inloggen

Alle inzendingen van waldo

30 resultaten.
Sorteren op:

Looneis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 21
Bij uitstek voor het Nederlandse volk Gewoon was het nadien decennia, De nazi's hadden ons ervan beroofd, Lees er de grondwet nog maar eens op na. Nu heeft het virus ons ’t weer afgenomen En komen wij dit keer niet ondergronds, Maar wel massaal voor onze rechten op En nemen wij geen kapje voor de mond. Wij willen handen schudden en omhelzen…

Verwarring

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 27
We verdienen beter, Terwijl we heelhuids Maar goed gekleed De straat over kunnen steken. Zelfs opgebroken verslijten We schoeisel Zelden tot aan de voetzool. Toch is het verharden, Het loonwaarts gebaande, De weg die gewrichten Doet ontsteken. Op het kruispunt links Staat het bord rechtsaf En rechtdoor om de hoek Schijnt ommekeer…

Nieuwe sterfelijkheid

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 58
Hoevelen gaan er dood per dag? Dat zijn mensen. Maar wij dan, Ben ik niet sterfelijk soms. Hij frequenteerde de sportschool, Maar kan zijn blakende lijf Niet tonen op het terras. Het sluimerende is fataal. Dat is wat telt. Ons bedrijf Is mijn innerlijke zelf. Voor haar was het zeer belangrijk Representatief te zijn, Maar de modezaak…

Vrijgevochten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 59
De zweep der vrijheid geselt onze jeugd, Ontneem hen niet het vlees, zij worden laaiend; Het is verworven door de ouders, minstens zo vrijgevochten willen zij nu zijn. Geen generatiekloof kan dat nog keren, De puberteit gaat postmodern aan hen Voorbij; er heerst het feest, laat ons het vieren En dat zal ook de demonstratie zijn. Die vrijheidskoorts…

Ben er!

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 33
Achterlaten, zodat vooruit Gaat het kind, bij de bushalte Op weg naar school, het openbaar Vervoer ontloop ik; dan het werk Dat maar niet wachten kan. Ben er! Droog, het verlossende bericht. Het stiekem toch blijven stilstaan Voelt als schuld aan het voorbijgaan, Want op uitzwaaien rust taboe, Omkijken verklaart schaamte; Het afscheid onzichtbaar…

Houd afstand

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 129
Proestend op de ophaalbrug Er tussendoor rent een kind. Met elkaar in het voorbijgaan Aan de praat geraakt, een dame Op leeftijd en ook een heer, Weerszij met de fiets aan de hand. Kom terug! De stem gedempt, Moeder draagt een mondmasker. Oma woont nog thuis, maar opa Zit in het verzorgingstehuis. Het kind gehoorzaamt, buiten Adem; zij…

Mater dolorosa

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 28
Moeder Aarde Materia Langs uw wangen waterstromen, Vruchtbaar, storten zich vervuild. Gegroefd gelaat zo diep bedroefd, Het brengt gekloofd zelfs deze vloed Die klieft, niet tot bedaren. Geweeklaag van de deinzenden Ontstijgt haar dichtbevolkte schoot; Wie laat zich niet bedwelmen? Wie zal uit haar midden wagen De kromgestroomde lichaamslijn…

Actus tragicus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67
De best mogelijke tijd, Door viola da gamba's Die voor het Sonatine Bereidt zijn te sterven, Ingeleid, verjongd zich, Verwekt het spelende kind En de jeugdige blokfluit Op het doorleefde keerpunt Van unisoon verscheiden. Leren wij de gestage Gang van het continuo Kennen en dorsten plechtig Naar talloze wijsheid, want Zonder berusting…

Geregistreeerd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 52
Het kan vandaag al zijn Waarschijnlijk morgen, Niet alle doden zijn Van hetzelfde etmaal Maar in één van de cijfers, Toe- of afnemend, Is hij een getal. En Ik vraag me af, Wil ik weten welk? Er woedt een storm Terwijl ik levend stilsta En als lid van het prestant, Dat afgesloten Eigen koren overstemt, Beluister ik de naklank Van die…

Pandemie

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 106
Binnen is het, buiten adem Van de luchtweg die spelonkend De vleermuis in recordtijd aflegt, Nauwelijks nog uit te houden. Nog eenmaal ondersteboven En gierend ontsnapt en ruist het En geheel onkundig rekent het De hele wereld tot zijn grot. Met een onversperbare vlucht Werpt het zijn schaduw, sleurt de nacht, Duikt op in het geringst…

