van binnen

diep van binnen schreeuwen
wachtwoorden die ik allengs
ben kwijtgeraakt, zoveel namen
die eens het verleden bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt

nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld is met verhalen die de Bijbel
siert met een goddelijke bijklank

zowaar heb ik geen god en proef ik de
doornen van zijn geleden zoon, kus zijn
sandalen en neem met hem een laatste
teug van de bittere wijn die tersluiks
een mandaat krijgt van “ Judas the first “

broden breek ik niet, ik verkruimel het en
geef het aan mijn gevederde vrienden

Schrijver: elze, 10 september 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

verlies, vrienden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 10