Alle inzendingen van zywa

Knijp een oogje dicht, en zie wat verboden is – kan toch gebeuren.…

Mijn therapeut vindt geesten gewone mensen – spokend in je hoofd.…

Niet één kaart wijst je naar het Hopsaland Geluk – thuis, in je lichaam.…

Wij zijn verhalen, verhalen van verhalen – verder zijn wij niets.…

Woorden zijn woorden, bleek, tot we ze kleur geven – met onze daden.…

Hetgeen je weggooit zegt van alles over jou – Wees stil en luister.…

Raap op straat geen goud op, het is van een rijke – die het terug wil.…

We leven in een arm land sinds we het terugpakten en wie blijft, moet betalen in natura, we nemen het heel persoonlijk, man na man onderwerpen we met geweld de laatste vrouw aan ons recht in haar te dringen zoals zij en de andere vreemdelingen zich zes generaties lang in ons leven drongen, zo stoten wij nu onze dolken van haat in…

Papa blies bellen tegen mijn buik en tussen mijn benen Papa maakte me wakker om te plassen, en masseerde me van binnen ....Op zijn kalender ....zet papa tekens ....voor de veilige tijden ....Ik ben gaan ruiken ....naar angst, aangestoken ....door de geur van mijn zussen ........Dat nodigde hem uit ........Kom maar, het is veilig…

Jouw kussen druilen onder mijn huid ze gonzen alle kanten op Mijn armen en benen hijgen Jouw adem voel ik fluisteren dat ik voorgoed betoverd ben Mijn verlangen zucht naar meer Jouw handen klaterkletteren ze ruisen mij helemaal natternat Mijn zweet gutst in jouw mond Jouw spieren dansen en dreunen ze zwavelen onweer in mijn neus Mijn…

De poes loopt terug, stap voor stap in haar eigen – pootjes in de sneeuw.…

Het spijt me van toen, je was en je bent mijn droom – tot je bij me blijft.…

Hij heeft nooit rust, hij moet altijd maar vooruit denken want politiek is oorlog handel is oorlog en oorlog is handel als je maar vooruit denkt en niet thuis blijft zitten om te genieten van wat je hebt totdat je het ineens kwijt bent Hij is een man, hij moet slagen, rondtollend als een kogel boort hij zich vooruit tegen de stroom…

Ik hoor mezelf bezig in de keuken, koken hoort niet zo te klinken Er is voor alles een tijd maar die ligt vast in dagelijkse routines Wanneer het donker wordt kan ik uitblazen, naar buiten kijken, naar de vogels kijken Op vakanties ontdek ik de wereld door de ogen van de jongens die rotsen en rivieren bedwingen De meisjes zijn prinsessen…

Om de eilanden van slib in het moeras stijgt het peil, de vissers zien hun wereld wijder worden, ook oude beddingen vullen zich, het waterland wordt bereikbaar over rivieren uit het vaste land Het is een aanzuigende leegte een poort naar de zee, een kans voor de veenboeren en de bosbewoners om handel te gaan drijven dijken, kades, een stad…

Ik heb gevochten, nog steeds zijn er barbaren als je durft achter de spiegel te kijken en erdoorheen te stappen in de echte wereld van duur gekochte averbeteringen Overwinningen worden vergeten terwijl men ze viert steeds opnieuw zullen ze behaald moeten worden tot in eeuwigheid amen Ik teken ervoor een vinkje achter mijn naam '…

Juist als je niets durft, zet je alles op het spel: je hele leven.…

Liefde is plooibaar, je kunt er niet mee bouwen – wel erop bouwen.…

Haar tranen sissen in de aangestampte as – van haar eenzaamheid.…

De mooiste foto's nam ik niet: het aankleden – het onderweg zijn.…

Geschoren schapen warmen zich in de zon schaduw onder de schuine bomen een badkuip gekanteld tot trog de dijksloot een lint roodalg afgebladderde borden op de grens water en land het kabbelen knabbelt aan het talud langs het kruinpad kraagt gras ik wandel langs het wijde water hier gieren geen banden soms op zuidwester dagen de…

(Vertaling staat eronder) Kulupu kulupu Lon li pona pona E suno li pona E len kin li pona En mi sijelo kin sina sijelo kin telo e kasi en e kili li pona Moku mute li pona Lape mute li pona Olin li pona pona mi olin e mi mije tan o ona li pona Ona li pona mute Unpa musi li pona Unpa mute li pona Pali pona mama mama…

Het goede leven: er is zoveel eten voor – de varkens gegooid.…

Hij was nieuw hier, jong geen bedreiging, hij mocht wel een handje helpen Om te overleven moest hij zichzelf waard zijn en in dit land de mensen leren kennen Er was geen pad voor hem uitgestippeld Niemand verwachtte iets van hem Al gauw begon hij een eigen zaak Hij werd rijk van de domheid en het eigenbelang van de regenten Hij kocht…

Dromen vertellen een waarheid die je nog niet weten wilt, maar op een divan kun je vrijuit spreken tot een buitenstaander die jou begrijpt en jouw geheimen uitlegt die iedereen kan zien en velen fluisteren er schande van Rijkdom wordt verspild, en wie er iets van zegt, krijgt klappen in dubbeltaal en verdwijnt als straf voor zijn…

We kennen het verhaal van de grote overstroming als straf van God Dat was eenmalig heeft Hij beloofd, Hij geeft sindsdien andere straffen en zoals Job en Franz K geloven gelovigen dat ze altijd schuldig zijn en blij moeten zijn dat ze leven en dat God hen niet vermorzelt Maar God heeft geen dienaars nodig maar mensen hebben elkaar…

Niemand lette erop tot het water over de bergrug heen het meer in stroomde Het regende de hele zomer een dichte grijze lucht- zee stortte zich als een wereldoceaan over de aarde, een dik vel beukend hout kwam boven drijven, let niet op de dieren Kijk niet of er mensen bij zijn je weet het wel de oude wereld borrelt nog een beetje op…

Zacht is doodgaan zelden, maar er is niemand die dat navertelt Spieren denken niet, maar doen zo hun best het vege lijf te redden, dat je juist vergaat van een helse folterpijn omdat de tijd ineens vertraagt tot een eeuwigheid terwijl op de slagen van het laatste uur de hemel sterrenloos zwart wordt van een nieuwe zon die aanzwelt…

Een koude regen waait onder mijn capuchon – De mug komt schuilen.…

Mama blaast bellen, het kind vangt er een, en kijkt – in een lege hand.…