biografie: Elze
in mijn eenvoud probeer ik met mijn innerlijke taal zinnen te laten bewegen, verder ben ik eigenaar van een garagebedrijf, tatooshop, run een dagbesteding voor mensen met een psychische beperking, zorgbegeleider, personal fitness coach, ex bokser en bodybuilder, ervaringsdeskundige, allemaal onder een dak, dus eigen baas, ben werkzaam in deeltijd voor de reclassering ( Cosa, het begeleiden van (ex ) zeden delinquenten ( pedofilie ), kortom veel zaken die af en toe verwarring geven, maar zonder verwarring leef ik niet dus er kan nog wel iets bij
Inzendingen van deze schrijver
707 resultaten.in scene gezet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden...
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 45 ik kan de zon niet verzwijgen
wanneer ze hartveroverend
moeder aarde verhit met al
haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warm...
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 48 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mi...
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 61 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond...
ik vraag je Wil ( Melker )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 29 nog altijd ben ik zoekende, zoeken
naar jouw geschreven “ rafels “ Wil
en ik zoek, zocht in het vinden en vind
telkens weer hetzelfde antwoord
onvindelijk
vriend, jaar na jaar communiceerden
we, zoals het vrijheidsbeeld zich
één voelt met de “ Upper New York Bay “
over de waar...
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 10 naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duis...
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 13 in welke fase dan ook, het
ontwrichten van gewichtloze
herinneringen brengt de dichter
telkens verder dan het eindpunt
dat statig als een verticale horizon
de vleugelreizigers met hun gevederde
dromen verwelkomt met een nederig
buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is sle...
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 207 het leven overstemt
de hobbels van de
vroege morgen die de
de late nacht tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft on...
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 251 straatbeeld na straatbeeld komen
voorbij achter de half gesloten ramen
waarvan de gordijnen zelfverzekerd
hun eerste wasbeurt hebben ondergaan
vroeger zetelde men in de zetel, nu
hangen stoelen op twee benen en
wankelen hoekige gedachten als
verweerde vaandels in de plooien
van een aftan...
gage
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 231 ik hou van liederen die zwijgen als
de koufront uit het oosten zich
wurmt door alles wat zich in
kieren en naden heeft verschanst in
de kille kou dat vonkt als een troubadour
die zich warmt aan zijn dichtkunst
wanneer hij voor de hoge bomen buigt
en zijn voordracht de woorden zijn
van h...
zij is net als……
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 259 zij draagt dezelfde wrok, al
daagt de hemel haar uit
om deze waarheidsvinding in
te vullen met gehuisveste woorden
zelf zocht ik naar gepolijste
daden die ik als boreling in mijn
eerste teugen lucht zou kunnen vinden, doch
het licht was gebroken in de schaduw
van haar moederschoot
met...
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 764
in de storm van verrukking
waar lust gaandeweg de vorm
verliest van een passend antwoord
is het zoeken naar copulatie
een wonder wanneer men het
gebeuren voor waar aanneemt
leeftijd naar jaar, het spel is nimmer
uitgespeeld, wel draaien de wijzers
van tijd op een zacht normalistische wij...
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 415
hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid e...
als de jaren gaan tellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 465 opgestaan druppelend plasje gedaan
met de honden in het duister
naar het park, over het kerkhof terug
terwijl ik luister naar het betoog
van doden die ik als kind
allemaal heb gekend
alpinopet klompvoet hazenlip
zeehondenjager onkruidverdelger
garnalenvissers zaad en kolenboer
verkopers h...
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 405
heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich...
tweede kerstdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 473
moeiteloos schoof de tweede
dag voor bij de eerste, het
sprookje uit het sprookjesboek
vertaalt en herhaalt telkens weer
het geschrevene van oude seniele
lieden die wat krasten op het
perkament zonder oorsprong
zo werd de bijbel een statuut
met veel allure, A Course in
Miracles zett...
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen 536
het jeugdig sentiment
kende in mij geen twijfel
wanneer ik het zilt
van de kwelder waarnam
met geuren die als
honingdraden me lokten
naar de stamper van de kwelder
het vluchten was ik moe, het van
huis rennen, het kabaal
achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op ...
allerschijnheiligen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 448
zo vreedzaam, zo licht als een
engel, zo uitgestrekt dat het eind
niet weet dat ze ook het begin is, kleuren
spreken de taal van saamhorigheid
en de stilte is het gebed van eeuwen
zou dit vrede kunnen zijn
die met een cynische glimlach
het schroot van een oorlog
bijeen raapt om opnieuw...
kerst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen 664
kerstige dagen liggen
als molshopen mij te
bezweren om als
overtollig ballast
zich te ontdoen van
ellende die ik niet
bij toenaam wil zeggen
wij weten ik weet ze weten
dat het duister deze dagen
draagt in een kraag achter
een gebeeldhouwde vertoning
die geen kans van slagen heef...
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 436
ik spaar mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
ach...
gisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 435
ja, ik verloor gisteren in vandaag
toen mijn zicht de wilgentakken
robuust zag dansen op de wind
opeens herinnerde ik me morgen,
de dag die als een decadente
verschijning niets meer dan iets
akeliger verscheen aan mijn
driftige geest, nog moest komen
verloren in tijd, het gezoek
dende...
het ellenlange verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 486
bij haar waan ik me terug
naar eens waar ik schermde
met tijd en mijn kinderlijke
aanwezigheid
ze kende me niet, beter toch?
want het niet weten zijn de
vleugels van vrijheid, niet
behept door onraad en glorieuze
valse overpeinzingen
nu, nu behelst ze het weten wie ik was
doch w...
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 464
in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me ver...
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 488
hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geo...
zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 409 wie is toch die zon
die elke dag velen
verblijdt met haar
zinderingen die
verlangend doch
kuis in ieder vindt
dat wat ze zoekt
wie is toch die
gele ploert die
schrijnend de
aarde vloert met
haar schermutselend
riant vermogen om
zonder gedraal
met één ieder
aan de haal gaat
w...
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 527 te weten, het leven laafde
me als toekomstige criticus
toen het kind in mij
vele wonderen verlegde
in het moment dat maar
niet wou passeren
tijd brak het fundament, de gevel
en de kast waar ik vertoefde
om iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijphei...
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen 451 of ik het heb vernomen?
neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
v...
zwemmen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 567 laat me zwemmen in mijn taal
want daar ligt mijn deemoed
uitgerekt als een elastisch
verhaal zonder een iets
van dynamiek of een clausule
van iets wat altijd tot niets zal leiden
mijn taal, mijn eigengereide
persoonlijkheid heeft het
zich als een autodidact
eigen gemaakt en met
metselen ...
vroegte
netgedicht
1.0 met 2 stemmen 546 wij denken ons vrij, als
we dwalen door weer een
een uitnodiging te aanvaarden
om deze dag te boetseren
naar het model dat tot de avond leidt
met wat was in de handen
voelt de kilheid van de zwaartekracht
iets zachter aan, er is strijd in deze
achtergebleven tijd waar wonderen
weigeren zi...
Flashback - ptss
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 542 zomaar een stem, geur of kleur, een
klank van muziek of de gedachte dat
regen de herfst doet neerdalen, dat
de wind zich telkens tot mij wendt
als een goede vriend, of beter zoals
mezelf ben jij de gangmaker op een
feest waar ik helemaal niet wil zijn, de wijn
smaakt naar azijn en het bier...
Meer van deze schrijver...
