niets beweegt me voort
in het schrijven van een passend
gedicht ligt de wind in de zoom
van het venster te luisteren
naar al wat het heeft voortgebracht
de eerste strofe lijkt gesmeden met
wat verwrongen ijzer waarvan ik
niet kan schrijven dat het reeds
tot staal is beklonken
ik wedijver wat met woorden, spel
mijn gedachten slechts met
fragiele probeersels die ik
wis en weer polijst
het weten is nu voor even geen kunnen
maar ik kan er niets van maken
dat groot genoeg is
maar als hij het leest weet
weet hij dat dit gedicht
voor hem is uitgedacht
Geplaatst in de categorie: ziekte

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!