Alle inzendingen van zywa

Ik ken jou nog niet thuis Ouderwets, een volle kast met boeken die ook ik ooit las Er moet een verwantschap zijn die ik niet opgemerkt heb in jouw lichaam, jouw adem en oogopslag, maar zou ik jou willen omarmen, dicht tegen me aan drukken en kussen, niet tongen maar gewoon jou tegen me aan drukken mijn handen laten strelen over jouw…

De manco's zelf zijn niet zo erg als de herinneringen aan de tijd dat ik ze niet had, maar ach, als dat alles is (wat het keer op keer niet is) Toch vraag ik me af of en waar er een grens is waar ik niet verder wil zó veel wil ik nog: bloemen zien en ballonnen oplaten die de wereld over mensen strelend raken met zachte gedachten…

Ik moet het zelf wel zijn die dagenlang doodgeboren gillend opgesloten zit in de onechte wereld van huis en tuin waar jij de stoelen klaarzet in het gras en de zon schijnt maar geen warmte geeft in de parallelle werkelijkheid van het pilletje onder mijn tong dat een spook van me maakt zonder lichaam om te doden enkel met uitgewerkte…

Luister, volg mijn woorden misschien openen ze jou voor het Grote Geheim en verankeren ze het in je gedachten, de ernst ervan in je hart, een besef van wat het leven is, jouw leven op de planeet aarde Verliefden kennen het even, zolang het duurt Het verandert alles wat je doet, wat je ziet De wereld en jij voegen zich soepel en…

Ruimte, rust, mezelf voelen ademen, de steken onder mijn ribben en het gif in mijn lijf, in mijn hoofd Daar niet aan denken elke dag een vriendin die zich bekommert om haar eigen interesses Geen nieuwsgierigheid betutteling en troost, alleen een omarming en een beetje verwend worden Wakker zijn, niet dromen in mijn slaap, wandelen…

Niet de strijd maakt de strijder maar zijn vrede met de afloop ....Mijn poorten staan open ....er stroomt energie binnen ....mijn gezicht straalt ervan ....Ik leef, ik leid je niet af ....met gouden haren, ik ben ....kaal en onversierd het leven Niet: hoop doet leven maar innerlijke vrede met de afloop ....Ik verlaat mij niet ..…

Plooi je als een kussen in mijn rug, vorm je lichaam zacht naar het mijne, dan zakt de pijn erin weg, in de omarming van jouw genegenheid, je mag me strelen licht over mijn schouder, dat is alles wat ik je geven kan als je belooft om niet te bewegen, meer kan ik niet aan, mijn open bloem blijft gesloten Soms brandt ze van krampende pijn…

Ik kwam voor jou, niet voor het hout dat je me laat betasten, gladgeschuurd met hier en daar een scheur goudgevoegd -- de eenvoud-schoonheid van het lied van de tijd op de luit van het leven, jouw leven Je laat me de kiekjes zien en rekt de avond, je rekt je uit tot het welterusten in de gang In het logeerbed streel ik het hout van jouw…

Heerlijk vagevuur: lijden met een vooruitzicht -- van niets dan Goedheid!…

Ik dien, ik geef -- ruimte aan bezieling en bezwaren ik vul me met wensen en giet ze uit in besluiten tot er tevredenheid overvloeit Klagers hoor ik niet klagen maar aanmoedigen, zo verdwalen ze nooit in verwachtingen De winst is maar een saldo van afrondingsverschillen lasten worden baten in de ruimte van het samenleven waar iedereen…

Trillende flanken, te paard in een leeg heelal -- vallende sterren.…

Leef in het heden, dan is doodgaan voor jou niets -- geen gebeurtenis.…

Woorden passen soms bij iemands situatie -- als een diep inzicht.…

Bomen langs de berm groeien gewoon door alsof -- er niets gebeurd is.…

Ik wil graag reizen, maar bijna niemand kan mee -- om het te delen.…

Mensen zijn te kort oud en te lang jong, ze worden niet zo wijs als kabouters Ze hebben weinig profijt van de lessen die ze trekken uit vreugde en verdriet, en van de lessen die ze negeren omdat ze liever geloven in wat de wereld belooft omdat ze liever geloven dat het binnen bereik is en het vooruitzicht het waard is om te blijven…

Ik vertel graag wat ik heb beleefd op mijn vlucht -- als geworpen steen.…

Liefde Apart Tezamen, ieder eigen muziek, eigen gewoonten, de mijne wil ik best veranderen voor iets fijners, maar niet zomaar voor jou, niet zomaar voor anker gaan in het kabbelende water van een haven, geen golven meer breken met het schip aan mijn voeten mijn borsten onaanraakbaar begeerd, niet meer de boeg zijn die de handen van…

Leun rustig jouw hoofd vol tranen op mijn schouder -- dan wordt het lichter.…

Vandaag ben jij aanraakbaar dicht bij mij, jouw geur een wang tegen mijn wang onze handen vrij op elkaars warmte zo voelt vriendschap zonder woorden zonder meer Er is altijd zoveel om te delen, zoveel dat we weten en niet durven weten, niet durven wanhopen Het gaat nog goed genoeg, we willen het niet missen, blijven herhalen…

Zwijg, ook morgen, vertel geen verhalen, geen illusies geef me liever niets De werkelijkheid is genoeg zoals ze is, onbenoemd vrij van etiketten Als ik dat ooit leer zal ik wijs zijn en zelf het bekende zien ook wat onbenoemd is waarvan ik moet raden wat ik ruik, wat ik voel en hoor en zie ook jij die gekend wil zijn Zwijg,…

De honden zijn de stad uit, weg van de rollen prikkeldraad in de straten, ik loop krom met mijn neus boven hun spoor naar de vrijheid en het gevaar van hun tanden Dat kan ik aan, als jij, zul jij kom jij ook, op blote voeten in vrede, onze nachtenlange liefde bewaakt door de honden en jouw buik zwanger van toekomst? Ik lig wakker, luister…

Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…

Zijn zoals ik ben, met jou in het rommeltje -- van onze liefde.…

De robots laten zich bedienen door mij, ik heb geen keus Ze piepen afgrijselijk als ik het niet goed doe Dan hoor ik de mensen die tekort komen Ze hebben recht op hun dosis elektronische alcohol en op een mooie ontplooiing van hun planten, groei en bloei met kunstige geuren geregeld in de kamer hiernaast Na de dranksensatie is er keuze…

Ik ben een vreemde voor hen, ik heb geen humor – die dat overbrugt.…

Ik ben nergens echt alleen als mijzelf: altijd – wacht hij weer op mij.…

Aha! Speelt geld geen rol? Dat is een bekentenis! Jij bent een vijand!…

Ik ben oud, ik drink wijn van een naamloos veldje – om ooit heen te gaan.…

Op het eind expres een fout maken, deemoedig – toppunt van hoogmoed.…