De boekenkast

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 237
Hecht grenen handwerk, waarbij een zaagmachine Niet meer dan enkel goed van pas gekomen moet zijn, Zo zullen de boekbrede planken als een neergaand bruggendek over de gehele lengte, Zacht knerpend om de staanders knijpend, Stelselmatig op de liggers gevallen zijn. Een meesterstuk op groei, geometrisch vervaardigd Om het meubilerende weten,…

Pavanne III

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 89
Ach mijn kind, wie zal jou leren Dat jij niet verplicht bent aan de Verkramping van het handbereik. Het opdelende indelen, Een catalogus van vakken Wordt nooit een encyclopedie. Het waagstuk van het verzuimde Weten, de rede die omgeeft En omvat, gaat buiten elk boek En rang. Helaas een ontschoolde Zul je zijn voor de leraar en Zijn…

Galanthus nivalis

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 203
Gebogen klokje groen in sneeuw gehuld, Omarm de luwte, gure dagen tanen. Reikt al de hals je ranke hand verguld Wat van het allersmalste voorjaarslicht, Ontvang, maar sprankjes tranen witkristal. Versmolten kelkje bloem in blank gedrenkt, Vergaar vergauwd de flauwste zonnestralen. Van alles wat je wekt zo ongerept, Ben jij de wens, het onverwelkbare…

Het vuurwerk

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 107
Even na middernacht, geroosterd De gelukwensen uitgebracht, Nieuwjaar is begonnen, we zoeken Het hoogste punt, de zolderkamer Op om naar het vuurwerk te kijken. Gehoorgevend terwijl het gordijn open- Getrokken wordt aan de opwinding, Breekt het door alle barrières; Pralend jagende stuipen Aan hetzelfde lont van zinnen geregen. Opgeschrikt…

Pavanne II

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 91
Ach mijn kind, wat moet er worden Van jouw wereld en de mijne Nu de kloof van generatie Slechts op de markt nog kan bestaan. Lege kramen, leger raken, Luister niet, maar hoor marsmuziek, Het vult de kamer, straks de straten, Sla op de vlucht, maar waar naar toe! Waar is veilige omgeving, Waar de school die weigert dit, Wat ongewenst is…

Sarabande

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 476
Als een sarabande de buik Ontbloot zij en haar kleren Die hangen met zo’n lichaamseigen Aantrekkingskracht te schemergeuren. Het zal even zijn in het eeuwig Geweest, dat –juist met het hoofd omstroopt- Ontboezemend haar hals verscheen, Louter als parelmoeren naakt. Ontvlochten in die toegeruste Overdaad met een pols wat losjes Van slag…

De sprong

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 126
Wat blijft er over van de sprong, Dan het nemen van de aanloop Op de gestrekte horde Van naar lijf hunkerende benen? Het gewricht dat zich wonderbaarlijk Verdraait en inkapselt telkens opnieuw Tot een orgaan dat het uitschreeuwt Van pijn en zich daarna beklaagt. Eenmaal beland op het voetstuk, Maar nog steeds niet met de meest eigen Rechtopgaande…

Pavanne I

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 123
Ach mijn kind, hoe toch te worden mens, nu kinderen verdrinken, men waarde aan onthelzing hecht! Armen vergroeid en onthand, wild om zich heen wapenende splijt- stof, uitgebreid de borst ontkend. Opdelend het jongste als som het gesplitste splijten, lede- maten bestemd voor een grafiek. De stem van de jeugd in lichaams- delen geschoold…

Van streek

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 82
Met zee in de vleugels Scheren meeuwen opwaarts, Krijsende hellingen Tegen de gletsjer. Het wrikt neerwaarts, Een zeevaarder die opwarmt, Bij elke slag Vleugelt het fjord. De spanwijdte lekt IJzig van stapel, het tast Kruiend het verenkleed Klam aan en scherp. Gebeente raakt splinterend Op drift, verweekt, dringt Met nevelgeknars…

Avondstemming

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 109
Traag dagen wolken elkaar kolkend Uit en aanéén verluiden zij meerstemmig Het najaar aanstaande bij ondergaande zon. Nasaal verkleuren ophogende tonen Het westen, een dolende hemel aan flarden Geblazen door heel het omheuvelende orkest. Zo raakt ook het oosten in de weerschijn Beschonken met de aanhef van ochtend Gloren, oogst het Mozart…

