hart

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 370
Wanneer ik U meen te zien, zie ik wolken kleuren, in het breken van Uw licht. Wanneer ik meen U te horen. hoor ik het jagen van de wind. Wanneer ik in diepe stilte bid, voel ik het kloppen van mijn hart. Wanneer mensen U menen te kennen, kennen ze zichzelf niet.…

Wie weet zeker ?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Dat wij allen eeuwig leven, willen we niet geloven. Dat wij moeten leven wel, met angst en beven, voor de dood. Dat ons bloed eeuwig, door onze aderen vloeit. Dat adem lucht is, die door alle longen stroomt. Dat wij stoffen wisselen. Dat legers van microben, ons egoloos beschermen. Wie vloeit? Wie ademt? Wie wisselt? Wie beschermt…

Sprakeloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
Wat leeft groeit spontaan. Een blad valt, zoals alle bladeren vallen. Zaden kiemen. Een mens wordt geboren, zoals alle mensen geboren worden. Zoals deze kreupele woorden zeggen, zijn daar bepaald geen woorden voor. Gedichten verwijzen alleen maar, naar de werkelijke werkelijkheid. Ware dichters zijn sprakeloos.…

Geplande kunsten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Ziehier ons uitgewerkte plan. U begrijpt dat wat vroeger mooi was, nu echt niet langer kan. Wat Gaudi kon kan echt niet meer. Wij ontwerpen met rechte linealen. Wij bouwen prachtige blokkendozen. Wij scheppen de modernste idealen. Bouwers kunnen niet zonder visie of een plan. Dichters hebben echt geen verstand van zaken. Gebouwen en steden…

Polar Bear Blues

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Het is middernacht. De zon rust boven de horizon. Buiten lopen drie ijsberen op het ijs, die radeloos naar voedsel zoeken. En ik? Ik verlaat mijn warme bed. De beren zijn hongerig gaan zwemmen, naar de rand van hun ijzige bestaan. En wij? Wij zullen morgenochtend, luxueus ontbijten gaan.…

Longyearbyen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Aan het einde van de wereld ligt een stad, temidden van sneeuw en ijs. Er wonen weinig mensen die er niet sterven. De zon gaat na de lente niet meer onder. In de winter is het altijd nacht. De stad wordt omgeven door spitse bergen, en de zee van Willem Barentsz. Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee. Wie er verwonderd rondliep raakt…

Op weg naar Jan Mayen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
Zover als mijn oog kijken kon, heb ik geen gedachte meer gezien. Wel wolken, die verdampen in de zon. Wel golven, die wild te pletter slaan. Zover als mijn oren kunnen luisteren, heb ik nog geen misverstand gehoord. Wel stemmen van golvend water, dat zich als stilte door mijn wezen boort.…

Vrije Vogels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
In het Hoge Noorden vliegen vogels nog als vrije vogels rond. Puffins, Noordse sterns en Jan van Genten. Zij zijn levenskunstenaars. Zij zijn de beste artiesten die ik ken. Kunstenaars houden van vrije vogels. Dat is de reden dat ik vóór artiesten, en tégen vogelverschrikkers van ben.…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Op weg door de Barentszzee rolt en stampt ons schip. En ik? Ik denk. Ik denk aan vroeger en aan later. Aan bergen en aan dalen. Aan fouten die ik als falen zag. Aan lessen niet geleerd. Op weg naar het Hoge Noorden besef ik, dat foute schepen niet bestaan. Zij varen. Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door…

De tao van bedoeling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Tegen alle beter weten in vertrouw ik. Op de levenskracht, die ook in tegenkrachten leeft. Op de vlam, die van toeval bedoeling maakt. Op de energie, waarin ook Darwin bleef geloven. Tegen alle beter weten in bid ik. In de stilte, waarin Einstein's intuïtie spreekt. In de geest die ons anoniem geboorte schonk. Die ook bij ons blijft, wanneer…

Gedreven door de wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Water, vaste stof en lucht. Plassen, poepen en ademen. Zo wisselen we onze stoffen. Geboren worden en weer sterven. Alles keert naar alles weer. Ik zie wilde gedachten stromen. Stromen zoals het water stroomt. Dansen zoals vlammen dansen. Leven zoals wolken jagen. Gedreven door de wind.…

Durf

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 385
De kleren van een keizer dragen. Jezelf bloot durven geven in het kostuum van de eerste mens. Laten zien wie je bent. Dat kan de machtigste man op aarde. Dat durft de Amerikaanse president.…

Nu denken over nu

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 367
Gedachten over verleden en toekomst, denken mensen altijd in het eeuwig nu. Prediker zag niets nieuws onder de zon. God in Frankrijk noemt dat déjà vu. Uit de tijd vallen is onmogelijk.. Alles beweegt. Niets vergaat. Nu bestaat.…

Gedachten denken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Gedachten passen niet, passen niet in mijn hoofd. Ik zie ze komen, zie ze gaan. Zie ze uit het niets ontstaan. Spontane gedachten breken uit, s' Nachts breken ideeën in. Ik kan ze geen namen geven. Ze zijn zinloos maar hebben zin. Soms kan ik wat gedachten vangen. Kan ik ze dwingen in een vorm. Dan veranderen zwevende gedachten, in gedichten…

Geloof in eeuwigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Nog zie ik ze in leven zijn, mijn vader en mijn moeder. Hij wist bijna alles. Zij wist bijna niets. Zo dachten zij. Hij was koppig. Zij alleen maar lief. Mijn vader en mijn moeder. Zij deden hun beste best, zoals ook ik probeer te doen. Mijn vader en mijn moeder. Zij stapten uit de tijd. Ik blijf koppig geloven. In ons aller eeuwigheid…

Reislust

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Wat drijft ons mensen toch, om ons veilige huis te verlaten. Wat doet avonturiers verlangen, tot voorbij de horizon? Wat bezielt ontdekkingsreizigers, om naar zichzelf op zoek te gaan. Is het heimwee dat ons doelloos drijft, terwijl we veilig bij de kachel zitten? Is het verlangen naar verlangen, om weer op weg naar huis te gaan?…

Wat eeuwig is

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 348
Gedachten komen en gaan vanzelf. Wie denkt gedachten te bezitten, zal geen goed idee meer krijgen. Liefde ontstaat spontaan, in wie met open handen durft te staan. Wat eeuwig is zal eeuwig bij ons blijven.…

Wie weet zwijgt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Wie denkt dat hij denkt, raakt spoedig uitgedacht. Wie denkt te weten, weet niet dat hij wist. Dat hij niet denkt, maar gist. De mens die weet wie denkt, moet nog uit niets ontstaan. Hij die het meent te weten, heeft de waarheid niet in pacht. Het de dood, die vol vertrouwen op hem wacht. Wat blijft is het heilig niets. Is geest en sterrestof…
Meer laden...