inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64472):

Longyearbyen

Aan het einde van de wereld ligt een stad,
temidden van sneeuw en ijs.
Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.

De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.

Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.

Illustratie: Longyearbyen, SpitsbergenSchrijver: Albert C M Weijman, 2 jun. 2017


Geplaatst in de categorie: reizen

3,0 met 1 stemmen 84



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ralameimaar
Datum: 3 jun. 2017
Bericht:kan me die heimwee voorstellen, mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)