inloggen

biografie: Ida Gerhardt

Ida Gehardt [Gorcum 1905 - Zutphen 1997]

Ida Gerhardt werd geboren in Gorinchem. Haar vader was directeur van de ambachtsschool. Hij had zich opgewerkt van timmerman tot directeur. Het gezin verhuisde naar Schiedam toen haar vader daar directeur van de ambachtsschool werd. Haar moeder (Ida Blankevoort) was een overheersende vrouw ('die mij naar het leven stond / in al mijn levensdagen').

Ida Gerhardt had een oudere zus - Truus Gerhardt (22-08-1899/13-02-1960) - die ook dichteres was. Van deze zus verschenen: 'De engel met de zonnewijzer' (1935), 'Laagland' (1937) en 'Verzamelde gedichten' (1961). Ze had ook een jongere zus - Mia.

Ida Gerhardt volgde het Erasmiaans gymnasium in Rotterdam. Hier was zij een leerling van de dichter J.H. Leopold, door wie haar werk beïnvloed is. Ida Gerhardt studeerde klassieke talen. Ze promoveerde in 1942 op een gedeeltelijke vertaling van 'De rerum natura' van Lucretius. Ze studeerde in Leiden en enige tijd in Utrecht. Haar vriendin Marie van der Zeyde zegt hierover: 'had zij zich in Leiden als een vis in het water gevoeld, in Utrecht was zij veeleer een vis op het droge'. Vanaf 1937 werkte ze als lerares, de eerste jaren als vrijwilligster aan het gymnasium in Groningen. Samen met Marie H. van der Zeyde vertaalde ze de psalmen. Ze had er speciaal Hebreeuws voor geleerd. De Katholieke Bijbelstichting nam de psalmen in haar bijbelvertaling op. Ze woonde tot 1951 in Kampen. Daar werkte ze aan het gymnasium. In de bundels 'Het veerhuis' en 'Sonnetten van een leraar' zijn haar ervaringen in Kampen verwerkt. In 1951 verhuisde ze naar Bilthoven. Hier werkte ze van tot 1963 als lerares klassieke talen aan de Werkplaats van Kees Boeke. Later verhuisde ze naar Eefde.

Haar werk is eenvoudig maar technisch knap en vormvast. In haar vroegste werk vallen de natuurgedichten op, verder schreef ze veel gedichten over het dichten. Ida Gerhardt vond het voor een dichter(es) een voorwaarde om outsider te zijn en zo naar het leven te kijken. Ida Gerhardt is veel in Ierland geweest en dit is in haar gedichten terug te vinden. De laatste jaren van haar leven woonde Ida Gerhardt in verzorgingstehuis Berkelstaete in Warnsveld. Ida Gerhardt werd gecremeerd in Crematorium Steenbrugge in Diepenveen.


Inzendingen van deze schrijver

25 resultaten.

De slachtlammeren

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.608
(voor de kinderen in Noorwegen) De hondsdagen met rosse hitte, van onweer drachtig, en geladen met onbestemde haat en angsten, voorzeggen dat het onderweg is. - En in de nacht tevoren is er dat vragend blaten van de lammeren en het schorre antwoord van de ooien, een voorgevoel van...
Ida Gerhardt23 november 2021Lees meer…

JUNINACHT

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.251
tekst voor een ballet Vreemd aan de ander in war doorelkander danst om de rozen die raadselen zijn. Wars is de wijn op de bodem der kelken, groene festoenen zij moeten verwelken: danst door de doolhof van lachen en pijn. Naderen, kruiselings wisselen, keren; tegen verlangen kan...

De ratten

gedicht
3.0 met 66 stemmen aantal keer bekeken 20.799
's Nachts hoorden wij in 't holle huis de ratten rennen langs de binten. Zij scheurden spaanders van de plinten; in kasten viel de kalk tot gruis... De Rotte gistte van bederf. - Uw fierheid heeft geen kamp gegeven: ge hebt het vaal gespuis verdreven, nog: de boerin op eigen...
Ida Gerhardt10 september 2019Lees meer…

Kerstnacht 1

gedicht
2.0 met 548 stemmen aantal keer bekeken 68.919
Kerstnacht - het woord is als een lafenis, een koele sneeuw, glanzend onder het zachte stralen der sterren - op de landen is het weerloos stil, een ongerept verwachten. Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder...
Ida Gerhardt26 december 2018Lees meer…

Onvervreemdbaar

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.524
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver bij de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van jongs af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit...
Ida Gerhardt12 november 2016Lees meer…

TWEESPRAAK

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.427
De vogel eenzaam op het dak spreekt tot de wind om het huis: `Daarbinnen leeft een die is alleen, en toch hoorde ik dat zij sprak.' En dan spreekt de wind om het huis tot de vogel eenzaam op het dak: `Daarginder leeft een die liet haar alleen. Zij zegt het woord dat hij brak.'

NIKÈ

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.345
Kraanvogels met machtige slag, kraanvogels in vliegende vlucht boven Hellas, hoog aan de lucht, de snavels in falanx gericht; drie wiggen in splinterend licht, met het scherp door de zeewind gewet. En zij hebben triomf getrompet waar in fonkeling Sounion lag, waar ik stond en hen...
Ida Gerhardt27 februari 2016Lees meer…

Schlüszli

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.215
Het dorp ligt wit -wàt een sneeuw! - Ik klim naar boven met twee verse broden onder mijn arm. Ze luiden, het is acht uur. Het begint weer, witte vlokken en witte woorden, het daalt zò maar. O zie, het is woord geworden! - op mijn donkere mouw het...

