Alle inzendingen van zywa

Weer een dag voorbij, weer is het tijd om mezelf -- eten te geven.…

Ze knijpt in mijn hand, stille liefdesgevoelens -- in morsetekens.…

Er waaien vlaggen: een treurig gezicht, deze -- verkeerde vlaggen.…

Weer geen flessenpost op het strand, geen begin -- van ware liefde.…

Was de liefde maar besmettelijk, maar helaas -- alleen bacillen.…

Tussen wat resten en onverteerde huizen: de parkeerkelder.…

Stofjes in zonlicht, zo dansen onze zielen -- Zie jij het nu ook?…

Ga niet slapen, jij wilt graag liefhebben, durf het -- en ga niet slapen!…

Het gaat goed met mij, scherven ruim ik op, gauw -- kijk ik naar buiten.…

Massages met wijn en beelden van de opstand -- in een klanklandschap.…

Pas later speelde ik zonder te acteren de hoofdrol in mijn leven, mijn lot voorgesorteerd of toevallig pech binnenin mijn begeerde lichaam bemind zonder blijvende interesse in mij, mijn aanwezigheid mijn begerige geest die wakker lag van hen, hun dromen die ik niet volgen kon die mij versmaadden bang voor de moeite die het kost…

Zijn geheugen stuurt zijn gedachten steeds op pad -- langs haar ogenglans.…

Ik heb iets bereikt, en nu voel ik een leegte -- die ik wil vullen.…

Meestal gaat het wel, soms ben ik zelfs blij, dat mag -- dan op de foto.…

Schepping: geesten die uit vlees lichamen blazen -- en zich bottelen.…

Ik word steeds ouder: meer eigen ervaringen -- meer anders dan jij.…

Mensen denken wel: hij heeft een goed geheugen -- maar ach, het heeft hem.…

Het vuur laait hoog op, en onze verhalen ook -- We gloeien ervan.…

Alsof mijn lichaam nieuw is, en ik opnieuw moet -- zoeken naar de rem.…

Liefste woordkunstenaar je wijst aan wat je ziet en de façades storten in elkaar het is een wonder waar je bij staat Er komen mensen op af, ze willen in jou geloven Liefste woordkunstenaar jouw woorden verwarren je en belagen je gillend uit de monden van mensen die verlost willen worden door jou Urenlang leggen ze elkaar uit wat jij…

We dansen, sporten, fietsen en zingen mee met de liedjes van ons leven, zolang we niet op de woorden letten Anders zouden we struikelen door de klap van de boodschap of over onze gedachten over het bezongen verdriet of de onbeholpenheid van de tekst, hoe de zanger die uit het hoofd heeft kunnen leren? En dat het zo'n toeval is als…

Ik nestel me graag tussen mijn dikke poezen -- de divankussens.…

De monnik naait, naait, trekt, trekt de draad door de stof -- Geen knoop aan het eind.…

Het begon zo goed - een zekere herkenning van pijn en de belofte van een helpende hand een Happy Ending van volwassenheid en we gaven elkaar wat ons thuis vroeger had moeten zijn Maar het bleef niet privé niet alleen van ons twee ook onze liefde werd een burgerlijke staat die alles concreet maakt meer dan een daad, liefdesdaad…

Wolken zijn het bloed van de Aarde, mijn moeder -- het bloed van mijn bloed.…

Af en toe een boot, een auto, de bezorger -- De stad is verdorpt.…

Dat heb ik bereikt: dat jij niet kunt geloven -- hoe erg het toen was.…

Als ze ruzie had, las ze hem woedend de les -- uit zijn gedichten.…

Een glimp van opa, hij is alweer vertrokken -- maar ik ruik hem nog.…

Etend in de trein, schrijven we op de ruiten -- tekens van leven.…