biografie: Elze
in mijn eenvoud probeer ik met mijn innerlijke taal zinnen te laten bewegen, verder ben ik eigenaar van een garagebedrijf, tatooshop, run een dagbesteding voor mensen met een psychische beperking, zorgbegeleider, personal fitness coach, ex bokser en bodybuilder, ervaringsdeskundige, allemaal onder een dak, dus eigen baas, ben werkzaam in deeltijd voor de reclassering ( Cosa, het begeleiden van (ex ) zeden delinquenten ( pedofilie ), kortom veel zaken die af en toe verwarring geven, maar zonder verwarring leef ik niet dus er kan nog wel iets bij
Inzendingen van deze schrijver
737 resultaten.retrograde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 
13 “ I want to live, I want to give “
als een retrograde tolt dit nummer
van Neil Young om mijn innerlijke
aardkloof die soms helend en dan
weer het dodelijkste doel in het
leven doet opklaren met hel
en verdoemenis
soms geef ik de tekst een andere
bijval “ I want to live, I want to di...
paradox
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 30 er zijn eeuwen in mijn jaren
overgegaan naar kleine
telminuten die telkens
iets van me nemen
een beetje leven die in
zorgen de twijfels aan
mij gunnen, de stap
naar het overgaan
in rap tempo
versnellen
toch heeft het ook iets
gegeven, een paradox
op het voorgaande, een smiley
met ve...
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen 26 zoals de rijp de ochtend dorst
in het drinken van de late
liefdesgeuren lig jij nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
d...
klaren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 31 luchten dragen dagen die komen
en altijd weer zullen gaan, iets
ervan “ afzagen “ is slechts
het weerleggen van de vrijheden
die ons steeds meer beletten
om mens te zijn
het gaat gepaard met overheden, stelsels
van toen en het heden, doch de traliën
worden dikker en schuren mondiaa...
mijn suikerspin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 24 dan zie ik naar jou, jij bent
het romige softijs dat mijn
ogen nog wonderlijk doet
smelten, zelfs het toefje
slagroom likt aan mijn
innerlijkste verlangen
onze tongen likken
tesaam aan het restje
dat als een romig straaltje
lekkernij zacht door de mui
wordt gedirigeerd naar jouw
mond, j...
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 25 nog ligt de zomer in de berm
die aan de oever staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in grade...
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 50 deze vaargeul strekte zich L-vormig
voor me uit, gedreven door een
voortstuwende kracht lande ik
ruw in een volkomen nieuw leven
verwacht zonder vermoeden, buitelde
ik onwetend in een rolprent, er waren slechts
snijdende puntige doornen, enigszins
nog gezalfd door het vernix caseosa
waara...
traditie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 37 wat als “ scheepsjagen “ je eerste
herinnering aanwakkert als je plots
voortgetrokken wordt uit een diepe
slaap en de wereld om je heen
vlotter beweegt dan de op drift
geraakte “ Vliegende Hollander “
in de diepte verzwolgen wegens het
niet omzeilen van de draaikolk
die in het hoo...
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 36 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft gescho...
oneindig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen 49 hoe wijds zijn mijn woorden
die onzinnige klanken in
grootsheid trachten te bevangen
het onweerstaanbare vast te
leggen in strofes die gelegd
worden zonder enige aandrang
van poëzie of rijm
het is de “ verrukking “ van het
momentum dat als een plotselinge
lik van je hond dat liefdev...
wat ik wil is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen 40 iets te raken in de weerwil
van het voelen, het los te maken
van werkelijkheden die als krijgers
de raadsheren trachten te doorgronden
iets naar smaak aan het gerecht toevoegen
het vuur iets temperen door slechts
een gedachte die de dwaling van
het moment omzet in daad
iets van verrukkel...
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen 47 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedd...