ANNO DOMINI 1972

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Er is te Heiligerlee een klok gegoten en het was in de inzet van zijn stem: of aarde en hemel samen vrede sloten; hij zong - de wil des makers wekte hem. En met de macht van zijn metalen mond riep hij mij aan met name waar ik stond. En stemmeloos heb ik het uitgestoten: 'Géén,...
Ida Gerhardt31 december 2014Lees meer…

ONDER VREEMDEN

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.411
Het speelt het liefste ver weg op het strand, het kind dat nooit zijn eigen vader ziet, die overzee is in dat andere land. Het woont bij vreemden en het went er niet. Zij fluisteren erover met elkaar. Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar. En altijd denkt het dat hij komen...

RADIOBERICHT

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.028
Te Grave beneden de sluis voorbij de zware deuren mag mij het water sleuren en kantelen met geruis. - Grave beneden de sluis. 'Wij geven de waterstand.' O God, hoe kon het gebeuren - gesloten het venster, de deuren, gebannen uit liefde en huis. - Grave beneden de sluis. 'Wij...

Pelgrimstocht

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 9.341
Hervonden na tien jaren tijds de plek waar geen sterveling komt. Waar het stil is als in een crypt. Waar zij zijn in blauw-zwarte lei. Twee adelaarsvarens, manshoog, vereeuwigd fossiel in steen. Ik adem, ik heb het bereikt. Er komt mistige kou van de wand waar hun werend domein is, waar...

De Akelei (Dürer)

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.242
Toen hij het kleine plantje vond, boog hij aandachtig naar de grond en dan, om wortels en om mos groef hij de fijne aarde los, voorzichtig - dat zijn hand niets schond. Behoedzaam rondom aangevat droeg hij het langs het slingerpad van bos en akker voor zich uit, en schoof het thuis in 't...

Wieg

gedicht
2.0 met 76 stemmen aantal keer bekeken 21.746
Geur van honing en jonge melk, van een nestdiertje dat slaapt. Een ademhalen van dons. En speurbaar aan de neusvleugels de geur van wat gebeurd is: geboorte, geheim. ---------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 2005.

De hazelaar

gedicht
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.597
Onverwacht mij tegen in 't nog winters jaar op de sprong der wegen bloeit de hazelaar. Tegen 't licht gehangen slingertjes van goud; aarzelend, bevangen raak ik aan het hout. Trillend dwaalt van boven 't fijne wolken los; en met bloei bestoven in het naakte bos blijf...

Till death us do part

gedicht
2.0 met 56 stemmen aantal keer bekeken 30.819
[Tot de dood ons scheidt] Zolang gij er zijt, het brood voor mij snijdt, de legerstee spreidt, mag God het mij geven, het lichaam, het leven. Hier ben ik. Altijd. ------------------------------------- uit: 'Verzamelde Gedichten', 2005.

De reiskameraad

gedicht
3.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 20.408
Op een onaards uur vertrokken, wars van alles, zonder reisplan, elke overlegging mijdend en mij weidend in mijn vrijheid bij het dansen van de draden, weet ik feestelijk in mijn jaszak het kompas, dat onder Arkel ik als kind eens op een morgen heb gevonden in de wegberm. Dat mijn trots...

Kerstnacht

gedicht
2.0 met 131 stemmen aantal keer bekeken 54.203
Kerstnacht - het woord is als een lafenis, een koele sneeuw, glanzend onder het zachte stralen der sterren - op de landen is het weerloos stil, een ongerept verwachten. Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder...
Ida Gerhardt26 december 2005Lees meer…

De afwijzing

gedicht
2.0 met 189 stemmen aantal keer bekeken 63.663
Ik schrijf u met de ravenveer, Mijnheer. Mijn eer en uw eer uw hart mijn hart heeft niets gemeen. Ik schrijf u met de ravenveer. Ik schrijf u met het ravenzwart het teken: neen. ----------------------------------------------- Uit: Verzamelde gedichten, 1980.

het carillon

gedicht
4.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 11.142
Ik zag de mensen in de straten, hun armoe en hun grauw gezicht, - toen streek er over de gelaten een luisteren, een vleug van licht. Want boven in de klokkentoren na ’t donker-bronzen urenslaan ving, over heel de stad te horen, de beiaardier te spelen aan. Valerius : - een...
Ida Gerhardt21 februari 2004Lees meer…

ZUM TODE

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 10.245
Soms laat gij mij een eb en vloed alleen. Uren vergaan met schrijven in het zand. Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen, vergankelijk, uitgestoten aan de rand der aarde. - Water komt en gaat, het strand ligt nat en gladgewist gelijk voorheen. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -...

Een grafschrift

gedicht
2.0 met 113 stemmen aantal keer bekeken 58.607
Geloof van mij, gij die mijn naam hier leest, ik heb de dood van kind af nooit gevreesd. Hij was vertrouwd. – Het ondoorgrondelijk leven is mij de donkere despoot geweest. ------------------------------------------------------------------- uit 'De adelaarsvarens' (1988) van Ida...

Tot de slaap

gedicht
2.0 met 112 stemmen aantal keer bekeken 31.082
Zo kom tot rust. Vertrouw u aan de nacht, te slapen gaat nu alles op de aarde - en geef verloren wat uw hart bezwaarde, langs verre stromen wordt het thuis gebracht. Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig ruisen des levens. Al wat is geschapen doorwoont het, aan zijn hartslag...

Onvervreemdbaar

gedicht
3.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 19.347
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit...

DE GESTORVENE

gedicht
3.0 met 277 stemmen aantal keer bekeken 75.684
Zeven maal om de aarde gaan, als het zou moeten op handen en voeten; zevenmaal om die éne te groeten die daar lachend te wachten zou staan. Zeven maal om de aarde gaan. Zeven maal over de zeeën te gaan, schraal in de kleren, wat zou het mij deren, kon uit de dood ik die éne doen...