Via anima

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 96
Langs gevensterd gevel enerverend Kruinen vederbomen buiten eigen adem Longen van de straat op zomerdagen bol. Aan de polsslag van het schaduwvegen Hangt met dwarrellicht het loofterras weldadig Samen palmgesteld een takkendoolwoud vol. Vendelbuien kan het flardend velen Luchtig slingeren bewoners aan de ramen Open ruist in vogelvlucht acacia…

Het schilderij

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 81
Eindelijk kan ik naar het schilderij Kijken en zie ik de werkelijkheid Op loopbare afstand, zelfs het reizen Herbeleef ik met eigen bepakking. Onwennig nog van de gewaarwording Dat niet bij iedere blik het paneel Opnieuw moet worden opgehangen, Aanvaard ik vertrek, aankomst en schijn. De tussenruimte, die nooit heeft bestaan, Betreed ik…

De reiger

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 69
Evenwicht, onmogelijk Uit balans te kijken. Wachten, van een standbeeld Niet te onderscheiden. Een prooi van alledaagse kou Hangt zeldzaam bevroren Aan de splijtpegel Van de spiegelsnavel. Slechts de scherpe blik verraadt Reikhalzend leven, Een wak in de wereld, Niet harder dan een blauwe plek.…

Appassionata

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 89
Allegro assai Het aardewerk met beide Handen goed gevuld omvat De grote dorst die tussen Rotspartijen vingers splijt In wilde kracht en beven. Als watervaste wanden Onverwacht tot overmaat Verzadigd raken en triolen Paukend tijd ontsteld doen staan, Ontbrandt handenwringend strijd. Gekant tegen de zege Van de doorweekte, losgeslagen…

Ochtendgloren

hartenkreet
4,1 met 31 stemmen 1.121
Als in het stille ochtendgloren sternen luid hun liefde schreeuwen haar golven zacht het strand bekoren korrels zand haar schelpen strelen.. Als meeuwen dromend op één poot een zwakke bries haar duinen kust staren naar het morgenrood dan is ze moe..en rust.…
Waldo 8 apr. 2005Lees meer…

Nevel

hartenkreet
4,6 met 25 stemmen 675
Schimmige nevel boven zand dempt het geluid van verheven gangen op het door mens verlaten strand stilt mijn drang naar ongeremd verlangen Op de grens van zee en land glanzende manen als met parels behangen vloeit schuim als grof geweven kant word ik door rijkdom bevangen…
Waldo 6 apr. 2005Lees meer…

KERSTWENS

hartenkreet
3,7 met 41 stemmen 5.252
Spranklend zilver, glanzend goud kerstfeest voor mij is liefde en vergiffenis geuren uit het dennenwoud Mijn kerstwens voor het nieuwe jaar... leef intenser dan voorheen je hebt elkander slechts te leen wees daarom zuinig op elkaar.…
Waldo29 nov. 2004Lees meer…

De Kerstman is dood

hartenkreet
4,1 met 19 stemmen 4.356
De lucht was donker en grauw ik moest de kleine dragen haar lijfje bibberde van kou sneeuw viel in witte vlagen De stad sliep achter de ruiten op dit nachtelijke uur een enkeling waagde zich buiten het vroor, de wind was guur Op het marktplein, een trotse spar vol lichtjes en slingers, hek erom heen zo uit het woud, vast in de war we…
waldo 1 dec. 2003Lees meer…

Mijmeringen van een ruiter

hartenkreet
4,5 met 45 stemmen 1.578
Onstuimig bruisend, soms ook vaag ze waren er ook maar even! De golven op het strand vandaag.. lijken op de liefdes in mijn leven Golven zo groot....weg op het end! ik verlang naar je, met al mijn zinnen I'm your man..take my hand ! ik wil je eindeloos beminnen.. Nee..jij mag er niet, ook even zijn zoals die golven in de zee Al…
Waldo20 sep. 2003Lees meer…

Afscheid

netgedicht
3,9 met 7 stemmen 2.260
Toen keerde ik me om Mijn rug naar je toe. En nog voel ik je ogen In mijn rug boren, Roepende: "Waarom wil je me niet horen!" Ik probeerde weg te komen Keek om. Je stond er nog. Een blik, Een gedachte: We waren niet bij machte Om nog iets te beginnen Nog een smoes te verzinnen Om daar te kunnen zijn Alleen dat gevoel Van die naderende…