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 29 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lee...
niets is meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 44 het gemaaide gras, nat van een
afsplitsende wereld beducht me
voor het al gekende, de gestalte
in herinnering ijvert door mijn
diepgang en praat zich volle zalen
zonder een halve adem of
een hapering in zijn stem
niets is meer in mijn non-schichtige
dualistische mogendheid daar het
wate...
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 51 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
...
gewoon dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 38 telkens als ik de dood ontmoet
verstaat mijn stem de vlakke
tonen van berusting, geen twijfel
is gericht hem
hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent
en als je sterft is er geen
verzuc...
nu wil ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 65 dolen van graf naar zerk, over
het groen waar vergeten
graven in oude taal
met elkander praten
schuiven met de voeten
over schelpenpaden die
het verdriet en de ellende
van velen hebben gedragen
ik struin en zoek een plekje
uit die vandaag of na morgen
mij zal hervinden in hetzelfde
ou...
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 50 in het somber olijf ik me
als een olijf op een prikstokje
desnoods opgedirkt met een
stukje knoflook
***
het niet willen ondergaan, je
identificatie met wát je ondergaat
twee schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is a...
het rijmt niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 46 het hunkert naar iets
dat stroomopwaarts
het leven duwt, zonder
buitengewone krachten
maar met de hand
die slechts wijze
voorspellingen kan lezen
het rijmt niet, dagen zijn gelang
het seizoen fervent geraakt
aan onredelijke wispelturige
vervreemde eigengereide
levens beschouwingen
t...
humeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 48 het is het tegenstaande van al dat
kronkelend de geest toebedeeld
met grimmige waarnemingen
en onberispte uitingen
het humeur, de daad van het gevoel
dat zich voedt door een voorafgaand
spectaculaire reis door het onbekende
van al wat voorspelbaar in de geest
de tijdspannes betwist in volg...
luisteren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 52 ze zijn de onthutsende, hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje
lachen tegen scalpel en stethoscoop
wassen hun handen na het pissen
wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden
in de kruimels van de ochtend
spreken doen ze, luistere...
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 39 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten...
vertaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 50 vertaald naar het grijze gebied
waar het doen en laten telkens
als een herinnering wordt opgeslagen
breken stemmen als mokers
door het structuur van het bot
scherp in het hoera gebeuren gillen
beelden als saxofonen en trompetten
van oor tot oor, zelfs het minuscule geluid
van de blokfluit ...
slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 94 jouw wakkere ogen zingen
mij een slaaplied zodat de tijd
me voor deze nacht bevrijdt
van allerhande ongure dromen
niets stemt me beter dan je
“ C - majeur “ die als grondtoon
me laat zweven over de vele
mineurs die in jouw draaiboek
zijn geplaatst
zo krijgen mijn dromen een hernieuw...
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 80 en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht
gewoon een weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dic...
verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 109 door de heesters van alle
tijden die we zijn
gepasseerd zie ik in jou
het zachte violette
dat als een regenboog
mij de brug biedt om de
oversteek te wagen naar
dromen die wandelen als
passanten de nacht
binnen, ze plukken het fijnste
van mijn slaap, wat
achterblijft zijn de
drogredenen...
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 72 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart...
jij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen 96 gehouwen uit het allerfijnste albast
ben jij gerezen tot de
beeltenis die ik als enige
mag bezitten en lieven
telkens wanneer we onderweg zijn
naar morgen leid jij me naar
daar waar waar alle goede
zegens zijn neergestreken
steeds weer, jouw hand op mijn hart
mijn lippen om de jouwe, di...
in de vroegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 72 tegen vijven wanneer de ochtend
al schurend tegen het eerste licht
mijn ontsteltenis zwijgend zoals mijn
boekdelen bezwaard zijn door de nacht
die het droomgeruis uit mijn naakte
verlangen schudt
niets is verwerpelijker dan een man
die schreit zonder boeg en spiegel, maar
zich herpakt voo...
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen 84 het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied da...
Meer van deze schrijver...
