met bommenwerpers
zijn we meer in de wolken
dan de ooievaars
over de holten
het verwachten van vrijheid
stank van eigendunk
toekomst op een cent
balancerend op de rand
van de pretendent
ik ben als schokland
een eiland op het droge
dode zeevisser
een bommenwerper
terugkerend van een missie
weer op gedoken…
ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
Weet je nog, dat jij me zei,
zittend aan het water,
waarin het zonlicht doofde,
dat we later, heel veel later,
voor altijd samen zouden zijn,
en dat je mij dit beloofde
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...
ik weet nog goed ik schreef je uren…
Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.
En terwijl de ijle…
Abstrakt, wat bedoel je daarmee
Tevreden plukt het wollige schaap een blad.
De waterval klettert naar beneden.
Mooi... wellicht
Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies
Een bowlingbal zoeft langs je hoofd
auw... koffiekoekjes zonder kleur
Mooi... wellicht
Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden
Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal…