Alle inzendingen van zywa

Ze woont aan het eind van de goudgele laan die oplicht aan de overkant Mijn kameraad heeft me vaak tegengehouden, liet me niet wegzinken in mijn verlangen liet mijn voeten niet schuifelend ritselen door de herfstbladeren om naar haar toe te gaan naar het lachje om haar lippen in de parelende lucht, geurend naar beginnende verrotting…

Op het middenplein stromen mensen met liften uit de grond of ze landen uit de lucht Ze kiezen een van de poorten openen een deur en nog een deur en kijken rond. Soms vluchtig En ze kijken verder, gaan terug om een andere kamer te bezoeken en meer te zien van alles dat hier verzameld is in honderden etalages met verwijzingen naar…

Ik ken mijn woonplaats en sla de hoek om zonder -- nieuwsgierig te zijn.…

Het juiste moment bepaal ik soms zelf, als ik genoeg denk te weten, maar vaak word ik verrast door wat er uit de hemel komt precies op het moment dat ik mijn ogen opendoe .....Ik kijk in de envelop .....die half verscholen ligt .....te wachten op mijn onbewuste .....weten van het juiste moment .....om te lezen wat nu .....betekenis…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

Na het springen leer ik nu met vaste partners de stille passen tussen tranen en lach, dansen om wat niet mogelijk is en wat ik het mis in mijn fantasie en mijn verlangen Soms huil ik erom Wat er mis ging is voorbij, wat er kan is beperkt Wat ik doe mag geen herhaling zijn Ik oefen nieuwe passen op onbekende vloeren…

Mijn gedachten komen van buiten, niet van binnen Ze vinden hun weg van mijn ogen, oren, neus, tong en handen, en zoeken in mijn brein een plaats tussen de waarnemingen die eerder binnenkwamen Samen vormen ze een idee van wie ik ben, een ervaringsapparaat dat onthoudt wat het beleeft en daar gevoelens bij heeft tevredenheid, geluk,…

Er verdwijnen mensen in de afronding van hun groep verschoven tussen tekort en overschot als de maat vol is en je nog wel bestaat, maar even niet meetelt - Niets aan te doen Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring inwisselbaar en toch met niemand te ruilen Alleen hypothetisch doen mijn wiekslagen ertoe temidden van alle vlinders temidden…

Ik denk aan thuis waar ik nu even niet kan zijn zodat ik nog niet terug wil Op dit kleine eiland mis ik soms de mensen Alleen maar hun aanwezigheid zonder dat ik met hen contact hoef te hebben Er is hier genoeg: muren van wolken aan de horizon, de zwarte zee die op mij af komt met dreunende golven een gierende wind over bevroren…

Onwetend voelde ik me zeker maar nu haar later vroeger is dan we dachten toen we tekenden komt het ineens aan op elke gewone dag op wat mij tegenhoudt lief voor haar te zijn de liefde van mijn Ja ik wil Ik aarzel om dat te herhalen Haar toestand, onze problemen moet ik wetend vergeten om gewone dagen te kunnen leven, verliefd op…

Mijn dagboek is te eerlijk voor jouw ogen, wat heb je eraan om je ongelukkig te lezen als ik er niet meer ben Je kunt je wel troosten met mijn feuilleton van liefde en verbondenheid, de geuren aan kleuren van het leven dat ik uit alle macht wil verlengen, maar je weet ook wel dat er een zwaard naast mij ligt dat ik gek word van de…

Dat jij er niet meer bent is vloeibaar, het deint zeeziek in mij Als ik afleiding zoek lukt me dat soms, soms wordt het erger Als ik een stoere dam bouw van voorbeelden hoeveel erger het kan zijn, had kunnen zijn dan klotst het gewoon over mijn zegeningen heen om aandacht te krijgen Ik wil er niet over blijven praten maar er is…

Nippend van warmte uitkijken vanaf mijn balkon Wisselluchten Rode geraniums, het volle gewicht van mijn ziel rustend op de aarde Zinnelijk van welbehagen flaneert mijn stem en vertelt ze het aan een vriend, andante De muziek die ik ben Daarna aan tafel de potloden geschikt Ik teken in stilte ga er in op, glimlachend om de regenboogwaaier…

Ach, mijn oude dagboek heeft bijna zijn tijd gehad Ik lees het nog eens na op mooie zinnen, te mooi om verloren te laten gaan Ik schrijf ze over en brei ze met fantasie aan elkaar met even mooie zinnen Naadloos sluiten mijn belevenissen aan op mogelijke gebeurtenissen die ik er nu, jaren later, bij bedenk en wel had willen meemaken…

Met een stuk of vijftig collegas .....(over thuis, series en werk) pratend passen we de regels aan .....(voor anderen natuurlijk) want er zijn er nooit genoeg .....(ze zijn nooit goed genoeg) dat weten we allemaal .....(men glipt ertussendoor) ja, er is zoveel dat niet deugt want dat is de vrijheid .....(iedereen gaat zijn gang)…

In het duistere onder van de toren vangt alleen het koord licht, heen en weer onder het luiden van de klok Meteen komen er mensen af op het schreeuwende geheim / Er is nieuws, het laatste nieuws / en ze becommentariëren het touw (nette mensen zijn ontmaskerd hun nevenbelangen onthuld en ondergrondse netwerken ontknoopt) maar…

Het filmnegatief laat het stralende licht uit -- onze ogen zien.…

Die mengeling van beste wensen bewondering en medelijden - gistend en borrelend in mij zodra ik haar zie Mijn maag en keel draaien zich om Ze misvormen mijn menselijkheid Haar ogen schieten sneller dan mijn gedachten haar hoofd reikt om de hoek naar de zon, een rots luiert in de holte van haar rug Knikkende knieën Het ene been slingert…

Ben ik een profiteur van lotgenoten, als ik besluit dat ik nu ziek ben? Het zou de wereld verkeerd veranderen: hogere kosten een lager rendement en het systeem blijft als er niet genoeg mensen voorbij meedoen of niet meedoen leven met minder en dus meer natuurlijke menselijkheid zonder stok achter de deur om samen te leven buiten…

We strelen de ruwe bast van de twee langs het pad hier en daar een tak gehavend door stormen, een pees gescheurd de darm verkort, de tenen stijver en krommer in de grond een leven opgeslagen in hun lichaam, elke vezel weet het en houdt het vast Een paar passen verderop stort een grijper hopen aarde in de bermkuilen waar hun naasten…

Het licht verandert, geritsel van de bomen -- onweer in de lucht.…

Mijn wintergedachten gooi ik weg de planken in mijn hoofd sop ik af ogen, neus en oren gooi ik open voor de lente, kom zacht in lange halen met je nagels over mijn rug tot het genoeg is Dan mag je verdergaan mij van mezelf laten genieten en langzaam verloren gaan in mij in mijn verloren zijn in jou nergens en overal uitgestrekt in een…

De Bulleboos stormt als een stier naar voren, de horens vooruit - een Goliat, wiens speer sterker is dan de steen in de handen van zijn tegenstander Hij ziet zijn eigen zwakheid niet kent zijn eigen waarden niet en gelooft niet in de lessen van de vergeefse eerdere strijd van vele grootmachten tegen de kleine landen die ze verachten…

Ze zong hartverscheurend mooi de droevigste liedjes, en ik speelde met haar in de band, onderweg lag haar hand in mijn hand Ik was gelukkig, overal vrij en met haar, ach, voor een korte tijd ging ze weg en ze kwam niet terug Nu zing ik maar droevige liedjes over haar We waren vrij, overal was alles, en niets te verliezen want we waren…

Mijn stofwisseling stokt en dan ben je nog niet jarig Dan valt er veel te wensen Mijn staart verslapt Ik spring niet meer en doe me niet meer tegoed aan de wonderen Ik raak ondervoed mijn vel raakt los Mijn vriend raakt ongerust terwijl hij me streelt Ook mijn gedachten vermageren Tot spoken, tot een horror hoe het af kan lopen…

Boeken vol schrijf ik mijn verbazing op Het lijkt te zijn wie ik ben - voor zover ik weet (sinds mijn zesde jaar) Ik begreep de juffrouw niet en mijn ontploffende vader mama en mijn grote broer Waarom had ik niet mogen zeggen wat ik wist en wat waar was? Ook niet als ernaar gevraagd werd! Dat de buurman dronken was dat die ene jongen…

Hij houdt vol, dat hij haar troostte, maar zij vluchtte -- ontdaan van hem weg.…

Op mijn horloge, verkeerd om mijn pols, zie ik hoe laat het is in Mumbai, vijfenhalf uur later dan waar ik woon Het is maar een kwart dag verschil maar op bezoek bij mijn familie daar met vrienden op het strand of wandelend over de promenade likkend aan een kulfi-ijsje ben ik jaren moderner en vlotter dan hier in Engeland, waar de studenten…

Alles wordt maar mooi genoemd, en wat mooi is heet -- tegenwoordig leuk.…

In het noorden .....word je nu eenmaal .....beschoten door zwermen drones In het westen .....word je nu eenmaal .....opgesloten en verjaagd In het zuiden .....word je nu eenmaal .....verkracht en vermoord In het oosten .....word je nu eenmaal .....gemarteld en uitgehongerd Nergens .....zijn ziekenhuizen en scholen vrij .....niets is heilig…